
تحول در ماهیت قدرت در صحنه روابط بینالملل که برخاسته از تحول در سطح آگاهی و بینش سیاسی ملتها از یک سو و دسترسی تمامی کشورها و دولتها به منابع قدرت سخت (که تاکنون مزیت قدرتهای جهانی برای تحمیل سلطه خویش بر دیگر کشورها بوده)، از سوی دیگر است، مفهوم قدرت نرم را در دیپلماسی مطرح ساخته است. در این نوع از قدرت، به جای اعمال زور و استفاده از قدرت فائقه نظامی، توان اقتصادی و سایر سختافزارهای مربوط به اجبار و تحمیل اراده بر دیگران، بر جذابیت و اقناع تکیه داشته و به جای چیرگی و تسلیم به همراهی و همکاری میانجامد. با توجه به چنین تحولی است که در ذیل ساختار پیچیده روابط بینالملل در قرن بیست و یکم تکیه بر قدرت سخت برای دستیابی به اهداف بیاعتبار شده و توسل به قدرت نرم راهحلی منطقی و جایگزین به حساب میآید. قدرتی که اعمال آن در روابط بینالملل، نهتنها به تعادل بین دولتها و گشایش در کانالهای ارتباطات رسمی کمک میکند، بلکه در لایههای مختلف افکار عمومی هم نفوذ کرده و حمایت و همراهی مردم را در سطوح مختلف فراهم ساخته و پشتوانهای برای دیپلماسی عمومی فراهم میآورد که کارایی آن بالاتر از دیپلماسی رسمی است. در صورت توفیق در دیپلماسی عمومی، نخبگان حاکم نیز با احساس درخواست و فشار مردم، حفظ و ارتقای رابطه را برای جلب آرای مردم خویش دنبال کرده و آن را یک خواست ملی و ضروری تلقی میکنند.
استقبال تاریخی مردم لبنان که با مشارکت تمامی طوایف و گروههای قومی و مذهبی این کشور از رئیسجمهور کشورمان صورت گرفت، جلوه روشنی از ذهنیت و ارزیابی مثبت مردم و مسئولان لبنانی نسبت به انقلاب اسلامی و تحسین ارزشهای برخاسته از آن و مهارتهای دیپلماتیک و اعتقادی مردم و مسئولان نظام مقدس جمهوری اسلامی در ارائه مدلی از حاکمیت مستقل و حمایت از استقلال و عزت سایر ملتها بود که در واقع مانور قدرت نرم ایران اسلامی و جایگاه نفوذ آن در سطح منطقه محسوب میشود.
برپایی این استقبال با حضور خودجوش و داوطلبانه مردم از طوایف گوناگون قومی و مذهبی و آن هم در شرایط تهدید و خطر که هر لحظه احتمال یک فاجعه تروریستی از سوی عوامل وابسته به رژیم صهیونیستی یا تروریستهای وابسته به القاعده وجود داشت، نهتنها نشانه قدرشناسی لبنانیها از ایران اسلامی برای حمایتهای بیدریغ از مقاومت و دفاع در برابر متجاوزان صهیونیست و تقویت مقاومت است، بلکه حاکی از ترویج و تعمیق ارزشهای معنوی فرهنگ انقلاب اسلامی در لبنان و الهامبخش بودن افکار و رفتار مردم و مسئولان نظام مقدس جمهوری اسلامی برای لبنان سربلند امروز است. با توجه به واقعیت فوق میتوان نگرانی سران صهیونیست و کاخ سفید را از مشاهده این استقلال پرشکوه و تاریخی درک کرد که براساس احتمالات قبلی، تلاش وسیعی به خرج داده بودند با استفاده از ابزار تطمیع و تهدید از انجام سفر آقای احمدینژاد و شکلگیری آن جلوگیری به عمل آورند. به علاوه در حین این سفر متجاوزان صهیونیست با به پرواز درآوردن هواپیماهای جنگی و پرندههای شناسایی بدون سرنشین در ارتفاع پست، سعی کردند فضای روانی استقبالکنندگان را تحت تأثیر قرار داده و بر میزان استقبالکنندگان سایه بیندازند. اما این اجتماع که با اتکا به باوری عمیق و درونی شکل گرفته بود از هیچکدام از ترفندها و تهدیدات روانی، سیاسی و نظامی تأثیر نپذیرفت و از بدو ورود رئیسجمهور کشورمان به فرودگاه بیروت تا حضور وی در پایتخت مقاومت لبنان در منطقه بنت جبیل و خروج وی از لبنان باشکوه تمام ادامه یافت و رکورد جدیدی از استقبالهای مردمی را برجای گذاشت؛ رکوردی که برای دشمنان تولید عصبانیت و پریشانی و برای دوستان نیز تولید غرور، عزت و آرامش کرد. رکوردی که حکایت از قدرت نرم جمهوری اسلامی داشته و میتواند به دنیای متفرعن و مستکبر لیبرال- دموکراسی پیام قدرت بدهد و فعلاً نماینده سیاست خارجی اتحادیه اروپا را بر سر عقل آورده و از توهم چند ماهه خارج ساخته تا پیشنهاد مذاکره بدهد.
ای کاش برخی آلودگان به فتنه رنگی نیز که با توهم قدرت، مقاومت را به جلب نظر امریکا و اسرائیل فروخته و با دفن سابقه انقلابی خویش زمینهساز شعار «نه غزه نه لبنان» بودند هم به خود آمده و در پاسداشت دستاوردهای این سفر به عنوان یک سرمایه ملی با خوشحالی مردم کشورمان همراه میشدند.