همزمان با سفرمحمد رضا رحيمي، معاون رئيسجمهور كشورمان به لبنان كه در رأس يك هيئت بلند پايه اقتصادي و سياسي و در چارچوب كميته عالي همكاريهاي مشترك بين دو كشور صورت گرفت، امريكا نيز جفري فيلتمن معاون يهودي وزيرامورخارجه خود را به لبنان فرستاد تا به اصطلاح همه رشتههاي هيئت ايراني را پنبه كند. تقارن اين سفرها نشان ميدهد كه ايران و امريكا درحوزه لبنان نيز همانندساير حوزهها و مناطق با يكديگر رقابت شانه به شانه دارند و در واقع همين پيوند و ارتباط بين مسائل منطقه است كه اين سفرها را براي هر دو طرف و منطقه با اهميت ميسازد و در واقع پشت پرده رقابتها و كشاكشها را مشخص ميسازد.
تا جايي كه به خود لبنان مربوط ميشود ايران و امريكا و همچنين متحدان منطقهايشان در سال ۲۰۰۶ كه به جنگ ۳۳ روزه منجر شد تمام زور و توان خود را در برابر يكديگر بهكار گرفتند و در نهايت به نوعي از موازنه قوا دست يافتند كه موجب شده است اوضاع درعرصههاي سياسي و نظامي تثبيت شود، به گونهاي كه رژيم صهيونيستي نيز به احداث ديوار در مرز خود با لبنان روي آورد.
بر همين اساس به نظر ميرسد اهميت اين سفرها بيشتر از منظر منطقهاي است كه در اين زمينه دو موضوع جلب توجه ميكند. يكي بحران سوريه است كه ايران براي حل آن تلاش ميكند و دراين راستا جلوگيري از قاچاق سلاح به سوريه براي كمك به اجراي طرح عنان ضروري است و درست برعكس امريكا وهمپيمانان غربي؛ عربي و اسرائيلي خودهركدام به دلايل و اهداف خاص خود براي شكست طرح عنان تلااش ميكنند. شايد مهمترين هدف براي امريكا در اين مقطع اين است كه با چالشسازي براي سوريه به عنوان متحد نزديك ايران، فضاي مطلوبي را براي خود در مذاكرات فراگير هستهاي فراهم كند. براي اسرائيل نيز براندازي دولت سوريه ميتواند موازنه منطقهاي را پس از سقوط رژيمهاي مبارك و بنعلي تا حدودي براي اين رژيم تغيير دهد. عربستان و تركيه نيز راه برگشت براي خود نميبينند. در اين چارچوب همچنان كه گفته شد نقش و همكاري لبنان براي هر دو طرف بازيگران رقيب در تحولات سوريه مهم و تأثيرگذار است.
از ديگر موضوعات منطقهاي كه به نظر ميرسد در رقابت شانه به شانه امريكا و ايران در امور لبنان مربوط و تأثيرگذار است مذاكرات جامع و فراگير پيش رو بين ايران و گروه ۱+۵ است. اما از آنجا كه كارساز بودن يا نبودن تحريمها يكي از عناصر و متغيرهاي كليدي و تأثيرگذار در مذاكرات، بهخصوص در زمينه قدرت چانه زني طرفين است، لذا هر دو طرف مسائل مربوط به اين حوزه را با حساسيت دنبال ميكنند و در اين راستا به نظر ميرسد امريكا از اين نگران است كه ايران از طريق موافقتنامههاي امضا شده با لبنان و همچنين از طريق مراوداتي كه با اين كشور دارد، تحريمها را دور بزند و بر همين اساس است كه جفري فيلتمن در اقدامي مداخلهگرانه نسبت به مقامات لبناني در خصوص اجراي اين موافقتنامهها هشدار داده است. اما آنچه در اين ميان مسلم است اينكه هر چند امكان دارد تهديدهاي امريكا روي برخي از جناحهاي لبناني تاثير گذار باشد اما بيترديد نميتواند بر قاطبه مردم و مسئولان اين كشور مؤثر باشد و نتايج سفر فيلتمن به لبنان نيز از اين منظر قابل ارزيابي است.
