به طوري که پروندهاي که گروه اجتماعي روزنامه جوان باب آن را گشود (ماجراي توزيع سيمکارت مجاني در مدارس)، به ساير رسانه ها و حتي رسانه ملي نيز کشيده شد. در اين مطلب نيز، سعي کرديم، مسئله استفاده تلفن همراه توسط دانش آموزان را از زاويه روانشناختي و رفتار شناسي اجتماعي آسيب شناسي کنيم. براي اين مهم به نظرات کارشناسي مجيد ابهري، رفتارشناس و عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي استناد کرده و با وي گفتوگوي کوتاهي ترتيب دادهايم که از نظرتان ميگذرد.
آقاي دکتر! کمي از آثار مخرب رواني و رفتاري استفاده از تلفن همراه توسط دانش آموزان بگوييد.
گسترش فناوريهاي نوين و ورود آنها به هر جامعه اگر بدون بسترسازي فرهنگي در آن جامعه صورت گيرد، تبديل به هجوم شده و ارکان رفتاري و فرهنگي آن جامعه را مورد هدف و تخريب قرار ميدهد. ۸۵ درصد از تلفنهاي همراه در دست کساني است که ضرورت شغلي براي آنها ندارند و در مورد بقيه کاربردهاي آن از نگاه آسيب شناسي رفتاري بايد عرض کنم هيچ کس در هيچ جا از زنگ تلفن هاي همراه در امان نيست. در مجلس عروسي و عزا، در مسجد و مدرسه، در اتوبوس و تاکسي و خلاصه در همه جا زنگ هاي گوناگون با صداهاي مختلف، باعث مزاحمت ديگران مي شود.
عملکرد آموزش و پرورش را در اين حوزه چطور ارزيابي ميکنيد؟
متأسفانه فرهنگ ضرورت استفاده از تلفن همراه حتي به مهد کودکها نيز کشيده شده است و بچهها در اين سن تلفن همراه اسباب بازي را وسيله آموزش قرار دادهاند. کودکان و نوجوانان تلفن همراه را وسيله برتريجويي قرار داده و با اشغال شبکه براي يکديگر قصه ميگويند يا انشا و ديکته تمرين ميکنند يا عکس ها و فيلمهاي خوب(!) براي يکديگر بلوتوث ميکنند.
در بسياري از اوقات، ديدن تلفن همراه گرانقيمت در دست يک کودک دبستاني جنبه اهانت پيدا ميکند تا آزار. چرا که وقتي والدين در اين زمينه مورد اعتراض قرار ميگيرند، موضوع کنترل بچهها را به ميان ميکشند، در حالي که از زمان عرضه تلفن همراه اکثريت کاربران جا و مکان جغرافيايي خود را وارونه ميگويند که همين امر موجب بروز مشکلات تربيتي ميشود.
حرف هايي هم که توسط آموزش و پرورش عنوان ميشود مثل تهيه سيمکارتهايي که فقط شمارههاي مخصوصي را بتوان با آنها گرفت فعلاً در مرحله نامه و طرح است و بهتر است به جاي اين کشمکش هاي رسانهاي به فکر بسترسازي فکري و فرهنگي در استفاده از اين ابزار توسط فرزندانمان باشيم.
تبعات ديگر استفاده از تلفن همراه از سوي دانشآموزان چيست؟ ناهنجاري ديگر تربيتي براي کودکان ايجاد مزاحمت براي شهروندان ديگر است. بسياري از اوقات فرزندان ما از روي بيکاري يا براي بازي شمارههاي مختلفي را ميگيرند و بدون هدف ايجاد مزاحمت ميكنند.
علاوه برآن استفاده از تلفن همراه کودکان را به شلختگي اقتصادي سوق ميدهد و هزينه اضافي به سبد اقتصادي خانواده تحميل ميکند. ۹۵ درصد از کودکان و نوجوانان کاربرد درست و اصولي تلفن همراه را فرانگرفتهاند.
در مکانهاي مختلف براي رقابت با دوستان و اقوام به قول خودشان کل مياندازند و قيمت و نوع و کيفيت دوربين عکاسي و تنوع زنگ تلفن را به عرصه رقابت ميگذارند که اين خود الگوي منفي تربيتي براي ساير کودکان است. مخصوصاً اگر والدين آنها توانايي تهيه تلفن همراه را نداشته باشند.
تهيه سيمکارت در حالي که کودکان با پول توجيبي خود مي توانند به دنبال آن بروند کار دشواري نيست. اما بقيه ماجرا باعث بروز مشکلات فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي ميشود.
همچنين انواع بازي ها در بسياري از گوشي هاي تلفن همراه ذخيره مي شوند و کودکان با مشغول شدن به بازي با گوشيهاي خود در خانه، مهمانيها و حتي در مدرسه به گوشهگيري و انزوا عادت ميکنند و از اجتماع فاصله ميگيرند. با اين وصف بايد گفت که تلفن همراه امنيت رواني دانش آموزان را به شدت تهديد ميکند. بنابراين هنوز کارشناسان، ضرورت تهيه تلفن همراه براي کودکان و نوجوانان را درنيافتهاند. شايد مثل خيلي از چيزها عقدهاي نشدن بچه ها باعث تهيه اين وسيله توسط والدين آنهاست!
