جوان آنلاین: بحران مدیریتی باشگاه منچستریونایتد در یک سال گذشته بهترین پوشش برای نتایج ضعیف اریک تنهاخ بود. مدتهاست که بحث رفتن گلیزرها و فروش باشگاه ذهن هواداران را منحرف کرده، آنهم درحالیکه تیم رقیب در اولدترافورد به آنچه میخواست، رسید. دو گل هالند و تکگل فیل فودن باعث شد هواداران سیتی با طعنه از زیاد شدن فاصلهشان با منیونایتد حرف بزنند و این فاصله هر هفته بیشتر هم میشود. از سال ۲۰۱۳ و پس از بازنشستگی فرگوسن روند سقوط یونایتد شروع شده است. در سال ۲۰۱۴ منچستر با هدایت دیوید مویس ۳ بر صفر به منسیتی مانوئل پلگرینی باخت. قرمزها با اوله گنار سولسشر نیز به تیم پپ ۲ بر صفر باختند. شاید تنهاخ هنوز به سرنوشت مویس و سولسشر دچار نشده باشد، اما سرمربی پیشین خطر اخراج را احساس میکند. هیچ کدام از مربیان قبل از او از جمله مورینیو و فانخال، فصل را با این نتایج ضعیف شروع نکردهاند. منچستر پنج شکست در ۱۰ بازی لیگ برتر داشته است. ناآرامی روی سکوها پس از تعویض راسموس هویلوند کاملاً مشهود بود.
در روزهایی که شیاطینسرخ در دوران پسافرگوسن ناکام بودند، سیتی در مسیر رشد حرکت کرده و مورینیو یکی از بهترین تیمهای تاریخ را ساخته است، تا جایی که میتواند برای هر تیمی دردسرساز شود. شکست ۳ بر صفر در دربی منچستر، یونایتد را بههم ریخته بود و این مسئله به سرمربی مربوط میشود، چراکه اثری از تاکتیکها و انتخابهای درست او در زمین دیده نشد. قرارداد آنتونی و میسون مونت مجموعاً ۱۴۰ میلیون پوند خرج روی دست باشگاه گذاشت، اما هیچکدام از این دو نفر جایی در ترکیب اصلی نداشتند. عجیبتر اینکه اسکات مکتامینی بهترین مهاجم یونایتد در دربی بود، بازیکنی که تنهاخ از کنار گذاشتنش در تابستان ابراز خوشحالی کرد. غیر از سرمربی، عوامل دیگری هم در نتایج ضعیف تیم دخیل هستند، اما در هر صورت تنهاخ مسئول عملکرد بازیکنان در زمین است. به نظر میرسد تیم تحت رهبری تنهاخ به خوبی کوچ نمیشود. در این مورد حتی گلیزرها نیز مقصر نیستند و همه چیز را باید در کادرفنی جستوجو کرد.
