پادشاه انگلیس روز سهشنبه با اعتراف به گذشته شرمآور کشورش در تجارت برده، از جنایتهای این دوره ابراز اندوه عمیق کرد، اما با وجود درخواست کشورهای کارائیب برای عذرخواهی رسمی و جبران خسارتهای تاریخی، به ابراز تأسف بسنده کرد. جوان آنلاین: چارلز سوم در سخنرانی افتتاحیه نشست سران کشورهای مشترکالمنافع در آنتیگوا و باربودا، تجارت برده در اقیانوس اطلس را فصلی شرمآور از تاریخ انگلیس توصیف کرد و گفت که یادآوری این گذشته، قلبش را از وحشت و روحش را از اندوهی عمیق آکنده میکند.
به گزارش ایرنا، وی اذعان کرد که میراث تجارت برده همچنان بر کشورهای کارائیب و سایر اعضای مشترکالمنافع سایه افکنده و آثار این دوره تاریخی با گذشت نسلها از میان نرفته است.
پادشاه انگلیس در ادامه گفت: «ما نمیتوانیم اقدامات کسانی را که پیش از ما زندگی کردهاند تغییر دهیم، اما میتوانیم از گذشته درس بگیریم.»
چارلز سوم همچنین مدعی شد که هرچه بیشتر درباره این گذشته مطالعه کرده، عزم او برای همکاری با کشورهای آسیبدیده و رسیدگی به پیامدهای بیعدالتیهای تاریخی بیشتر شده است. وی با این حال، بهجای پذیرش درخواست عذرخواهی رسمی، از توسعه همکاریهای اقتصادی، افزایش فرصتهای آموزشی و شغلی و مقابله با تغییرات اقلیمی بهعنوان راههایی برای رسیدگی به پیامدهای گذشته سخن گفت.
این در حالی است که کشورهای کارائیب مدتهاست خواستار پذیرش مسئولیت تاریخی انگلیس و جبران خسارتهای ناشی از قرنها تجارت برده هستند. با این حال، نه پادشاه از موضع ابراز تأسف فراتر رفت و نه دولت انگلیس نشانهای از تجدیدنظر در مخالفت خود با پرداخت غرامت نشان داد.
دفتر نخستوزیری انگلیس نیز امروز بار دیگر تأکید کرد که بهرسمیتشناختن جنایتهای تجارت برده به معنای پذیرش مسئولیت مالی در شرایط کنونی نیست.
اندی برنهام نخستوزیر انگلیس هفته پیش در یادداشتی از آمادگی لندن برای بررسی عذرخواهی رسمی سخن گفته، اما پرداخت غرامت را رد کرده است.
کشورهای کارائیب این رویکرد را کافی نمیدانند. فیلیپ پیر نخستوزیر سنتلوسیا و رئیس دورهای جامعه کارائیب (کاریکوم) در واکنش به مواضع لندن اعلام کرده است که مسئولیت دولتها و نهادها در قبال جنایتهای تاریخی با گذشت نسلها از میان نمیرود.
وی تأکید کرده است که عذرخواهی بدون جبران خسارت ناقص خواهد بود و کشورهای آسیبدیده حاضر نیستند مطالبه غرامت را از دستور کار مذاکرات کنار بگذارند.
یکی از ابعاد قابل توجه این مناقشه آن است که دولت انگلیس هنگام لغو بردهداری در قرن نوزدهم، ۲۰ میلیون پوند از منابع عمومی را به صاحبان بردگان پرداخت کرد تا خسارت ناشی از پایان مالکیت آنان بر انسانهای به اسارت گرفتهشده جبران شود، اما قربانیان این نظام هیچ غرامتی دریافت نکردند.
اکنون با گذشت نزدیک به دو قرن، پادشاه انگلیس از «فصل شرمآور» تاریخ کشورش سخن میگوید، اما مطالبه بازماندگان قربانیان برای جبران خسارت همچنان بیپاسخ مانده است.