عبدالحسین پاک نژاد
فینال امشب لیگ قهرمانان اروپا بین اینترمیلان و بایرن مونیخ با توجه به اتفاقاتی که خارج از مستطیل سبز رخ می دهد، خیلی بیشتر از یک بازی فوتبال است.اولین فینالی که شنبه برگزار می شود، بین 2 تیمی است که هر دو به دنبال سه گانه قهرمانی هستند و از یک طرف این بازی برای هر دو کشور حیاتی است چون می تواند بر سهمیه لیگ قهرمانان آنها از فصل 2012-2011 تاثیر مستقیم داشته باشد.
آینده مربی پرحاشیه و البته بزرگ اینتر، ژوزه مورینیو هم که قسمتی از کارش را از مربی بایرن مونیخ، لوییز فان گال- هنگامی که هر دو در بارسلونا بودند- یاد گرفت بعد از این بازی مشخص می شود. او قهرمان سال های 1964 و 1965 اروپا را برای نخستین بار پس از 38 سال به فینال رسانده و صحبت های زیادی از انتقالش به رئال مادرید شنیده می شود اما اگر این موضوع اتفاق بیفتد به خاطر نفرتش از ساز و کار فوتبال و رسانه های ایتالیا است و نه هیچ مشکل دیگری. مورینیو در این باره گفت:«من همه را دوست دارم. از اول تا آخر هرچه داشتند برای تیم گذاشته اند. در این فصل پرکار که هر سه روز یکبار بازی کردیم عالی بودند.» جالب این که فینال امشب در سانتیاگوبرنابئو، ورزشگاه رئال مادرید به انجام می رسد و مورینیو گفته دو یا سه روز تصمیمش را برای رفتن به این تیم یا ماندن در اینتر اعلام می کند.
فان گال به نظر می رسد آینده روشنتری داشته باشد چون مربی هلندی گفته حتی اگر بایرن سه گانه را ببرد در این تیم می ماند و عوض کردن این تصمیم حداقل چند ماهی طول می کشد:«در فینال هر اتفاقی ممکن است بیفتد... اما بردن سه جام با تیمی که مربی جدید را روی نیمکت خود دارد، آن هم در اولین فصل باورنکردنی است.»
بسیاری از فوتبالدوستان آلمان به موفقیت های بایرن مونیخ که 4 بار قهرمانی اروپا را در کارنامه دارد، حسادت می کنند اما امیدوار به قهرمانی باواریایی ها در این فینال هستند چون پیروزی بایرن یا تساوی پس از 120 دقیقه به این معنی است که از فصل آینده بوندسلیگا به جای سری A 4 تیم در لیگ قهرمانان اروپا خواهد داشت.
بر اساس قوانین تعیین سطح یوفا، اینتر باید بدون ضربات پنالتی ببرد تا سهمیه چهارتایی سری A در لیگ قهرمانان حفظ شود. اما خود بازی کمتر مورد توجه است و به نظر خیلی ها -که طرفدار هیچ کدام از 2 تیم نیستند- فینال اینتر- بایرن یکی از کسالت آورترین بازی هایی است که برای فینال لیگ قهرمانان می شد تصور کرد. البته هر دو مربی چنین اعتقادی ندارند و گفته اند با وجود حساسیت بیش از حد، بازی فوق العاده ای به نمایش خواهند گذاشت.
فرانک ریبری از بایرن مونیخ و تیاگو موتا از اینترمیلان به خاطر اخراج در نیمه نهایی در این بازی غایب خواهند بود. جدا از ریبری، فان گال تمام نیروهایش را در اختیار دارد و احتمالا همیت آلتینتوپ جانشین بازیکن فرانسوی خواهد شد. مورینیو هم باید بین سیستم های 4-3-1-2 یا 4-2-3-1 و گوران پاندف یا ماریو بالوتلی یکی را انتخاب کند.
تقابل مارک فان بومل با دیگر هافبک سرسخت، استبان کامبیاسو در این بازی تعیین کننده است، کاپیتان هلندی بایرن 4 سال پیش با بارسلونا قهرمان لیگ قهرمانان شده و برای
دومین جام با تیمی متفاوت انگیزه زیادی دارد. او ساعت گران قیمتی که باشگاه کاتالان پس از قهرمانی سال 2006 بر دست کرده بود:« این تیم با هم رشد کرده و همه چیز سر جای خودش است. ما آماده خواهیم بود و باید مثل همیشه بازی کنیم تا به آرزوی خود، لمس کردن جام قهرمانی برسیم.»
ترکیب احتمالی:
بایرن مونیخ: بوت- لام، فان بویتن، دمیچلیس، کونتنتو- آلتینتوپ، فان بومل، شواین اشتایگر، روبن- ایویکا اولیچ
اینترمیلان: سزار- مایکون، ساموئل، لوسیو، زانتی- کامبیاسو، استانکوویچ، اشنایدر- اتوئو، میلیتو و پاندف
بایرن مونیخ
نقاط قوت:
هانس یورگ بوت که در فینال سال 2002 در لورکوزن حاضر بود، انقدر خوب بوده که در 35 سالگی به تیم ملی آلمان دعوت شده است.
آرین روبن در این فصل بی نظیر بوده و می تواند در فینال تاثیرگذار باشد. بازی هجومی بایرن معمولا از او شروع می شود. فیلیپ لام هم که در دفاع مستحکم است و در حمله روبن را کمک می کند. باستین شواین اشتایگر نیز در میانه میدان خطرساز است بخصوص در باز کردن دفاع با پاس های دقیق تخصص دارد. توماس مولر هم در کنار ایویتسا اولیچ –که اگر 2 گل بزند بهترین گلزن مسابقات می شود- هم زوج هجومی آلمان ها هستند.
نقاط ضعف:
محرومیت فرانک ریبری می تواند دردسرساز شود چون همیت آلتینتوپ خلاقیت او را ندارد. با افت میروسلاو کلوزه و ماریو گومس گزینه های خط حمله بایرن ناچیزند. مارتین دمیچلیس و دانیل فان بویتن هم نسبت به فصل های گذشته پرفراز و نشیب بوده اند و ممکن است در برابر مهاجمان پرسرعت ممکن است به دردسر بیفتند.
اینترمیلان
نقاط قوت:
والتر ساموئل و لوسیو مدافع سابق بایرن خط دفاع مستحکمی تشکیل داده اند که حتی لیونل مسی هم نتوانست به آن نفوذ کند. تکل های ناگهانی و تسلیم ناپذیری شان و البته حضور استبان کامبیاسو مقابل این دو کار تیم های حریف برای گلزنی را بسیار سخت کرده است.
ژولیو سزار هم دستان کاملا امنی دارد ضمن این که کاپیتان خاویر زانتی در 36 سالگی هم دفاع چپ را در اختیار دارد و کمتر پیش می آید که بازی بدی داشته باشد.
متوقف کردن مایکون در دفاع راست کار سختی است و وسلی اشنایدر بازیساز تیم فضاهایی بین خط میانی و حمله پیدا می کند که مهارش برای مدافعان تقریبا غیرممکن است.
دیگو میلیتو که متخصص استفاده از توپ های مرده است به ماشین گلزنی اینتر تبدیل شده و در نخستین فصل حضورش در این تیم 22 گل زده است.
اما شاید مهمترین برگ برنده اینتر نبوغ تاکتیکی مورینیو باشد. او می تواند خیلی راحت شیوه بازی تیم را از 4-3-1-2 به 4-2-3-1 یا 4-3-3 تغییر دهد و هراسی ندارد از این که بین 2 نیمه تعویض های بزرگ انجام بدهد.
نقاط ضعف:
لوسیو غیرقابل پیش بینی است، گاهی تکل یادش می رود، توپ را به خوبی دفع نمی کند و پنالتی می دهد. مارکو ماتراتزی از او هم بدتر است.
اگر میلیتو کفش های شوتزنی اش را به همراه نداشته باشد ساموئل اتوئو آن مهاجم ترسناک قدیم نیست و ماریو بالوتلی سرکش بیشتر از این که گل بزند فرصت هایش را از دست می دهد.
وقتی مایکون جلو می رود پشت سرش فضای خالی وجود دارد و مورینیو باید فکری برای این قضیه بکند. تردید درباره آینده او ممکن است بر خودش و تیم اثر بگذارد اما به هر حال انقدر تجربه دارند که از پس قضیه برآیند.
نبردهای کلیدی
جدال تاکتیکی مورینیو با فان گال.
آرین روبن در برابر خاویر زانتی. آیا این پیر خردمند می تواند از عهده مهار جوان پرانرژی بایرن برآید؟
کامبیاسو در برابر فان بومل. کدام هافبک سخت تر می جنگد و تکل های درست تری می زند؟
دمیچلیس در برابر میلیتو. آیا بایرن می تواند روباه محوطه جریمه را مهار کند؟
