يك اقليت چهار درصدي متخلف ازنوجوانان كه متوسط سنشان ۱۶ سال است، با متوسط حدود ۸۶ عمل جنايتكارانه، نيمي از جرم و جنايت جوانان را تشكيل ميدهد. مهمترين عامل زير پا گذاشتن قانون توسط نوجوانان بيش از آنكه ناشي از وجود شرايط لازم براي ارتكاب جرم يا سوابق اجتماعي باشد، ناشي از فقدان احساسات اخلاقي است. ۱۶ درصد- از نوجواناني- كه خودشان پذيرفتهاند از كمترين احساسات اخلاقي و كنترل شخصيت برخوردارند، عامل ۶۰ درصد كل جرم و جنايتهاي ثبت شده هستند.
محققان دانشگاه كمبريج در مطالعه خود ۷۰۰ نوجوان را در طول پنج سال در پيتربرو مورد مطالعه قرار داده است. در اين مطالعه از جوانان سنين ۱۲ تا ۱۶ سال درباره نوع نگرششان به بيقانوني و همچنين اعمال جنايتكارانهاي كه انجام دادهاند، سؤال شده است.
پاسخهاي اين نوجوانان با سوابقي كه پليس از آنها ثبت كرده مقايسه شده است. اين نوجوانان وقتي دست به اعمال جنايتكارانه زدهاند كه شناخت اندكي از كارهاي خوب و بد داشتهاند و همچنين در مناطقي بودهاند كه مردم كمتر به آنها واكنش نشان دادهاند، بيشتر در مراكز شهرها يا املاك با اجاره پايين. يافتههاي اين پژوهش ميتواند دستاوردهاي بسيار عميقي براي پليس و سياستگذاريهاي مربوط به مقابله با جرم و جنايت جوانان داشته باشد.
سال قبل تعداد جوانان زير ۱۸ سال تحت بازداشت در انگلستان و ولز به ميانگين بيش از ۲ هزار نفر ميرسيد و تخلفات جوانان، همچنان به عنوان يكي از جنجالهاي سياسي باقيماند. تازهترين آمارهاي مربوط به جرم و جنايت در سطح ملي هم نشان ميدهد جوانان زير ۱۷ سال، عامل ۲۳ درصد - يعني بيش از يك ميليون مورد- جرم و جنايت هايي هستند كه پليس آنها را ثبت كرده است.
مطالعه دانشگاه كمبريج نشان ميدهد بيشترين جرم و جنايتها را يك اقليت كوچك از جوانان مرتكب ميشوند. يك نمونه عيني از جوانان «ناتانيل موفت» جوان ۱۶ ساله اهل بيستول است كه فوريه قبل بعد از ارتكاب يك مجموعه سرقتهاي مسلحانه، به مدت پنج سال به زندان افتاد. او فقط در يكي از دادگاههايش به ارتكاب پنج سرقت، سه مرتبه اقدام به سرقت و سه اتهام مربوط به حمل چاقو اعتراف كرد.
او در يك مجموعه از حملات به زنان و كودكان از جمله تهديد يك نوجوان ۱۴ ساله با چاقو براي سرقت تلفن همراه در طول سال قبل نيز همدستي داشته است. وي بعد از زدن مشت به شكم يك زن باردار براي سرقت كيف پول او در حالي كه دختر پنج ساله اين زن شاهد ماجرا بود، به دام افتاد. تحقيق دانشگاه كمبريج، ديدگاههاي خود را درباره شورشهاي سال قبل نيز بيان كرده و سعي ميكند به اين سؤال پاسخ بدهد كه چرا برخي جوانان دست به ياغيگري زدند ولي ديگر نوجوانان چنين كاري نكردند. به نظر نويسندگان اين تحقيق، نوجواناني كه دست يه اعمال جنايي نزدند، به اين خاطر نبود كه از عواقب آن ترس داشتند يا اينكه فرصت چنين كاري نداشتند بلكه به خاطر اين بود كه اين كار را اشتباه ميدانستند.
اين تحقيق كه فراگيرترين بررسي عوامل جرم جنايت در اروپاست، به اين نتيجه رسيده كه يك سوم نوجوانان بالاي پنج سال اصلاً چيزي را نادرست نميدانند. پروفسور پيتر اولوف ويكستروم كه سرپرستي انجام اين تحقيق را برعهده داشته ميگويد: « بسياري از جوانان از جرم متنفرند و فقط خيلي ساده جرم و جنايت را يك خط مشي اقدامي ميدانند. . . اين ايده كه زمينهها هستند كه دزد پرورش ميدهندو جوانان در محيطهاي خاص از روي ناچاري مرتكب جرم ميشوند، خلاف يافتههاي ماست.»
