پیوند شوم

سال گذشته یکی از مسؤولان رژیم صهیونیستی به آمریکایی‌ها توصیه کرده بود که بیهوده وقت خود را در عراق و کره‌شمالی و کشورهایی از این قبیل تلف نکنید، مسأله اصلی شما ایران است. اگر خاورمیانه را می‌خواهید وقتتان را مصروف عراق نکنید، سراغ ایران بروید، کانون و سرچشمه آنجاست. اما ایران مثل عراق و کره‌شمالی و افغانستان نیست که بتوان با حمله نظامی آن را تسخیر کرد. نظام و حکومت اسلامی به مردم متکی است و مردم آن را حفظ کرده‌اند، باید کاری کنید که مردم آن را رها کنند. راهش این است که مردم را با ترویج فرهنگ و ادبیات و تربیت آمریکایی، به واگرایی نسبت به دین و فرهنگ و تاریخ‌شان سوق داد. وقتی مردم تعلقات را رها کردند، بعد از گذشت چند سال، بدون اینکه سرمایه‌ای را صرف کنید، با یک حمله و تحرک احیاناً نظامی مختصر، می‌توانید این مانع بزرگ، یعنی نظام اسلامی را از سر راه بردارید. حوادث بعد از انتخابات و به‌ویژه شعارهایی که در روز قدس و 13 آبان از سوی معدود هواداران موسوی و کروبی مطرح شده است این امید را در دل بیگانگان زنده کرده که گویا موسوی و کروبی توانسته‌اند پیش‌بینی صهیونیست‌ها را محقق کرده و زمینه واگرایی مردم ایران نسبت به دین و فرهنگ و تاریخ‌شان را فراهم کنند. مروری بر برخی از بازتاب‌های فراخوان موسوی و کروبی در روز 13آبان بیانگر این مدعاست. نیویورک تایمز: تظاهرکنندگان ایرانی برای کشوری آزادتر و بازتر شعار می‌دهند: اوباما اوباما یا با اونا یا با ما؟! این ندا در کاخ سفید باید آزار دهنده باشد. باراک‌اوباما: بی‌ثباتی سیاسی در ایران کار رسیدن به توافق بر سر مبادله سوخت اتمی میان جمهوری اسلامی و قدرت‌های جهانی را بغرنج‌تر می‌کند. ویلیام برنز معاون امور سیاسی وزیر خارجه آمریکا: ما در ایالات متحده آمریکا، همراه با جامعه جهانی شاهد هستیم که به رغم سرکوب بی‌رحمانه، دادگاه‌های نمایشی و بازداشت‌های دسته‌جمعی، آنها(مردم ایران) دلیرانه خواهان حقوق جهان شمول هستند. هماهنگی کارگزاران بیرونی و داخلی جنگ نرم علیه انقلاب اسلامی به مرور چهره کریه فرماندهان این جنگ نوین را روشن‌تر می‌کند. به‌نظر می‌رسد هماهنگی برخی عناصر داخلی دشمنان بیرونی نظام اسلامی را به تأثیر راهبردها و برنامه‌هایشان علیه ایران امیدوار ساخته است. به رغم ریزش‌های عمیق در حوزه پیاده نظام فتنه و انفعال و مخالفت بسیاری از فعالان سیاسی که در گذشته همراه بودند، کارگزاران داخلی فتنه با تند کردن شعارها و هدف‌گیری رأس نظام، القای ناکارآمدی نظام دینی، اهداف زیر را پی می‌گیرند: 1- مستندسازی برای بیگانگان برای افزایش فشارها 2- زمینه‌سازی برای بحرانی کردن شرایط کشور و گسترش نافرمانی‌ مدنی 3- تضعیف دوستان و حامیان انقلاب اسلامی در سطح منطقه 4- حفظ ظرفیت عوامل خیابانی و جلوگیری از ریزش بیشتر آنها 5- اخلال در روند رسیدگی به پرونده متهمان حوادث اخیر 6- زمینه‌سازی برای مجریان طرح‌هایی نظیر «وحدت ملی و ...» با هدف کسب وجاهت برای سران داخلی فتنه.