حسین عبداللهیفر - شاغول برخورد با گروهها و شخصیتهای منحرف در نظام اسلامی رفتار سیاسی امیر مؤمنان علی (ع) است که نمونههایی از آن را در دوره رهبری حضرت امام راحل(ره) مشاهده کردیم که هیچ چیز برای حاکم اسلامی با اهمیتتر از حفظ اسلام و حاکمیت اسلامی در برابر مخاطرات بیرونی و آسیبهای داخلی نیست.رهبر معظم انقلاب اسلامی در خطبههای نماز جمعه ماه مبارک رمضان (20/6/88) سیره سیاسی امیرمؤمنان حضرت علی (ع) و تبلور آن در مشی عملی امام راحل(ره) در برخورد با معارضان حکومت اسلامی را تشریح فرموده و آن را ملاک برخورد نظام با برهم زنندگان نظم عمومی و اخلالگران امنیت ملی معرفی کردند.معظم له با تأکید بر اینکه باید از سیره و رفتار امیرالمؤمنین(ع) سرمشق گرفت، شاخصههای سیاستورزی حضرت امیر(ع) را مورد اشاره قرارداده و بر ایستادگی جدی آن حضرت در برابر انحراف و ظواهر دینی و عدم رفتار یکسان با آنها تصریح فرمودند.مقام معظم رهبری انشعابات در جریانهای سیاسی پس از انقلاب را به دو دسته؛ انشعاب بر سر اصول و مبانی و عقیدتی و انشعاب بر سر منافع تقسیم فرموده و سپس نوع برخورد حضرت امام(ره) با هر یک از آنها را به تأسی از سیره سیاسی امیر مؤمنان(ع) تبیین کردند.به فرموده ایشان حضرت امام(ره) در مقابل دولت موقت، مخالفین لایحه قصاص، گروهک منافقین و حتی رئیسجمهور و بالاتر از آن قاطعیت نشان دادند. البته مدارا میکردند، نصیحت میکردند، وقتی احساس میکردند مدارا دیگر امکان ندارد برخورد میکردند.مقصود از برخورد امام راحل(ره) با کسی که در مقامی بالاتر از رئیسجمهور قرار داشت کاملاً واضح و روشن بود که به ماجرای عزل منتظری از قائممقام رهبری اشاره داشت.آنچه برای بنیانگذار نظام اسلامی اصل بود که به خاطر آن هم با مخالفان مسلح نظام مقابله میکرد و هم با لیبرالهای هوادار آمریکا و هم حذف امثال منتظری را لازم میکرد حفظ اسلام و انقلاب اسلامی و جلوگیری از انحراف در مبانی و اصول نظام اسلامی بود. ملاک ثابتی که رهبر معظم انقلاب در خصوص آن میفرمایند:
«برخورد امام(ره) ربطی به علت معارضه نداشته و ممکن بود علت معارضه اختلاف بنیادین باشد اما برخی هم بر سر منافع دعوا داشتند هر دو گروه مشمول برخورد واقع میشدند. کی؟ وقتی که میخواستند مبانی غلط را مانند سم مهلکی در روح و کالبد نظام رسوخ دهند.»
به فرموده ایشان، وقتی امام(ره) این خطر را احساس میکردند مدارا را کنار میگذاشتند و با آنها قاطعانه برخورد کردند. و این همان خط قرمزی بود که حضرت امام(ره) وقتی احساس میکردند مبانی غلط چون سم مهلک وارد نظام میشود برخورد میکردند.یعنی اگر نظام در مقابل انحرافات عملی و انحرافات عقیدتی افراد و مسؤولان کوتاهی کند نظام از مسیر خودش منحرف میشود و این نقطهای است که اگر برخورد صورت نگیرد، مسؤولیت آور است.
بر همین اساس امام راحل(ره) در اولین روزهای آخرین سال عمر پر برکت خویش نسبت به خطر بزرگی که نظام اسلامی را از درون تهدید میکرد احساس خطر نمودند و طی نامهای به تاریخ 6/1/68 آقای منتظری را از سمت قائم مقامی رهبری عزل فرمودند. آن امام همام در این نامه به دل پرخون و قلب شکسته خود اشاره فرموده و علت تصمیم خود را خطر نفوذ لیبرالها و منافقین بر شخص آقای منتظری ذکر نموده و تصریح داشتند که «شما در اکثر نامهها و صحبتها و موضعگیریهایتان نشان دادید که معتقدید لیبرالها و منافقین باید بر کشور حکومت کنند. به قدری مطالبی که میگفتید دیکته شده منافقین بود که من فایدهای برای جواب به آنها نمیدیدم. در مسأله مهدی هاشمی قاتل، شما او را از همه متدینین متدینتر میدانستید و با این که برایتان ثابت شده بود که او قاتل است مرتب پیغام میدادید که او را نکشید.» امام حکیم(ره) در این نامه آقای منتظری را حاصل عمر خویش دانسته و به خاطر علاقهای که به وی داشت چند نصیحت میکند. که متأسفانه آقای منتظری بهرغم پذیرش ظاهری، عملاً از آنها تخطی کرده است. یکی از این نصایح مهم این بود که «از آنجا که ساده لوح هستید و سریعاً تحریک میشوید در هیچ کار سیاسی دخالت نکنید.»منتظری اما نصایح امام(ره) را جدی نگرفت و همچنان ملعبه لیبرالها و منافقین جدید قرار گرفت که یک بار پس از انتخاب سیدمحمد خاتمی به ریاستجمهوری از او خواست تا مطالبات هنجارشکنانهای به واسطه رأی 20 میلیونی خویش مطرح کند که منجر به غائله 13 رجب گردید و بار دیگر منتظری در حوادث پس از انتخابات ریاستجمهوری دهم موسوم به کودتای سبز یا فتنه سبز گوش خود را بر آن توصیه امام راحل بست و باز هم مورد سوء استفاده آمریکا و غرب و لیبرالها و منافقین قرار گرفت.و این در حالی ست که رهبر معظم انقلاب در خطبههای نماز جمعهای که بعد از حوادث انتخابات 88 ایراد فرمودند، پس از تبیین سیره حضرت امام(ره) در برخورد با معارضان نظام اسلامی به ویژه ماجرای عزل منتظری که از آن به برخورد در بالاترین سطوح آن تعبیر نمودند، مشی اصولی نظام در مقابله با معارضان نظام را در قالب چند اصل مهم ترسیم فرمودند:
1- انتقاد، جریان منتقد، اختلاف سلیقه در چارچوب اصول مفید است.
2- نظام با جریان دگراندیش ولو عقیدتی کاری ندارد.
3- نظام با هر جریانی که معارضه کند، شمشیر بکشد، بخواهد ضربه بزند برخورد قاطع میکند.
4- سیاست نظام جذب حداکثری و دفع حداقلی در مقابل جریانات مختلف است.
5- نظام تا مجبور نباشد برخورد نخواهد کرد اما اگر مجبور شد؛
الف) با جریان یا کسی که دنبال خشونت برود، قاطعانه برخورد خواهد کرد.
ب) با جریان یا کسی که امنیت و آسایش جامعه را بر هم بزند، قاطعانه برخورد خواهد کرد.
ج) با جریان و کسی که با مبانی نظام معارضه کند، قاطعانه برخورد خواهد کرد.
د) با جریان یا کسی که به دنبال دروغپراکنی و شایعهسازی باشد، قاطعانه برخورد خواهد کرد.
وقتی مشی نظام در برخورد مشخص شد معظم له خطاب به فعالان سیاسی، مسؤولان، صاحبان نفوذ و قدرت و... میفرمایند:
«در مقابل انحراف و فسادپذیری مراقب خود باشند. سهلانگاری در مقابل انحرافات کوچک زمینهساز انحرافات بزرگ و سقوط نهایی میشود. ممکن است انحراف در عمل به انحراف عقیده بینجامد.»
و سپس تأکید میکنند: «چون انحراف مسؤولان برای نظام و کشور و مردم خطرناکتر است لذا مردم به وسایل گوناگون مسؤولان را نصیحت کنند.»
خطر انحراف به ویژه انحراف مسؤولان که ممکن است از انحرافات کوچک آغاز شده و به انحرافات بزرگ و حتی سقوط نهایی منجر شود و یا از انحراف در عمل به انحراف در عقیده بینجامد، خطر بزرگی است که معمار کبیر انقلاب اسلامی آن را شناسایی کرد و بر همین اساس برخورد با نمودهای آن در هر سطحی را لازم میدید. لذا امام بزرگوار در ماجرای عزل آقای منتظری علاوه بر اینکه مخالفت خود با اعلام قائممقامی وی از ابتدا را با سوگند جلاله تأیید کردند و علت آن را تحت عنوان ساده لوحی تصریح کردند، از تلاش آقای منتظری برای جلوگیری از اجرای احکام الهی در خصوص محکومین پرونده سیدمهدی هاشمی، علائم خطر انحراف در مسیر انقلاب را احساس کرد و در برابر آن ایستاد.
سیدمهدی هاشمی در سال 65 به اتفاق 27 نفر از همدستانش به اتهام رابطه با ساواک، چندین قتل از جمله مرحوم شمسآبادی، خروج غیرقانونی سلاح و مهمات به خارج از کشور و... بازداشت شد و پس از اعتراف به جنایات بسیار در تاریخ 6/7/66 به دار مجازات آویخته شد.
این در حالی بود که بر خلاف اصرار حضرت امام(ره) برای اجرای عدالت و محاکمه عادلانه همه متهمان، آقای منتظری بارها به مخالفت با دستگیری و محاکمه مهدی هاشمی (برادر دامادش) برخاست. حضرت امام(ره) در 12/7/65 طی نامهای به وی از خواست دست از حمایت خود از سید مهدی برداشته و نسبت به توطئه منافقین هوشیار باشد.
خطر انحراف در نظام اسلامی که در اشکال مستثنا کردن عدهای در برابر قانون، تبعیض در اجرای احکام الهی، جلوگیری از اعمال قانون و جانبداری خلاف قانون از برخی و... بروز و ظهور مییابد، همواره وجود داشته و چشمپوشی از آن میتواند لطمات جبرانناپذیری در پی داشته باشد.
از همین رو مقام معظم رهبری به علل ورود نظام به فاز برخورد و چرایی آن اشاره کرده و میفرمایند:
«نظام اسلامی هم مانند یک فرد در معرض خطر لغزش و فساد است اگر همه مراقب نباشیم ممکن است از جمهوری اسلامی ظاهر و اسمش باقی بماند و رفتار و عملکرد و برنامههایش غیراسلامی شود.»
بر همین اساس معظم له در ادامه به علائم انحراف در مسیر نظام و شاخصههای حکومت بالنده و مثبت در مسیر عروج و تعالی اشاره کرده و تأکید کردند اگر جامعه در مسیر خلاف آن قرار گیرد،
به شکاف طبقاتی، آزادی فساد و فحشا و احساس ضعف در برابر زورگویان دچار می شود که نشانه بیماری نظام اسلامی است.
