پول نیوز: سرانه مفید كار در ایران سالانه ۸۰۰ ساعت است در حالیكه این میزان در ژاپن ۲۴۲۰ ساعت و كره جنوبی ۱۹۰۰ ساعت است.
از چكیده نتایج طرح آمارگیری نیروی كار در سال ۹۰ كه از سوی مركز آمار ایران انتشار یافته است، همچنین این میزان در چین ۱۴۲۰ ساعت، امریكا ۱۳۶۰ ساعت، تركیه ۱۳۳۰ ساعت، پاكستان یكهزار و ۱۰۰ ساعت، افغانستان ۹۵۰ ساعت، آلمان ۱۷۰۰ ساعت، كویت ۶۰۰ ساعت و عربستان ۷۲۰ ساعت است.
براساس این گزارش متوسط كار روزانه در بخش دولتی در ایران ۱.۴ ساعت و در بخش خصوصی ۲.۶ ساعت است.
یك عضو شورای پژوهشی پژوهشكده اقتصاد گفت: این در حالیست كه ۴۰،۲ درصد نیروی كار كشور، ۴۹ ساعت و بیشتر از ساعات معمول، كار می كنند كه به تفكیك جنسیت این نرخ برای مردان ۴۴.۶ درصد و برای زنان ۱۵.۴درصد است.
كامران صداقت افزود: بالا بودن ساعات كار در ایران در حالی است كه كار مفید در كشور نسبت به سایر كشورها( براساس آمارهای بالا) اندك است.
وی تصریح كرد: پیش بینی می شود كره جنوبی تا سال ۲۰۲۰ رتبه نخست ساعات كار را در جهان به خود تخصیص دهد. این كشور به دلیل تركیب جنسیتی مناسب و همچنین شتابی كه در توسعه در پیش گرفته است می تواند به این مقام دست یابد.
بی تردید بالا بودن ساعت كار در صورتی كه بهره وری پایین در بر داشته باشد چیزی به جز استهلاك جسم و جان نیست و این در حالی است كه نه تنها افزایش ساعات كار ،تاثیری در بهبود اقتصاد ندارد بلكه تبعات دیگری به دلیل دوری افراد از خانه و فراغت ایجاد می كند.
همچنین سهم شاغلان ۱۵ ساله و بیشتر با ساعت كار معمول ۴۹ساعت و بیشتر در مناطق شهری ۴۱.۸درصد و در مناطق روستایی كشور ۳۶.۳درصد است.
هم اكنون میزان بهره وری در ایران بسیار اندك است. بی تردید افزایش نرخ بهره وری با افزایش ساعات كار حاصل نمی شود زیرا با توجه به اینكه ۴۰درصد شاغلان كشور ۴۹ ساعت و بیشتر كار می كنند می توانستیم نرخ بهره وری را به میزان مطلوبی افزایش دهیم.
