زهرا چیذری - «۳ هزار میلیارد تومان بودجه سلامت از محل مازاد درآمدهای نفتی چه شد؟» این سؤالی است که این روزها نقل محافل و نشستهای صاحبنظران و دستاندرکاران حوزه بهداشت و درمان جامعه است. رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس اما از نامهای به بانک مرکزی سخن میگوید که از منابع دولتی ارسال و دستور داده شده تا این ۳ هزار میلیارد سلامت به خزانه واریز نشود!
بنا به تأكيد نمایندگان مجلس، دستهای پنهانی در بدنه دولت وجود دارد که در رسیدن پول نفت به سفره سلامت کارشکنی میکنند.
این روزها کارنامه دولت پر است از تعهدات رها شده و قولها و قانونهای عمل نشده، اما نیامدن ۳هزار میلیارد تومان پول نفت بر سفره سلامت آن هم در شرایط کنونی نظام بهداشت و سلامت و فشارهای مالی که هدفمندی یارانهها به مراکز درمانی تحمیل کرده است، چالشهایی جدی بر سر راه مردم و بیماران قرار داده، تا جايي که به گفته وزیر بهداشت هزینه آب مصرفی این وزارتخانه ۷هزار درصد رشد داشته و این ۳هزار میلیارد تومان پول نفت میتواند بخشی از این هزینهها را جبران كند، اما با آغاز شمارش معکوس سال بودجهای ۹۰ چرا هنوز این مصوبه مجلس شورای اسلامی اجرا نشده و بودجه سلامت در پستوی کدام مصلحت گنجانده شده است؟ موضوعی است که «جوان» از مدتها قبل برای پیگیری آن اقدام كرده است.
این ۳ هزار میلیارد تومان کدام است؟! ماجرای ۳ هزار میلیارد تومان بودجه گمشده سلامت به سال گذشته باز میگردد؛ درست زمانی که مجلسیها در خرج بران بهداشت و درمان برای درآمدهای دولت از محل صرفهجویی حاصل از هدفمندی یارانهها برنامهریزی میکردند و قرار شد تا ۱۰ درصد از این ۵۶ هزار میلیاردی که مطابق اعلام معاونت نظارت راهبردي رياست جمهوري با اجرای این قانون در مخارج دولت صرفهجویی میشود به سلامت اختصاص یابد. دولت اما زیر بار این پیشنهاد نرفت. این بار بهارستانیها برای افزایش بودجه سلامت به سراغ درآمدهای مازاد نفتی رفتند. قرار بر این شد چنانچه نفت بیشتر از بشکهای ۸۰ دلار به فروش رفت ۵/۱ دلار آن به سلامت اختصاص یابد. بودجهای که معادل ۳ هزار دلار میشد. این بودجه به عنوان قانونی تصویب شد، با این وجود اما در آستانه دهمین ماه سال سرنوشت چنین بودجهای همچنان مبهم است.
همه برای یکی! محمد ضابطی طرقی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان در گفتوگو با «جوان» این ۳ هزار میلیارد تومان را بر ذمه دولت میداند که اگر به موقع پرداخت شده بود میتوانست مرهمی بر زخمهای نظام سلامت باشد.
وی میگوید: اما دولت در بسیاری از تعهداتش به وزارتخانههای نوزده گانه کوتاهی کرده و تاکنون حتی ۵۰ درصد وعدهها هم محقق نشده است.
به گفته این نماینده مجلس، اگرچه این قانون نوشته شده، اما به نظر میرسد مصلحتی در کشور ایجاب میکند تا فلکه پول در کشور در اختیار معاونت راهبردی ریاست جمهوری و در واقع در اختیار یک نفر باشد و در چنین شرایطی بدیهی است که مسائل به شکل سلیقهای مدیریت شود روندی که بنا به اظهار ضابطی طرقی از سوی دکتر ابراهیم عزیزی در تقسیم پولها پیش گرفته شده است.
سید امیر حسین قاضیزاده نیز در پاسخ به «جوان» از سرنوشت ۳ هزار میلیارد تومان بودجه سلامت از مازاد درآمدهای نفت اظهار بیاطلاعی میکند و میگوید: این سؤال را باید از دکتر عزیزی بپرسید. به گفته وی، کمیسیون بهداشت گزارش تحقق نیافتن این بودجه را تهیه و در صحن قرائت کرده و در نامههای جداگانهای به شخص رئیس جمهور و معاونت راهبردی، پیگیر سرنوشت آن است.
شاید این بودجه در جای دیگر خرج شده! حسین حسنی باقرانی، دیگر عضو کمیسیون بهداشت و درمان در گفتوگو با «جوان» ضمن اشاره به مشکلات سیستم بهداشت و درمان کشور از اختصاص تنها ۳۰۰ هزار میلیارد این بودجه سخن میگوید. وی تأكيد دارد این بودجه محقق شده در عین حال اما میگوید: شاید این ۳ هزار میلیارد در جای دیگری هزینه شده باشد. این در حالی است که حسنی باقرانی به ضرورت چنین مبلغی برای وزارت بهداشت اشاره دارد.
آوار ۲ هزار میلیارد تومانی هدفمندی یارانهها بر سر سلامت
علی اصغر حسنی، نماینده مردم لارستان و عضو کمیسیون بهداشت نیز درباره بودجه ۳ هزار میلیارد تومانی وزارت بهداشت از مازاد درآمدهای نفتی در گفتوگو با «جوان» از پیگیری کمیسیون بهداشت از طریق هیئت رئیسه و دادخواهی پیش قوه قضائیه برای محقق کردن این مصوبه خبر میدهد.
حسنی با اشاره به هزینه ۲هزار میلیاردی هدفمندی یارانهها برای وزارت بهداشت تأكيد میکند: در واقع از بودجه جاری این وزارتخانه ۲ هزار میلیارد تومان به جای آنکه صرف بهداشت و درمان جامعه شود صرف بار مالی هدفمندی یارانهها شده و این بودجه ۳ هزار میلیارد تومانی برای وزارت بهداشت ضروری است.
به باور وی دولت باید پاسخگوی این کارشکنی باشد. وی تصریح میکند بودجه در دست دولت است حتی اگر معاونت راهبردی رئیس جمهور سلیقهای عمل کند. اگر رئیس جمهور برای اجرای چنین مصوبهای دستور بدهد چه کسی میتواند این دستوررا اجرا نکند؟
وضعیت آشفته اورژانسها، سهم ۶۰درصدی مردم از هزینههای سلامت، سقوط سالیانه ۲ میلیون نفر به زیر خط فقر در اثر هزینههای فاجعهآمیز سلامت و بسیاری از طرحها و ایدههایی که در بن بست بودجه سرگردان ماندهاند همه و همه از ضرورت این ۳ هزار میلیارد تومان حکایت دارد و بیمهریاي که با کارشکنی بر سر راه این بودجه در حال شکلگیری است.