در ایام اخیر، میهن عزیزمان شاهد وقوع حوادث تلخ و اقدامات تروریستی ناپاکی بود که موجب شهادت جمعی از هموطنان بیگناه و مدافعان سختکوش امنیت این سرزمین و جانباختن تعدادی دیگر شد. لیکن در کنار این تروریسم آشکار که در هجدهم و نوزدهم دیماه به وقوع پیوست، باید از جریان خطرناکتر و پیچیدهتری نیز یاد کرد: تروریسم رسانهای و مجازی که دامنه تأثیرات مخرب آن بههیچروی کمتر از تروریسم مرسوم نیست.
بهطور مشخص، شاهد فعالیت گسترده لشکر سایبری هستیم که عمدتاً به شبکههای موساد پیوند خورده و در ظاهر با نقاب هواداران سلطنتطلبان عمل میکند، اما در پشتصحنه، هدایت آن بر عهده یگان ۸۲۰۰ ارتش رژیم غاصب صهیونیستی است. این جریان پلید، در گام نخست با هتک حرمت و فحاشی نسبت به ارزشهای مقدس اسلامی، پرچم پرافتخار ایران و همه نمادهای مورداحترام جامعه، در پی قداستزدایی از این مفاهیم متعالی است. اگرچه این توطئه پیشینه طولانی دارد، در روزهای اخیر ابعاد آن گستردهتر و آشکارتر شده است.
در ادامه، این سناریو با «کشتهسازی مجازی» پی گرفته میشود؛ با عددسازی دروغین و نمادپردازیهای جعلی از جانباختگان حادثه، ارائه اسامی و تصاویر غیرواقعی و ایجاد تشویش در اذهان مردم ایران و حتی جهانیان نسبت به حقایق جنگ تروریستی اخیر. هدف، تحریک عواطف و احساسات از طریق بزرگنمایی دهها برابری آمار تلفات است. حسابهای کاربری این لشکر سایبری با پمپاژ مداوم خشم و غم سعی در فریب افکار عمومی دارد تا در صورت امکان، ادامه کار تروریستهای خیابانی با پوشش «انتقامجویی داغداران» دنبال شود.
ضلع سوم این تروریسم رسانهای، تشدید فشار اقتصادی بر آحاد ملت است. با هجمههای سنگین سایبری به صاحبان کسبوکارهایی که در فضای مجازی فعالیت تبلیغاتی و تجاری دارند، سعی میشود آنان را وادار به توقف یا لااقل اعلام تعلیق فعالیتهای خود کنند. حالآنکه همگان میدانند کسبوکارها در فضای واقعی به کار خویش مشغولاند و تنها در فضای مجازی تحتفشار برای «عدم عادیسازی» قرار میگیرند. مقصود نهایی، رساندن صاحبان مشاغل به بنبست اقتصادی، ایجاد اختلال در چرخه اقتصاد ملی و وارد آوردن آسیب اساسی به پیکره اقتصاد کشور است. باید تأکید کرد که بهرغم برخی خسارات در اغتشاشات اخیر به پارهای از کسبه، اکثر اصناف - بهویژه در فصل پررونق پایانی سال - باقوت به فعالیت خود ادامه میدهند؛ و سرانجام، ضلع چهارم این تروریسم، ترویج گفتمان «عادیسازی حمله نظامی به ایران» است. اکانتهای وابسته به رژیم صهیونی با برجستهسازی این موضوع، درصدد ایجاد رعب و اختلال در زندگی روزمره مردم و تضعیف اقتصاد ملی هستند تا در صورت وقوع احتمالی تهاجم، بتوانند زمینه ادعایی پذیرش آن را فراهم آورند. غافل از آنکه ملت بزرگ ایران - حتی آنان که ممکن است دیدگاههای سیاسی و اعتقادی متفاوتی داشته باشند - هرگونه تجاوز خارجی را خطقرمزی غیرقابلپذیرش میدانند و تاریخ، گواه همبستگی آنان در دفاع از تمامیت ارضی و استقلال کشور است.
پس باید هشیار بود که تروریسم رسانهای و مجازی، چهبسا زیانبارتر از تروریسم خیابانی باشد. اگر تروریسم خیابانی جان جمعی از عزیزان را گرفت، تروریسم مجازی در پی آسیب زدن به بنیانهای فکری، اقتصادی و اجتماعی کلیت جامعه است و هیچکس از گزند آن در امان نیست. بنابراین، مقابلهای منطقی، اصولی و تدبیرشده با این پدیده شوم، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
