
كم كم اما آفت ماديات دامان تقدس حرفه پزشكي را هم آلوده كرد و برخي از اطبايي كه نمك گير پول و ثروت شدند، ارزشهايشان تغيير يافت و در سايه اين تغيير ناخوشايند، تعدادي از سفيد پوشان عرصه سلامت گاهي از چراغ قرمز اخلاق و وجدان عبور كردند و همين خطشكنيهاست كه در سالهاي اخير سبب شده است تقدس لباس سفيد پزشكان در نگاه مردم بشكند.
با اين حال هنوز هم عامه مردم براي پزشك جايگاه و احترام ويژهاي قائلند، اما تجهيز پزشكان به وسايل دفاع شخصي در صورتي كه ساير اقشار جامعه به چنين وسايلي مجهز نيستند، آن هم به بهانه قتل دو پزشك، رفتاري سلبي است كه تقابل ساير اعضاي جامعه با پزشكان را در پي دارد.
اين در حالي است كه موارد مشابهي از تهاجم به معلمان، پرستاران، اساتيد دانشگاه و حتي خبرنگاران را شاهد بودهايم، اما هيچ يك از اين گروهها به وسايل دفاع شخصي مجهز نشدهاند و همچنان براي خدمت به مردم، در ميان مردم جامعهاي كه دوستشان دارند، عاشقانه زندگي و كار ميكنند.
از سوي ديگر تمام انسانها محترمند و تهاجم، توهين و شكستن حرمت هر انساني چه يك كارگر زحمتكش باشد و چه يك جراح متخصص قبيح است و بايد با آن برخورد مناسب صورت گيرد. اين وظيفه نهادهاي قضايي كشور است كه اشرار جامعه را مجازات و تاديب كنند و امنيت را براي تمامي اعضاي آن فراهم سازند. بديهي است كه اين آرامش و امنيت حق همه است و پزشكان هيچگونه رجحاني بر ديگر اعضاي جامعه ندارند تا براي امنيت بيشتر به وسايل امينتي ويژه مجهز شوند. اكثر پزشكان دلسوز كشور نيز شايد اينگونه رفتارهاي سلبي را نپسندند و بكوشند تا از طريق رفتارهاي ايجابي خود اعتماد مردم به سفيد پوشان عرصه سلامت را كه با تخلفات و قصور برخي از پزشكان مخدوش شده است، باز گردانند.
در نهايت اينكه با وجود رشد ۵/۱۲ درصدي ميزان تخلفات پزشكان و ۵ هزار پزشك متهم به قصور در درمان و حتي اخباري كه گاه گاه ازجرائم اخلاقي تعداد معدودي از پزشكان به گوش ميرسد، هنوزهم مردم خوب كشورمان شأن و جايگاه ويژهاي براي سفيد پوشان عرصه سلامت قائلند و پزشكان را از خود ميدانند، اما پزشكاني كه از دردهايشان سراغ ميگيرند نه پزشكي كه شوكر در دست دارد!