رژیم صهیونیستی پس از دیدار بنیامین نتانیاهو نخستوزیر این رژیم با تونی بلر رئیس کمیته چهارجانبه از لغو محدودیت ورود کالاهای غیرنظامی به غزه خبر داد.
پیش از این کابینه رژیم صهیونیستی تنها با افزایش ورود 130 قلم کالای دیگر به غزه موافقت کرده بود که با احتساب 120 قلم کالای قبلی کل کالاهای مجاز به غزه به 250 قلم میرسید، حال آنکه قبل از اعمال محاصره اقتصادی غزه تعداد اقلام مصرفی این منطقه به 4000 قلم کالا میرسید.
از این رو اینکه چه عواملی موجب شده است که نتانیاهو پس از دیدار با تونی بلر با لغو کالاهای غیرنظامی موافقت کند، جای سؤال دارد؟ در پاسخ به این سؤال میتوان گفت که اعلام موضع جدید تلآویو به منزله تغییر اساسی در سیاست محاصره اقتصادی غزه نیست.
زیرا این رژیم بر اساس تفسیری که از کالای نظامی و غیر نظامی خواهد داشت، هر چیزی را که بخواهد به عنوان کالای نظامی تلقی خواهد کرد ولو اینکه آن کالا مثلاً سیمان و یا هر مصالح ساختمانی دیگر فینفسه کالای غیر نظامی باشد.
از این رو هیچ تضمینی درباره اینکه تصمیم جدید تلآویو در جهت تأمین انتظارات موجود در جامعه جهانی باشد، وجود ندارد و به همین علت است که حماس از آن به عنوان فریبکاری تلآویو یاد کرده است.
پس این سؤال مطرح است که انگیزه رژیم صهیونیستی از این ظاهرسازی چیست و چرا تصمیم اخیر تلآویو بازتاب گستردهای در محافل سیاسی و بخصوص رسانهای غربی پیدا کرده است.
در پاسخ به این سؤال میتوان گفت هر یک از کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی در این خصوص انگیزههای جداگانهای دارند ضمن اینکه در برخی موارد هم انگیزهها و یا اهدافشان مشترک است.
از جمله انگیزههای مشترک ترمیم وجهه رژیم صهیونیستی است که پس از حمله به کاروان آزادی خدشهدار شده است. دوم اینکه از به راه افتادن کاروانهای امدادرسانی بعدی جلوگیری کنند.
این موضوع بیشتر از آن جهت حساستر شده که با توجه به تهدید رژیم صهیونیستی از یکسو و اصرار بر ادامه کاروانهای امدادرسانی به غزه بهخصوص از سوی ایران و لبنان از دیگر سو احتمال تشدید بحران را تقویت کرده است که به نظر میرسد این موضوع کشورهای غربی و همچنین بخشهایی از جناحهای داخلی صهیونیستی را نگران کرده است.
و بالاخره سوم اینکه امریکا و رژیم صهیونیستی در تلاشند بحران انسانی غزه را از سیبل توجه جامعه جهانی خارج سازند تا زمینه لازم را برای افزایش فشارها بر ایران و بهره گیری از ظرفیتهای کشورهای عربی فراهم کنند.
اما در خصوص انگیزههای جداگانه هر یک از طرفهای غربی و صهیونیستی میتوان گفت در حالی که کشورهای غربی در تلاشند در چارچوب مصوبات کمیته چهارجانبه از سیاست مدیریت کاهش محاصره به جای لغو محاصره در جهت پیشبرد دور جدید تحرکات سیاسی این کمیته که بیشتر با محوریت جرج میچل در جریان است استفاده کنند اما در مقابل کابینه نتانیاهو به هیچ وجه مایل نیست که روند تحولات در عرصه فلسطین در جهت رویکرد تشکیل دو دولت پیش رود و به همین علت به محض اینکه نتانیاهو با کاهش محدودیت ارسال کالاهای غیر نظامی به غزه موافقت کرد، بلافاصله از این فضا در جهت پیشبرد طرحهای ضد صلح خود در کرانه باختری و شرق بیتالمقدس استفاده کرد و در جهت سیاست تبعید و کوچ اجباری ساکنان فلسطینی شهر قدس تعدادی از اعضای حماس را از این شهر اخراج کرد.
از طرف دیگر طبق نظر سنجی روزنامه اسرائیلی هاآرتص اغلب افکار عمومی صهیونیستی از ادامه محاصره اقتصادی غزه حمایت میکنند و بر همین اساس در برآیند نهایی میتوان گفت ضمن اینکه تصمیم جدید تلآویو در برداشتن محدودیت ورود کالاهای غیر نظامی با تفسیر موسعی که این رژیم از کالاهای نظامی دارد نمیتواند تحولی در این جهت محسوب شود بلکه این رژیم همچنان که ملاحظه میشود از این فضا در جهت پیشبرد سیاستهای ضد صلح خود فرصت سازی میکند.
