حبيب ترکاشوند- پنجشنبه اول مهرماه فرصتي دوباره براي ملت ايران پيش آمد تا پيام خود را در مهمترين اجلاس جهاني به گوش جهانيان برساند. پيامي كه از سوي احمدينژاد در پنجمين حضور خود در نيويورك در سازمان ملل قرائت شد.
هر چند رئيسجمهور طي حضور چند روزه خود در نيويورك با استفاده بهينه از فرصت پيشآمده علاوه بر گفتوگو با رهبران كشورهاي مختلف، دعوت رسانههاي مهم امريكايي را براي مصاحبه باوجود خستگي فراوان از كثرت فعاليتها اجابت كرده و در هر مصاحبهاي تعدادي از ديدگاههاي بحق نظام اسلامي را در عرصههاي مختلف براي مخاطبين آنان تشريح ميكرد اما همگان اين موضوع را قبول دارند كه تأثير سخنراني در اجلاس سالانه سازمان ملل كه مخاطبان آن رهبران و مقامات عاليرتبه تمامي كشورهاي جهان هستند، نسبت به ساير برنامهها قابل مقايسه نيست.
هجمه به زيرساختهاي فكري غرب
احمدينژاد در ابتداي سخنان خود زيرساختهاي فكري مكتب غرب كه حدود 200 سال است با شعارهاي پرطمطراق بشريت را سوي خود ميكشاند و به قول فوكو ياما «غايت زندگي بشر» است را در انظار جهانيان سست كرد تا هر انسان دورانديشي با تفكر در آنها بتواند راز مشكلات كنوني اقتصادي، فكري، عقيدتي جوامع غربي و به تبع آن اكثريت ملل جهان را دريابد. گرايش انسان مدرنيته به اومانيسم و ماترياليسم، اولويت دادن آزادي فردي بر آزادي جمع، پرستشِ سرمايه و جايگزيني آن با يگانهپرستي، مقابله با ارزشهاي الهي براي هموارشدن راه استعمار نوين از جمله عواملي بود كه براي افشاي ماهيت حقيقي فرهنگ غرب در حوزه نظري برشمرد.
افشاي دستاوردهاي دموكراسي غربي
رئيسجمهور كشورمان سپس به نقد عملكرد اين مكتب در جهان كنوني پرداخت؛ مكتبي كه براي حمايت از حقوق بشر آمده اما تحت سلطه درآوردن بخش وسيعي از جهان، بردگي دهها ميليون انسان، متلاشي ساختن دهها ميليون خانواده، غارت منابع ملتها، اشغال سرزمينها و قتل عام مردم بومي، اشغال فلسطين، جنگ عراق عليه ايران، اشغال افغانستان و عراق و جنگهاي آفريقا را بخشي از دستاوردهاي فرهنگ متكبر حقوق بشر غربي برشمرد.
ناكارآمد نشان دادن مديريت كنوني جهاني احمدينژاد براي نشان دادن عدم كارايي مديريت يكسويه بر جهان كنوني سه رويداد را مستمسك خود قرار داد كه هر كدام آنان به سهم خود نقش بسزايي در به چالش كشيدن عدم صلاحيت كشورهايي همانند امريكا بر جهان پس از جنگ سرد است. وي در فاز اول به بهانه لشكركشي 9 ساله اخير امريكا و همپيمانانش به خاورميانه و كشتار صدها هزار نفر به بهانه مبارزه با تروريسم پرداخت؛ سناريويي كه بهانه حمله به برجهاي دوقلو در 11 سپتامبر 2001 اعلام شد و با اعلام چند شبهه و بعد سؤال شاكله فكرياي كه امريكا از اين بت جديد ساخته بود به هم ريخت. اين سخنان آنقدر براي امريكاييان سنگين بود كه سعي كردند سالن را ترك كنند كه اين سخنان را نشنوند. افشاي چندباره ماهيت صهيونيسم و پيشنهادهاي ايران براي احقاق صلح حقيقي در سرزمينهاي اشغالي پاسخ قاطعي بود به عوامفريبي باراك اوباما كه چند ساعت قبل اظهار اميدواري كرده بود سال بعد شاهد حضور نمايندگان فلسطين دراين اجلاسيه باشيم، البته منظور اوباما از نمايندگان فلسطين، افراد خودفروختهاي چون ابومازن است كه نقش ستون پنجم اسرائيل در فلسطين را بر عهده دارند. مديريت قرون وسطايي غرب در موضوع انرژي هستهاي و افشاي نقشهاي پشت پرده غرب در اين موضوع براي انحصاري كردن اين دستاورد علمي و دوركردن ديگران از آن، موضوع سومي بود كه احمدينژاد براي ظالمانه بودن مديريت كنوني جهاني اشاره كرد و سپس پيشنهاد ايران براي نامگذاري سال آينده به نام «انرژي هستهاي براي همه و سلاح هستهاي براي هيچكس» را مطرح كرد تا اعضاي دائم شوراي خودساخته امنيت را با چالشي جدي مواجه سازد.
حركتي تحسينبرانگيز در مقابل هتاكان موضوع ديگري كه رئيسجمهور كشورمان در اين اجلاسيه به آن اشاره كرد، موضوع قرآن سوزي در امريكا بود. احمدينژاد با برشمردن برخي از اسامي انبيا اشاره شده در قرآن اين پيام را به جهان رساند كه هتك حرمت قرآن، هتك حرمت تمامي مقدسات جهاني است و با بلندكردن قرآن در يك دست و انجيل در دست ديگر، نقشههاي چندساله صهيونيسم براي خشن نشان دادن اسلام را با اين پاتك هوشمندانه پاسخ داد.
اصلاح ديواري كه 60 سال كج بنا نهاده شده
احمدينژاد پس از برشمردن ماهيت مشكلات كنوني بشر، به علل عدم كارايي ساختارهاي موجود در مديريت جهاني خصوصاً سازمان ملل به عنوان سمبل وحدت ملل جهان اشاره و ساختار ناعادلانه، امتياز جنگلي وتو، تمركز قدرت در شوراي امنيت و حاشيه رفتن مجمع عمومي سازمان ملل را از جمله علل آن دانست و سپس پيشنهادهايي براي اصلاح اين وضع طي يك سال آينده ارائه داد كه مشاركت سازنده و فعال همه دولتها و ملتهاي مستقل در ساختار سازمان ملل، حذف وتو، داشتن استقلال دبيركل، از آن جمله است.
هماوردطلبي مدعيان گردش آزاد اطلاعات
شايد بتوان يكي از نقاط برجسته سخنان احمدينژاد را اين بخش دانست كه حاكمان مدعي امريكا را به مناظره طلبيد؛ مناظرهاي آزاد آن هم در مقر سازمان ملل كه جهانيان بتوانند درباره ميزان حقانيت ادعاهاي ايران و امريكا قضاوت كنند. پس از جمعبندي محورهاي امسال سخنان دكتر احمدينژاد در سازمان ملل بايد گفت اين سخنراني از جامعيت كمنظيري برخوردار بود و در مقايسه با سخنرانيهاي سالهاي گذشته غنا و جامعيت بيشتري داشت كه حتي تحسين منتقدان وي را نيز در پي داشت، به گونهاي كه آقاي احمد توكلي در ارزيابي خود از اين سخنان آن را بسيار منطقي و عقلاني و همچنين برانگيزاننده كشورهاي تحت ستم و جهان سوم دانست. هرچند رسانههاي غربي كه سهامدار اصلي آنان صهيونيستها هستند سعي كردند با حاشيهسازي و بزرگنمايي خارج شدن چند مسئول غربي حين سخنراني احمدينژاد از اهميت آن بكاهند اما تحولات آينده و همهگير شدن پيشنهادهاي ايران در اين اجلاسيه براي بهبود مناسبات غلط جهاني اهميت اين سخنان را به همگان نشان خواهد داد.
