«جوان» بررسي مي‌كند؛

بزرگترين خط توليد اتوبوس خاورميانه به كبوتران واگذار شد!

به گزارش «جوان» خط توليد اتوبوس شركت ايران خودرو ديزل بزرگترين خط توليد در نوع خود در خاورميانه است و مساحتي بالغ بر ۶ هزار متر مربع را دربر مي‌گيرد. 

اين خط توليد چند سال پيش آنقدر شلوغ بود كه جاي سوزن انداختن نداشت. بسياري از كارگران و مديران اين واحد براي رساندن سفارشات وزارت كشور و شهرداري بدون وقفه و خوردن ناهار مشغول كار بودند. 

اما در اواخر سال ۹۰ اين خط توليد با بحران سفارشات مواجه شد و نبود سفارش جديد از وزارت كشور و شهرداري‌ها موجب شد تا اين خط توليد عظيم با شش هكتار وسعت و سرمايه‌گذاري سنگين به حال تعطيل درآيد. 

يكي از بزرگ‌ترين سفارش دهندگان اتوبوس به ايران خودرو ديزل شهرداري تهران بود كه به دليل گرايش به واردات خودروهاي چيني اين سفارشات به صفر رسيده است. حالا توليد و ايجاد شغل در چين به مدد حمايت ايران جان تازه‌اي گرفته و اكنون اين چيني‌ها هستند كه شب و روز بيدار مي‌مانند تا سفارشات ايران را به موقع تحويل دهند.
 
كارگران خط توليد اتوبوس ايران خودرو ديزل نيز به ناچار به واحدهاي ديگر توليدي اين شركت تزريق شده‌اند آن هم براي اينكه از كار ايراني حمايت شود. اين در حالي است كه همين موضوع به واحد‌هاي توليدي فشار مضاعفي را وارد مي‌كند. 

غير از ايران خودرو ديزل شركت شهاب خودرو نيز به همين مشكل دچار شده و در ابتداي سال جاري حدود ۸۴۰ نفر از كارگران خود را تعديل كرده است. شركت شهاب خودرو نيز يكي از بزرگترين توليد‌كنندگان اتوبوس بود كه اكنون از دور خارج شده است. 

اما چرا اين وضعيت پديد آمده است؟يكي از دلايل اصلي ركود در شركت‌هاي توليدي، افزايش هزينه‌هاي توليد، كاهش سفارشات، واردات از چين، ارزاني محصولات خارجي نسبت به ايراني، وجود رانت و دلالي در واردات و عدم توجه شركت‌هاي داخلي به موضوع به روز رساني و بهره‌گيري از تكنولوژي‌هاي روز است. 

شركت‌هاي چيني با استفاده از تكنولوژي روز توانسته‌اند در عرصه خودرو‌سازي چه سواري و سنگين بدرخشند. متأسفانه شركت‌هاي داخلي با وجود همكاري در توليد سواري و خودروهاي تجاري در زمينه اتوبوس كمتر به موضوع انتقال تكنولوژي فكر كرده اند براي همين از قافله عقب مانده‌اند. 

كارشناسان معتقدند گاهي کاهش خرید اتوبوس از سوی خریداران داخلی از جمله شهرداری‌ها زمینه کاهش تولید و بعضاً توقف خط تولید اتوبوس در کشور را موجب می‌گردد. 

برخوردار نبودن اتوبوس‌های تولید داخل از فناوری روز جهانی در ساخت، عامل دیگری بر کاهش یا توقف خط تولید برخی از کارخانجات تولید اتوبوس است. 

تمایل به واردات به جای تولید یا خرید محصولات داخلی و عدم سرمایه‌گذاری در ورود تکنولوژی به کشور از دیگر دلایلی هستند که این بخش از صنعت خودرو سازی داخلی را با مسائلی روبه‌رو کرده است.
 
به گفته كارشناسان راهکار برون رفت از این بحران توجه هر چه بیشتر خریداران داخلی به خرید از شرکت‌های خودرو ساز و حمايت از توليد داخلي است.
 
یکی از راه‌های اساسی در این زمینه مشارکت مراکز متولی خرید اتوبوس در سهام شرکت‌های تولید‌کننده است تا به این وسیله از سويي خرید از این خودرو سازی‌ها بیش از گذشته باشد و از سوی دیگر سرمایه شرکت‌های خودرو‌ساز افزایش یابد. 

بايد توجه داشت كه طراحی وتولید برند جدید که برای افزایش فروش ضروری به نظر می‌رسد به سرمایه‌گذاری گزافی نیاز دارد که با توجه به تیراژ کم تولید خودروهای تجاری در ایران این کار تا حد قابل توجهی خودرو سازان را از دستیابی به این مهم دور مي‌كند اما در کشورهای خارجی تیراژ بالای تولیدات این کار با سهولت بیشتري انجام می‌پذیرد.