به گزارش ایران، جنگ برای سربازان مصری از هر چیزی نزدیکتر است. آنها از دیوارها و برجهای دیدهبانی به ارتفاع 10 متر نظارهگر جنگ غزه هستند و فلسطینیهایی که در جستجوی غذا، برق، آب و امنیت به سمت مرز با مصر حرکت میکنند را میبینند. درخواست مصر از اسرائیل برای باز کردن گذرگاه رفح برای اجازه ورود کمکهای بشردوستانه تا حد زیادی مورد توجه قرار نگرفته است. صلیب سرخ مصر میگوید از زمان آغاز جنگ تنها 84 کامیون دارو و مواد غذایی وارد غزه شده است. در همین حال، مصر در حال تقویت منطقه مرزی با تانکها و سربازانش است تا فلسطینیها را از مرز خودش دور نگه دارد.
سه ترس بزرگ مصریها
با توجه به جنگ غزه و شرایط منطقهای نشریه اکونومیست نگاهی به موضع و وضعیت مصر در رابطه با جنگ داشته است. در این مطلب میخوانیم که با تشدید جنگ، مصر با سه ترس دست و پنجه نرم میکند. اول از همه به چگونگی اسکان فلسطینیها و مدیریت فشار فزاینده نسبت به این موضوع برمیگردد. هجوم آوارگان از غزه میتواند درگیری مصر با بادیهنشینان صحرای سینا را احیا و جانی به جنبش اخوان المسلمین ببخشد.
اسلامگرایان سیاسی از دیرباز بزرگترین تهدید داخلی برای عبدالفتاح السیسی بودهاند. همچنین ترس از بیثباتی میتواند به اقتصاد این کشور تازه مسیری صعودی برای رشد پیدا کرده، آسیب برساند. تمام این حساسیتها باعث شده تا رئیس جمهور مصر، کشورش را از یک وزنه سنگین منطقهای به چیزی در حد یک تماشاگر تبدیل کند.
به دنبال نسخه جدیدی از معامله قرن
بادیهنشینان مصر عمدتاً در سینا و در کنار نوار غزه زندگی میکنند و مدتهاست توسط حاکمان این کشور به حاشیه رانده شدهاند. آنها یک دهه درگیر مبارزه و شورش علیه دولت مرکزی بودهاند و برای مدت کوتاهی با اخوانیها ارتباط داشتهاند و صدها سرباز را کشتهاند. مقامات مصری ادعا میکنند که شورش آنها را سرکوب کردهاند اما بادیهنشینان همچنان اعتراضهایشان را دارند.
برخی سیسی را متهم میکنند که در حال آمادهسازی برای اجرای نسخه جدیدی از «معامله قرن» است؛ طرحی برای صلح بین اسرائیلیها و فلسطینیها که توسط دولت ترامپ ارائه شده است. طرحی که به گفته برخی منابع شامل اسکان مجدد برخی از فلسطینیها در سینا میشود. امروز شایعاتی وجود دارد که اسکان مجدد ممکن است در ازای بخش بزرگی از بخشودگی بدهیهای مصر صورت گیرد؛ بخشیدن بدهیهایی در حدود 20 تا 30 میلیارد دلار!
خط قرمز مصریها
البته نزدیکان به رئیس جمهور مصر میگویند این کار شدنی نیست. محمد رشاد، یک افسر سابق مصری میگوید: «این خط قرمزی است که نمیتوان آن را با پول خرید.» حقایق موجود در صحرای سینا بازگو کننده حرفهای بسیاری است. بادیهنشینان میگویند سیسی محدوده آنها را به یک منطقه نظامی بسته تبدیل کرده و حدود 50,000 بادیهنشین را با دیوارهای سیمانی و ایستهای بازرسی نظامی محاصره کرده است. این گمان در میان دولتمردان مصری وجود دارد که اگر فلسطینیهای غزه به مصر سرازیر شوند، بسیاری از اعضای حماس ایدئولوژی خود را با خود به این منطقه خواهند آورد.
سیسی قبلاً هشدار داده بود که اردوگاههای جدید پناهجویان در صحرای سینا میتواند به عنوان پایگاهی برای حملات جهادیها به اسرائیل باشد. تحلیلگران در قاهره پیشبینی میکنند که جنبشهای جهادی و اسلامگرای مصر که مدتها سرکوب شدهاند، ممکن است تقویت شوند و ایده «مقاومت» در برابر ستمگران را تقویت کنند.
مصریها نگران عواقب ناآرامیهای گسترده مربوط به جنگ هستند. ممکن است پس از یک دهه سکوت، آرمان فلسطین برخی از مصریها را به خیابانهای قاهره بازگرداند. مقامات این کشور نگرانند که اعتراضها برای فلسطینیها میتواند به اعتراض علیه رژیم تبدیل شود. اتفاقی که در 20 اکتبر افتاد و شعارهای «فلسطین آزاد» به فریادهای «قرص نان» تبدیل شد. تظاهرکنندگان شمار زیادی از ماموران پلیس را پشت سر گذاشتند تا وارد میدان تحریر، قلب انقلاب مصر در سال 2011 شوند.
اقتصاد شکننده مصر
همچنین آشفتگی منطقهای ممکن است به اقتصاد درگیر مصر نیز آسیب برساند. صندوق بینالمللی پول هشدار داده است که جنگ میتواند سرمایهگذاران خارجی را ترسانده و دوباره چشمانداز رشد کشور را کاهش دهد. گردشگری که دوباره رونق خوبی پیدا کرده بود، با وقوع جنگ نسبت به سال گذشته یک چهارم کاهش یافته است.
در حال حاضر، سیسی سعی کرده مردم مصر را آرام نگه دارد. او انتخابات را در پیشروی خود دارد و در یکی از سخنرانیهایش هشدار داده که جنگ اخیر میتواند صلح دیرینه مصر با اسرائیل را به خطر بیندازد. به نظر میرسد مقامات مصری تمایلی به انجام کاری که ممکن است معاهده صلح 44 ساله این کشور با اسرائیل و ارائه کمکهای نظامی آمریکا را که آن را تضمین میکند، به خطر بیندازند، ندارند. اما اگر رئیس جمهور مصر همینطور در حد یک تماشاگر صرف باقی بماند، وجههاش را به عنوان یک چهره سیاسی قدرتمند خراب میکند.
تا الان مصر بخش زیادی از وزن دیپلماتیک سابق خود را از دست داده است و قطر و امارات جای این کشور را در جهان عرب در زمینه ارتباط دیپلماتیک گرفتهاند. برخی هنوز بر این باورند که مصر می تواند نقشی ایفا کند. با هجوم ارتش رژیم صهیونیستی بر شمال غزه که عمدتاً از جمعیت خالی شده است، دیپلماتهای غربی پیشنهاد میکنند که در میان کشورهای عربی، ممکن است مصر، مسئولیت بحران انسانی در جنوب را بر عهده بگیرند. با این حال به نظر میرسد مصر عجلهای ندارد که خودش را درگیر جنگ غزه کند، زیرا در داخل کشور با مشکلات زیادی مواجه است.
