انتخابات دهم ریاست جمهوری به خوبی روشن ساخت که "جمهوری اسلامی " نه یک ترکیب اضافی که یک ترکیب بسیط است و جمهوریت و اسلامیت آن قابل تفکیک نیست. انتخابات 22 خرداد به تعبیر دقیق و حکیمانه رهبر معظم انقلاب "پتک جمهوریت " بر سر دشمنان نظام بود.
روزنامه جوان در ویژه نامهای با عنوان "پتک جمهوریت " در مقالهای به قلم سید نظامالدین موسوی مدیر مسئول این روزنامه و با عنوان "پتک جمهوریت " آورده است: انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری به دلیل ویژگیهای منحصر به فرد، سلسله رخدادهای قبل و بعد آن و نیز تأثیرات قابل توجهی که بر فضای سیاسی و اجتماعی کشور گذاشت، از مهمترین آزمونهای ملی و حساسترین تحولات تاریخ انقلاب به شمار میآید. بر همین اساس، تحلیل دقیق این انتخابات و ابعاد مختلف آن از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است.
انتخابات 22 خرداد در آستانه ورود به دهه چهارم انقلاب برگزار شد و فیالواقع گام نخست نظام در این دهه بود. حضور 85 درصدی مردم در این انتخابات که بعد از همه پرسی جمهوری اسلامی در سال 1358 بالاترین نرخ مشارکت مردمی به شمار میآید، در تاریخ ایران و بلکه در تمام دموکراسیهای رایج دنیا کمنظیر است. این مشارکت فوقالعاده پس از گذشت 30 سال از پیروزی انقلاب، ظرفیت عظیم مردم سالاری دینی را به نمایش گذاشت و اعتماد آحاد مردم ایران را به سازوکارهای مردمسالارانه نظام جمهوری اسلامی به رخ جهانیان کشید.
حضور نامزدهای جریانات مختلف سیاسی، رقابت جدی و تنگاتنگ آنها و فضای باز و آزادانه تبلیغاتی در سراسر کشور نیز، بیانگر اراده نظام برای برگزاری انتخاباتی پرشور و رقابتی بود و همین اراده موجب شد تا شکوه مردمسالاری دینی در قامت حضور 40 میلیونی ملت جلوهگر شود. مطابق عرف سیاسی، در یک نظام برآمده از انقلاب، هر چه زمان از مبدأ آغازین جلوتر میرود، به طور طبیعی شوق و انگیزه اولیه مردم برای مشارکت سیاسی کاهش مییابد. بر همین اساس، بسیاری از تحلیلگران خارجی و حتی داخلی گمان نمیبردند در انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران چنین موج عظیمی پای صندوقهای رای برپا شود. این پدیده خارقالعاده که در چارچوب لیبرال دموکراسی رایج قابل تحلیل نبود، جلوهای جدید از الگوی مردمسالاری دینی به جهانیان عرضه کرد.
دشمنان انقلاب و نظام اسلامی سالیان متمادی بود که به انحای مختلف تلاش میکردند وجه مردم سالارانه جمهوری اسلامی را کمرنگ جلوه داده و حتی به نوعی رویارویی و تقابل بین حاکمیت و ملت را القا نمایند. در تبلیغات دشمنان انقلاب خصوصاً قدرتهای غربی، همواره چنین ادعا میشد که در نظام دینی ایران، رای و نقش مردم نادیده گرفته میشود و ملت در تصمیم سازیهای کلان سیاسی جایگاهی ندارند. در این تبلیغات مخرب تلاش میشد تا بین اسلامیت و جمهوریت نظام شکاف ایجاد شده و این گونه تلقین شود که برآیند سیاستها و فعالیتهای نظام ایران خالی از وجه جمهوریت است. اما انتخابات دهم ریاست جمهوری به خوبی روشن ساخت که "جمهوری اسلامی " نه یک ترکیب اضافی که یک ترکیب بسیط است و جمهوریت و اسلامیت آن قابل تفکیک نیست. انتخابات 22 خرداد به تعبیر دقیق و حکیمانه رهبر معظم انقلاب "پتک جمهوریت " بر سر دشمنان نظام بود.
درست به همین دلیل بود که قدرتهای غربی که ابتدا به طمع خام تاثیرگذاری بر نتایج انتخابات به نفع یک جریان خاص، وارد عمل شده بودند؛ از زمانی که متوجه شدند جهت آرای اکثریت به سمت و سوی دلخواه آنها نیست، با تمام قوا تلاش کردند تا با دامن زدن به حاشیهها و بمباران شبهه درباره سلامت انتخابات (با استفاده از بسترهای داخلی) ضربه پتک جمهوریت را دفع کنند.
قدرتهای غربی به ویژه آمریکا و انگلیس در انتخابات دهم ریاست جمهوری ایران بر اساس آموزههای جنگ نرم، درصدد برآمدند تا با استفاده از زمینههای داخل کشور، مدل کودتای مخملی و انقلاب رنگی را که پیش از این در کشورهایی چون اوکراین، گرجستان و قرقیزستان آزموده بودند در ایران نیز پیاده کنند. اصولاً بستر ایجاد انقلاب رنگی، انتخابات و ادعای تقلب در انتخابات است. به همین دلیل نیز شبهه ناسالم بودن انتخابات دهم ریاست جمهوری، ابتدا به عنوان تیری در تاریکی از چله کمان رسانههای غربی رها شد اما متأسفانه یک جریان سیاسی در داخل کشور و ستادهای انتخاباتی برخی کاندیداها به عنوان سیبل خوبی برای این تیرهای مسموم عمل کردند.
جریانها و ستادهای مزبور، بنا به دلایل متعدد از جمله ارتباطات ویژه و دیرینه برخی اعضای آنها با سرویسهای غربی موضوع عدم سلامت انتخابات را بدون توجه به تبعات آتی آن، بومی کرده و در سطح وسیعی دامن زدند. این پذیرش آسان و سریع سناریوی رسانههای غربی توسط جریانهای و ستادهای فعال در انتخابات، زمینه بسیار مناسبی برای سرویسهای غربی ایجاد کرد تا آنها برای انتقامگیری از ملت ایران به سرعت وارد عمل شوند.
بدین ترتیب بر اساس یک تقسیم نقش کاملاً روشن داخلی و خارجی، هنوز جهان مبهوت حماسه 85 درصدی ایرانیان بود که به یکباره با طرح رسمی ادعای تقلب توسط کاندیداهای شکست خورده، سناریوی آشوب مخملی آغاز شد.
مجموعه رخدادهای بعد از انتخابات دهم ریاست جمهوری به درستی "فتنه عمیق " نام گرفت از آن رو که بسیاری خصوصاً در گردونه خواص دچار انحراف، اعوجاج، تردید شده و خواسته یا ناخواسته در پازل دشمن بازی کردند. فتنه 88 آزمونی صعب و سخت برای همگان بود؛ آزمونی که ریزشها و رویشهای فراوان داشت؛ آزمونی که فرضها و ادعاها را در محکی دقیق قرار داد و بسیاری از خواص در آن مردود شدند.
فتنه 88 آزمون "بصیرت " بود. دوران 8 ماهه از 22 خرداد تا 22 بهمن رزمایش بزرگی برای نظام و مردم بود تا پس از یک دوره صبر و تحمل و نجابت در برابر فتنهگران، وارد میدان شده و اقتدار و عظمت خود را به نمایش بگذارند. حماسه بیبدیل و میلیونی 9 دی که پس از فاجعه غمبار روز عاشورا و هتک ساحت حضرت اباعبدالله (ع) از سوی فتنهگران رقم خورد، پس از روز باشکوه 22 خرداد یکی از جلوههای تعلق خاطر ملت ایران به اسلام و انقلاب و ولایت بود. روزی که رهبران فتنه در داخل و خارج کشور، برای دومین بار "پتک جمهوریت " را بر سر خود کوبنده دیدند. و بالاخره روز 22 بهمن 88 اوج بصیرت و اعتلای کلمه ملت بود در این روز مردم در دفاع از انقلاب و ولایت فقیه، شکوه جاودانهای را رقم زدند و با حضور 50 میلیون ایرانی در خیابانهای شهرها و روستاهای سراسر کشور، نقطه پایانی بر عربدهجوییهای خیابانی فتنهگران گذاشته شد.
منبع:ویژه نامه "پتک جمهوریت" روزنامه جوان
