گاهی نتیجه یک مسابقه ورزشی تنها با تعداد ضربات، امتیاز‌های ثبت‌شده یا رنگ مدال مشخص نمی‌شود؛ گاهی تصمیمی خارج از رینگ، معنایی فراتر از رقابت و قهرمانی پیدا می‌کند و به نمادی از باور، موضع و پایبندی به ارزش‌هایی تبدیل می‌شود که برای یک ورزشکار از هر عنوان و افتخاری مهم‌تر است. تصمیم امیرمحمد رستم‌پور، بوکسور جوان گلستانی در مسابقات قهرمانی جوانان جهان در بودوا مونته‌نگرو از همین جنس بود. او با وجود آمادگی کامل حاضر به رقابت با نماینده رژیم منحوس و کودک‌کش صهیونیستی نشد.
بوکسور پهلوان ایران‌زمین بعد از ادای احترام به مردم مبعوث‌شده ایران در خصوص این تصمیم بزرگ و سرنوشت‌سازش گفت: «به احترام مردم عزیز ایران باید سر تعظیم فرود آورد. کسانی که بیش از ۲۴۰ شب است در میادین ایستاده‌اند تا بگویند پای ایران، پای انقلاب و پای آرمان‌های شهدا ایستاده‌اند. وقتی در جدول مسابقات، نام نماینده رژیم غاصب و کودک‌کش صهیونیستی را دیدم، تصمیم گرفتم مقابل او قرار نگیرم؛ نه از سر ترس، نه به دلیل ناتوانی و نه از روی مصلحت‌اندیشی، بلکه از سر اعتقاد، غیرت و شرافت. من برای کسب مدال رفته بودم، اما وقتی پای عزت ایران و خون شهدای مظلوم به میان آمد، فهمیدم بعضی مدال‌ها را باید با نرفتن به میدان به دست آورد. چگونه می‌توانستم به فکر مدال باشم، وقتی داغ شهدای مظلوم میناب بر دل ملت ایران سنگینی می‌کند. من این کار را به یاد امام و رهبر شهیدمان، شهدای عزیز و به عشق مردم سرزمینم انجام دادم. من فرزند ایران، همین شهر گرگان هستم. از همین مردم آموخته‌ام که پهلوانی فقط به قدرت مشت نیست، به قدرت ایمان، غیرت و ایستادگی است.»
