رویکرد کلیدی حال حاضر کشور در زمینه سپردن نقش محوری به اقتصاد دانشبنیان در زمینه تحقیق و توسعه صنعتی و بومیسازی تجهیزات، فناوری و همچنین فرآیند تولید صنعتی نیازمند تخصیص منابع مالی مطلوب است، کما اینکه در سالیان اخیر تجربه موفق بومیسازی در صنعت نفت کشور، ایران را تبدیل به صادرکننده خدمات فنی و مهندسی در صنعت پالایشگاهی تبدیل کرد و امروز شاهد صادرات این خدمات به تعداد بالایی از کشورها نظیر ونزوئلا، سوریه، آفریقای جنوبی و ازبکستان هستیم.
یکی از مشکلات بزرگ در زمینه بحث صنایع کشور و توسعه صنعتی کشور ایران، عدم به کارگیری درست فناوری و منابع در جهت توسعه زنجیره ارزش است. رویکرد فعلی اعطای مشوقها به صنعت بدون در نظر گرفتن هدایت منابع به سمت توسعه بیشتر موجب شده است که صنعت ایران درگیر خامفروشی بالای صنعتی شود.
از طرف دیگر مسئله مربوط به تحقیق و توسعه صنایع کشور است که مشکلات فراوانی دارد؛ اولین بحث عدم صرفه اقتصادی تحقیق و توسعه در صنعت کشور است، زیرا ریسک بسیار بالایی دارد، ولی از این مشکل مهمتر بحث عدم توانایی صنعت در انجام امور مربوط به تحقیق و توسعه است؛ صنعت مسئول تولید محصولات صنعتی و همچنین فروش و بازارسازی برای مازاد تولید خود است و در زمینه تجهیزات، فناوری و همچنین فرآیند تولید هیچ داده دقیق تخصصی ندارد و این موارد را به طور کامل وارد کرده است، بنابراین در این بخش وجود یک نهاد مختص تحقیق و توسعه صنعتی اهمیت ویژهای پیدا میکند. این نقش کلیدی و مهم در اقتصاد ایران را شرکتهای دانشبنیان فناور و اکوسیستم علم و فناوری کشور میتوانند انجام دهند.
رویکرد کلیدی حال حاضر کشور در زمینه سپردن نقش محوری به اقتصاد دانشبنیان در زمینه تحقیق و توسعه صنعتی و بومیسازی تجهیزات، فناوری و همچنین فرآیند تولید صنعتی نیازمند تخصیص منابع مالی مطلوب در این زمینه است، کما اینکه در سالیان اخیر تجربه موفق بومیسازی در صنعت نفت کشور، ایران را تبدیل به صادرکننده خدمات فنی و مهندسی در صنعت پالایشگاهی تبدیل کرد و امروز شاهد صادرات این خدمات به تعداد بالایی از کشورها نظیر ونزوئلا، سوریه، آفریقای جنوبی و ازبکستان هستیم.
برای تحقق منابع مالی موردنیاز در این بخش، در برنامه هفتم توسعه اقدامات کلیدی انجام شده است تا در طول پنج سال برنامه هفتم توسعه، شاهد یک تحول فناورانه در صنعت کشور باشیم و به سمت بومیسازی فناوریهای صنعتی در وهله اول و همچنین تکمیل زنجیره ارزش برویم. در طول سالیان اجرای این برنامه از تمامی صادرات محصولات خام و نیمهخام صنعتی، عوارض و مالیات اخذ خواهد شد و در تمامی منابع در اختیار اکوسیستم علم و فناوری کشور قرار خواهد گرفت. این مالیات و عوارض در سال جاری حدود ۴۰ هزار میلیارد تومان برآورد میشود که رقم بسیار مهم و خوبی است که در جهت پرداخت تسهیلات به دانشبنیانها و توسعه اکوسیستم علم و فناوری کشور هزینه خواهد شد. همچنین اعطای اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه به صنعت برای داشتن صرفه اقتصادی تحقیق و توسعه و تحریک صنایع به انجام تحقیق و توسعه برای جبران کاهش منابع دولت نیز از همین محل هزینه خواهد شد.
تحول فناوری و تحقیق و توسعه صنعتی برای شکوفایی بخش صنعتی ایران و رقابت در بازار جهانی ضروری است. دولت با تسهیل سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، تقویت نوآوری و ترویج همکاری بین دانشگاه و صنعت میتواند رقابتپذیری صنعت کشور را افزایش دهد. علاوه بر این، تمرکز بر توسعه پایدار، حفاظت از مالکیت معنوی و اثرات سرریز فناوری به رشد اقتصادی بلندمدت و امنیت ملی کمک میکند.
یکی از محورهای کلیدی در زمینه جلوگیری از خامفروشی، حرکت به سمت تحقیق و توسعه بیشتر است. با این وجود، مسئله تحقیق و توسعه ریسک بسیار بالایی دارد و به همین دلیل باید دولت از صنایع کشور در این زمینه حمایت کند. مهمترین مشوق و حمایت مالیاتی در زمینه رویکرد توسعه محور در راستای گسترش هزینه کرد تحقیق و توسعه و موفقیت در حوزه بومیسازی فناوری، به کارگیری نوع جدیدی از حمایت مالیاتی در راستای تحقیق و توسعه صنعتی است که منابع لازم را برای ارائه و اعطای این مشوق هدفمند مالیاتی در برنامه هفتم توسعه نیز تعیین که مسیر جهش صنعتی کشور را فراهم کرده است. امید میرود قانون نهایی مصوب مجلس به درستی اجرا شود.
