اين خانه نزديك است

آزاده غلامي - قلم به دست گرفتم تا از حرمت و قداست روزي بنويسم که در تقدير الهي براي ياري بشر در نظر گرفته شده است. نوزادي در اين روز پا به عرصه گيتي گذاشت که در حال، انسان کامل بود. سرشار از فضيلت‌هايي که بر اساس آنان بندگان خدا را ياري مي‌کرد. جوانمردي در ذاتش بود و کمک به مظلوم از انگيزه‌هايي بود تا در راه ستاندن حق گام بردارد و آن را از ظالم باز پس بگيرد. با وجود همه فضايلي که داشت، ولي شايد به خاطر يتيم نوازي‌اش و اينکه پدر محرومان بود، روز ولادتش را به نام روز پدر نامگذاري کردند. روز پدر امسال هم گذشت. عموم مردم به ويژه کودکان در چنين روزي تلاش مي‌كنند بهترين هديه را به مناسبت اين روز براي پدرانشان تهيه کنند. در آستانه اين روز، بازار شلوغ مي‌شود و گلفروشي‌ها در فکر تهيه ميزان بيشتري از گل براي روز موعود هستند. کودکان قلک‌هايشان را مي‌شکنند و برخي ديگر که پس‌اندازي براي اين روز کنار گذاشته‌اند، دست به کار مي‌شوند و براي خريد هديه از خانه بيرون مي‌زنند. برخي‌ها شايد چند روزي طول بکشد تا آنچه را که مورد علاقه‌شان است بيابند. ولي برخي نيز از مدتي پيش مي‌دانستند که چه بايد بخرند. اغلب هدايايي که پدران در اين روز دريافت مي‌کنند، پيراهن، کيف، ساعت، ادوکلن، کارت هديه و ده‌ها چيز ديگري است که در بازار وجود دارد. گاهي اين هديه تنها شاخه گلي است که از صميم قلب هديه داده مي‌شود. پدراني كه اسوه‌هاي استقامت‌ هستندالبته در گوشه و کنار اين شهر، مردان بزرگي هم هستند که شايد بتوان گفت حق پدري بر گردن بسياري از کودکان ديروز و جوانان امروز دارند. مرداني که ديدارشان انسان را به ياد پايداري سروها مي‌اندازد و اراده‌شان انسان را به حيرت وا مي‌‌دارد. دلاوراني که در روزگاري که نه چندان دور، اسوه‌هاي صبر و استقامت و تسليم بودند و اکنون سروهاي بلند قامتي را به يادمان مي‌آورند که هيچ گاه نمي‌توان خاطره شجاعت مردانه‌شان را به فراموشي سپرد. نمي‌دانم تا به حال پايتان به آسايشگاه جانبازان باز شده است يا نه؟ در اين روز خانواده‌هايي که براي ديدار بزرگ مردان خانواده و اين سرزمين به آسايشگاه مي‌آيند ديدني است. يک روز پيش از ولادت حضرت امير(ع)، آسايشگاه رنگ و بوي ديگري به خود مي‌گيرد. پدران جانباز، لباس‌هاي تميز و نو مي‌پوشند و اتاق‌شان را مرتب‌تر از هميشه، براي پذيرايي مهمانان
آماده مي‌کنند. شايد راه رفتن برايشان ناممکن باشد، شايد ديده‌هايشان به صورت فرزندان، ديگر بار دوخته نشود، ولي اين موضوع چيزي از ابهت و شجاعتشان نمي‌کاهد. شايد فرزندان آنان نتوانند بوسه بر دست‌ها و پاهاي پدر بزنند، ولي خاطره دلاوري‌هاي او را هرگز از ياد نمي‌برند. جوانمرداني که به حق، ياد مولا اميرالمومنين (ع) را در خاطره‌ها
زنده مي‌کنند. غروري كه پشت كاشي‌هاي جسم پنهان نمي‌مانددقيق که مي‌شوي، اشک گوشه چشمان همسران و مادران را مي‌بيني، ولي فرزندان برومندشان با غرور به آنان مي‌نگرند؛ چرا که ابهت مردانه شان در پشت کاستي‌هاي جسم شان پنهان نمي‌ماند. اين روزها علاوه بر بازارهايي که حضور پرازدحام عابران را مي‌توان در گذرگاه‌هاي آنان مشاهده کرد و آسايشگاه‌هايي که از حضور خانواده‌ها رنگ و بوي تازه‌اي مي‌گيرند، بهشت شهدا نيز جاي ديگري است که فرزندان با پدرانشان وعده ديدار مي‌گذارند. تماشاي اين صحنه‌هاي حضور، ديدني است. ولي اين بار، ديدارها و سخن گفتن‌ها متفاوت است. گلاب‌هايي که به دست فرزندان بر مزار شهدا ريخته مي‌شود و غبار را از روي آن مي‌زدايد، شايد تعبيري شاعرانه‌تر را به ذهن بياورد. شاخه گلي که با همه عشق و ارادت و بغض نبود پدر در کنار اعضاي خانواده و حسرت ديدار به مزار آنان اهدا مي‌شود. مرداني که نبايد از ياد و خاطره ملت‌مان فراموش شوند و شايد همين روزها نيز بهانه‌اي باشد براي اينکه از آنان يادي کنيم و خاطرشان را گرامي‌ بداريم. قدرداني از نگاه‌هاي منتظر شايد بد نباشد که اين روزها سري هم به آسايشگاه سالمندان يا دارالايتام بزنيم و نگاه‌هاي منتظر را از انتظار بيرون بياوريم. کودکاني که در حسرت يک نگاه پر از محبت هستند و دستان نوازشگر ما را مي‌طلبند و پدراني که بعد از سال‌ها تلاش و زحمت، در گوشه و کنار يک آسايشگاه دل شان براي ديدن فرزندان و فرزندزادگاني مي‌تپد که روزگاري برايشان زحمت کشيده‌اند، دوستشان داشته‌اند و شايد به دليل وجود مشکلات متعدد، اکنون سال‌هايي را در کنج آسايشگاه سپري مي‌کنند.شايد توقع زيادي نباشد که نگاه پر از مهرت را از سر لطف و قدرشناسي به نگاهش گره‌بزني و دستش را ببوسي. چند گامي‌را با او راه بروي، هديه‌اي ناقابل برايش بخري و شاخه گلي را به رسم هديه به او اهدا‌کني. او هم در روزگار جواني سرشار از انرژي و شور بوده و زحمات فراواني براي تو کشيده است. پس مي‌توان با شاخه گلي از زحماتش قدرداني کرد. يادي از پدران امت اسلامولي از همه اينها که بگذريم، يادمان باشد که کساني هم هستند که پدران اين امتند و نسبت به آنان نيز بايد قدردان بود. پدراني همچون مقام معظم رهبري (مد ظله العالي) که در لحظات حساس و مهم همواره به ياد فرزندان اين امت، از صغير و کبير هستند و احدي از يادشان فراموش نمي‌شود و پيوسته در راستاي سربلندي و عزت مردم اين کشور در تلاشند. و در آخر، دلتان را به ضريح مولايمان گره بزنيد و نجواهاي درونتان را با او در ميان بگذاريد و بخواهيد که شما را قدردان زحمات پدران و مادران‌تان قرار دهد تا بتوانيد سرانجامي‌نيکو را در دنيا و آخرت از آن خود کنيد.