زهرا چیذری - با آغاز سال جاری طرحهایی در خصوص تشکیل چند وزارتخانه جدید از سوی برخی از نمایندگان مجلس ارائه شد.
اولین وزارتخانهای که زمزمههای تشکیل آن به گوش رسید، وزارت زنان و خانواده بود. البته طرح ایجاد این وزارتخانه چندان هم جدید نبوده و به سال گذشته و آغاز فعالیتهای دولت دهم بازمیگردد.
طرحی که در طول این مدت در فراکسیونهای مجلس معطل مانده و در سال جاری دوباره بر سر زبانها افتاده است. فاطمه آلیا نماینده مجلس شورای اسلامی و عضو فراکسیون زنان از پیشنهاد نمایندگان برای تشکیل وزارت زنان در طرح بازنگری و بررسی ساختار اداری دولت خبر داد و گفت: این طرح در حال بررسی در چند کمیسیون است و بهزودی در صحن علنی مجلس مطرح میشود.
به گفته آلیا با تشکیل این وزارتخانه فعالیتهای مربوط به زنان در بخشها و وزارتخانههای مختلف تجمیع میشود و با بهبود خروجی عملکرد این بخشها، قدمهای بزرگی در زمینه زنان برداشته خواهد شد.
وزارت زنان در میان صاحبنظران و کارشناسان امر مخالفان هم دارد. از جمله مخالفان این طرح مریم بهروزی رئیس جامعه زینب، منیژه نوبخت رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان و فاطمه آجرلو عضو فراکسیون زنان مجلس و وزیر پیشنهادی دکتر احمدینژاد برای تصدی وزارت رفاه هستند که تشکیل چنین وزارتخانهای را لازم و مفید نمیدانند. به اعتقاد مخالفان اقدامات این وزارتخانه محدود به اقدامات رفاهی، حمایتی و پشتیبانی میشود و مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری نیز در سطحی نیست که قابلیت ارتقا به وزارتخانه را داشته باشد.
اما وزارتخانه دیگری که برای بار دوم تشکیل آن مطرح شده، وزارت ورزش و جوانان است.
طرح وزارت ورزش و جوانان نیز به سال87 برمیگردد. در این سال طرح تبدیل سازمان تربیتبدنی به وزارت ورزش و جوانان با جمعآوری 111 امضا از اعضای هیأت رئیسه مجلس، رؤسای کمیسیونها و نمایندگان مجلس و پس از کسب نتایج ضعیف کاروان ورزشی ایران در رقابتهای المپیک 2008 آماده ارائه به رئیس مجلس شد.
اما این طرح نیز موافقتها و مخالفتهای زیادی را به خود جلب کرد به گونهای که در نهایت طرح این وزارتخانه نیز در مجلس معطل ماند و امسال با گذشت دو سال از این طرح، ادغام سازمان ملی جوانان با سازمان تربیتبدنی بدنی در قالب وزارت ورزش و جوانان در کمیسیون اجتماعی تصویب شد.
تصویب شدن این وزارتخانه درکمیسیون اجتماعی مجلس در حالی صورت گرفته است که این طرح نیز موافقین و مخالفینی دارد.
از جمله علیاصغر یوسفنژاد عضو فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی که معتقد است وزارتخانه شدن ورزش از مشکلات این جامعه نکاسته و حتی میتواند خودش مشکلساز شود.
وی معتقد است اگر طبق برنامه پنجم توسعه که در تدوین فعالیتهای ورزش بررسی شده سعی شود خصوصیسازی را در ورزش گسترش داده و به ورزش آموزش و پرورش و دانشگاهها و حتی ورزش زنان رسیدگی شود، شرایط بهبود یافته و نیازی به ایجاد چنین وزارتخانهای نیست.
مجید نصیرپور نایب رئیس کمیسیون اجتماعی و سیدمهدی پورفاطمی عضو این کمیسیون از جمله موافقان تشکیل وزارت ورزش و جوانان هستند که تشکیل این وزارتخانه را موجب افزایش نظارت مجلس بر عملکرد این دو سازمان میدانند.
اگرچه وزارتخانههایی همچون وزارت ورزش و جوانان و یا وزارت زنان در برخی کشورهای دیگر وجود دارد، اما لازم است تا برای ایجاد چنین وزارتخانههایی در ایران با توجه به ساختار اجتماعی و اداری کارشناسی مالی بیشتری صورت گیرد. از سوی دیگر، به باور برخی از کارشناسان امر این وزارتخانهها منجر به فربهتر شدن دولت شده و با رویکرد برنامه پنجم توسعه در کوچکسازی دولت منافات دارد.
اما موافقان تشکیل چنین وزارتخانههایی بر این باورند که تجمیع این سازمانها و نهادها مانع از قطعهقطعهشدن سازمانهای متولی امور زنان و خانواده و یا جوانان و ورزش خواهد شد و این مسأله سبب عملکرد هماهنگ سازمانها شده و از عملکرد جزیرهای و موازیکاری ما جلوگیری به عمل خواهد آورد.
