
تلگراف: پينكي راجاك ۲۲ ساله و از اعضاي كاست دوبي كه از قديم به شستوشو و اتو كردن لباس اشتغال داشتند پس از اينكه شغل جاروكشي در مدرسه محلي نزديك راجپور چاتيسگر را پذيرفت با خشم و عصبانيت بزرگان روستاي خود مواجه شد. مشكل خانم راجاك، قدرت پابرجاي كاستهاي اجتماعي در مناطق روستايي هندوستان را نمايان ساخت كه در آن بين طبقات بالا و پايين اجتماع، تبعيض شديدي برقرار است.
شغل جاروكشي كه شامل واكس زدن كفشها هم ميشود توسط اعضاي كاست چامار انجام ميشود كه شغلهاي كثيفتري چون حمل شبانه فضولات انساني و نيز دباغي را بر عهده دارند. دكتر ويدو ورما، يكي از كارشناسان كاست در دانشگاه جواهر لعل نهرو گفت:«كاست دوبي عهدهدار مشاغل تميزكننده هستند.» خانم راجا قانون جدي كاست خود را شكست چراكه به عقيده بزرگان روستا وي با عهدهدار شدن شغل سخيفي از يكي از پايينترين و بدبختترين كاستهاي اجتماعي هند، باعث تحقير آنها شده است.
برخي از اعضاي كاستهاي بالاتر حتي معتقدند كه نگاه كردن به يك چامار آلودهكننده است و برخي نيز با عبور يك چامار از آستانه در خانهشان يك روحاني را صدا ميزنند تا آنجا را تطهير كند. خشونت عليه اعضاي كاستهاي پاييني چون داليها و ديگر «لمس نكردنيها» به امري شايع در كشور هند تبديل شده است.
به رغم تلاش دولت در اعطاي مشاغل دولتي و دانشگاهي به داليها و ديگر كاستهاي پايين جامعه، كماكان تبعيض براي دانشآموزان كاستهاي پايين از سوي دانشآموزان و معلمان كاستهاي بالاتر وجود دارد.