جوان آنلاین: «محمد رعد» خطاب به مقامات دولتی گفت: باید از پیشگاه ملت خجالت بکشید و از آنچه مذاکرات مستقیم با دشمن صهیونیستی خوانده میشود، کنارهگیری کنید.
وی افزود: بیم آن داریم که اصرار بر این خطای راهبردی، کشور را به سرنوشتی بدتر از پیمان شوم ۱۷ مه در اوایل دهه هشتاد میلادی دچار کند.
رئیس فراکسیون حزب الله در پارلمان لبنان تأکید کرد که هرگونه تماس رسمی یا ملاقات میان طرفهای لبنانی و اسرائیلی در سایه جنگ فعلی، هرگز از اجماع ملی برخوردار نخواهد بود.
به گفته وی، این اقدام یک «تخلف آشکار قانونی و قانون اساسی» است که هیچ بهانه یا مصلحت ادعایی نمیتواند آن را توجیه کند.
فراکسیون وفاداری به مقاومت تصریح کرد که هرگونه آتشبس فرضی که به دشمن اشغالگر اجازه دهد به اقدامات میدانی خود ادامه دهد، اساساً آتشبس نیست.
وی این موارد را مصداق «فریب مکارانه» دانست و افزود: تثبیت مواضع، کاشت مین، انجام ترور، انفجار منازل و تأسیسات یا تخریب اراضی در مناطق مواجهه، به معنای پوشش دادن به تجاوزگری اسرائیل و نادیده گرفتن نقض حاکمیت لبنان است.
قرارداد ۱۷ مه ۱۹۸۳، توافقی میان دولت وقت لبنان و رژیم صهیونیستی بود که در پی تهاجم این رژیم در سال ۱۹۸۲ به خاک لبنان و اشغال بخش گستردهای از آن امضا شد. این توافق که تحت فشار آمریکا منعقد شد و حاکمیت لبنان را بهشدت محدود میکرد، با مخالفت گسترده مردمی و گروههای مقاومت روبرو و در نهایت در سال ۱۹۸۴ ملغی اعلام شد.
براساس این توافق، ارتش لبنان موظف بود یک «منطقه امنیتی» در جنوب لبنان در امتداد مناطق مرزی ایجاد کند. همچنین براساس آن، لبنان متعهد به همکاری امنیتی با رژیم صهیونیستی برای جلوگیری از نفوذ سازمان آزادیبخش فلسطین و دیگر گروههای مبارز به مناطق مرزی بود. دولت لبنان در ۵ مارس ۱۹۸۴ این توافقنامه را رد کرد.
