جوان آنلاین: امیر قلعهنویی میگوید: «سهم خودم را از نتایج میپذیرم» و «نمیدانم شرمنده مردم باشم یا بازیکنان»؛ بسیار هم خوب، ولی این وسط عذرخواهی چه میشود ژنرال؟ این روزها همه منتظر یک عذرخواهی درست و حسابی از جانب سرمربی تیم ملی و فدراسیون فوتبال به دلیل عدم صعود به مرحله حذفی جام جهانی هستند، اما گویا فدراسیون و سرمربی تیم ملی اینقدر از نتیجه به دست آمده راضی هستند که خود را موظف به عذرخواهی از مردم نمیدانند.
جام جهانی ۲۰۲۶ برای ما مثل تمام دورههای قبلی به همان مرحله گروهی و دلخوش کردن به صعود مقتدرانه و در نهایت یکی، دو بازی خوب تمام شد و مثل تمام دورههای قبل خیلی زود. اصلاً انگار سهم ایران از جام جهانی فقط سه بازی مرحله گروهی است، تفاوتی هم ندارد که در چه گروهی باشد. گروه مرگ یا گروه آسان به حال ما فرقی ندارد. سهم ما از جام جهانی سه بازی است که برویم انجام بدهیم و برگردیم، بعد هم باد به گلو بیندازیم که رفتیم جام جهانی.
جام ۲۰۲۶، اما فرق داشت. از همان روزی که قرعه مشخص شد امید صعود از گروه هم در دلها شکل گرفت. نیوزیلند حریفی نبود که از پسش بر نیاییم و چقدر خوب که بازی اول را با آنها داشتیم. بعد بازی با بلژیک که فکر میکردیم خیلی غول است که نبود و بعد با مصر آنها را خطرناک توصیف میکردیم که آنها هم حریف خطرناکی نبودند. بازی به بازی جلو آمدیم، هر سه بازی را میتوانستیم ببریم، ولی نبردیم، زمین و زمان علیه ما بودند، اما ما جایی که باید حمله نکردیم با اینکه میتوانستیم، نیرویش را هم داشتیم، اما از ترس «نباختن» در حالی که میتوانستیم برنده باشیم «نبردیم».
قلعهنویی میتواند مدعی باشد اولین مربی ایرانی است که تیمش در جام جهانی باخت نداده، ولی امیرخان تیم شما بازیهایی را نباخت که میتوانست برنده از آنها خارج شود. پس اینجا یک عذرخواهی به مردم بدهکارید. سرمربی تیم ملی بعد از هر بازی از همه چیز انتقاد کرد، انتقادهایش هم درست بود، اما امیرخان مگر نمیدانستید که باید به زمین دشمن بروید. مگر نمیدانستید که ممکن است ویزا ندهند، برای حضور در امریکا اذیت کنند و حاشیههای آنچنانی به راه بیندازند پس باید بهجای پرداختن به این بدیهیات کمی، فقط کمی به مسائل فنی فکر میکردید تا ملیپوشان پیروز از زمین خارج شوند. پس اینجا هم یک عذرخواهی به مردم بدهکارید، چون حواستان بهجای بازی متمرکز حواشی بود؛ این شد دو عذرخواهی.
امیر قلعهنویی بازیکنانی را با خودش به جام جهانی برد که یا ناآشنا بودند یا مصدوم که به آنها میدان نداد، حتی به امثال مهدی قائدی و حسینزاده هم بازی نداد، آنها که میتوانستند گره از کار تیم بازی کنند. این سومین جایی است که سرمربی تیم ملی باید بابت آن عذرخواهی کند.
سرمربی تیم ملی براساس شنیدهها پیش از جام جهانی یک میلیون دلار پاداش گرفته بود بابت صعود ایران به جام. خب باید ممنون باشیم از او بابت صعود، ولی دریافت چنین پاداشی برای صعود به جام جهانی ۴۸ تیمه منطقی به نظر نمیرسد، مگر آنکه در جام جهانی نتیجه خاصی بگیری. عملکرد تیم ملی در جام جهانی، نه خیلی عالی بود و نه خیلی بد، اما اینکه در جام جهانی ۴٨ تیمی صعود نکنیم، یعنی ضعیف بودهایم و وقتی جناب سرمربی یک میلیون دلار پاداش گرفته باید بابت عدم صعود عذرخواهی کند. با احتساب سه عذرخواهی صورت نگرفته قبلی، این شد چهار عذرخواهی!
امیر قلعهنویی پاسخگو نیست و در عوض با بازی با کلمات و فرافکنی هنوز سعی دارد به همه بقبولاند نتیجه کسب شده نتیجه خوبی بوده و نیازی به عذرخواهی نیست، اما امیرخان باور کن که باید از مردم عذرخواهی کنی و این عذرخواهی نه برای کوچک شدن که برای ادامه راهی که قرار است در تیم ملی طی کنی، لازم است. فدراسیون فوتبال سفت و سخت پای سرمربی تیم ملی ایستاده و مهدی تاج بهجای عذرخواهی از مردم فقط آسمان و ریسمان بههم میبافد و طبیعی است که در چنین وضعیتی نباید هم منتظر عذرخواهی باشیم.
