در مقايسه با افزايش ۲۶ درصدي فقرا در شهرها، روند افزايش جمعيت فقرا در حومههاي شهري ۵۳ درصد است. ركود اقتصادي اخير بر سرعت اين روند افزوده است به گونهاي كه دو سوم از اين ميزان از فقراي جديد در حومهها در طول ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ افزوده شدهاند.
اليزابت نيبون پژوهشگر ارشد مؤسسه بروكينگز كه تحليل اين آمار را بر عهده داشته است ميگويد: اين افزايش بسيار تكاندهنده است.
براي اولين بار بيش از نيمي از فقراي كلانشهرها در حومهها زندگي ميكنند نتيجه اين شده كه شهرداريهاي حومهها كه زماني دغدغههاي آنها امنيت، اطفاي حريق و تعمير و نگهداري راهها بود، اكنون با نوع ديگري از مسائل روبهرو هستند؛ بهطور خاص چگونگي كمك به ساكنان فقيري كه از برنامههاي اجتماعي موجود در سطح شهرها مجروح هستند و همچنين چگونه رساندن اين ساكنان به محل ارائه اين خدمات بدون وجود حمل و نقل عمومي اين مسائل را تشكيل ميدهند.
بسياري از حومههاي شهري با سفت و سختترين برنامه بودجهاي كه در طول عمر حومهها وجود داشته است، با اين چالشها روبهرو هستند.
اسكالت الرد، استاديار دانشگاه شيكاگو كه روي موضوع سياستگذاري رفاهي اجتماعي و فقر بهطور متمركز كار ميكند، ميگويد: حومههاي شهري هميشه محل فرصتها بودهاند؛ مدرسه بهتر، خانه بزرگتر و شغل بهتر. اما امروزه ديگر اين بهتر بودن به اندازهاي كه افسانههاي مردمي به ما القا ميكرد، درست نيست.
از سال ۲۰۰۰ تعداد فقرا در حومهها به ۵ ميليون نفر رسيده است. فقر به موازات افزايش جمعيت درحومهها افزايش يافته است. اما در دهه گذشته افزايش ۵۳ درصدي ميزان فقر از ميزان ۱۴ درصدي افزايش جمعيت با شدت زيادي سبقت گرفته است. الكساندرا مورفي دانشجوي دكتراي دانشگاه پرينسون كه فقر در حومه شهرها را مطالعه ميكند ميگويد: مشكلات شهري در حومهها نيز ظاهر ميشود. مثلاً در پنهيلز حومه شهر پيتسبورگ جايي كه مردم هميشه با هم رفت و آمد ميكردند، اكنون ساكنان فقير در كنار حياط خانهها قدم ميزنند و روي صندلي ايستگاههاي اتوبوس براي خود جاي خواب درست ميكنند. فران ماتيو ميگويد كه در سال ۱۹۸۷ به وارنس ويلهيتس حومه جنوبشرقي شهر كليولند آمد، آنجا مدارس خوبي داشت، چمنها و محيط سبز آن مرتب و اصلاح شده بود و همسايهها همگي از طبقه متوسط بودند. اما اكنون تابلوهايي كه روي آن نوشته شده براي فروش روي حياط خانه سبز شده است. ورود غيرقانوني به حريم خانهها افزايش يافته است، اگرچه هنوز ميزان جرم، خيلي پايينتر از شهرهاست. ماتيو ميافزايد: اكنون وقتي به خانه ميآييد بايد قبل از اينكه از ماشين خارج شويد دور و برتان را نگاه كنيد. بر اساس اعلام اداره آمار كار، نرخ بيكاري در ميان سياهان امريكايي در سپتامبر امسال ۱۶ درصد بوده كه نزديك به دو برابر بيكاري در سطح ملي بوده است. آمار دردناك اين است كه در جايي مثل حومههاي شهري كليولند اكثريت با سياهان است.
