قهوه نوشي ما ايرانيان از كجا مي‌آيد؟

حسين جاويد در كانال تلگرامي خود نوشت: اين روزها هر گوشه‌وكناري دكاني به عرضه‌ قهوه مشغول است و كافه‌ها بخش زيادي از فضاهاي تجاري را به خود اختصاص داده‌اند. خيلي‌ها هر روز قهوه مي‌نوشند و ذائقه‌ مردم دوباره دارد به قهوه‌نوشي خو مي‌گيرد؛ چرا «دوباره»؟ ارجاعتان مي‌دهم به صفحه‌اي از كتاب Agriculture in Qajar Iran نوشته‌ ويلم فلور. تا پيش از دهه‌ ۱۸۵۰ مردم ايران اغلب قهوه‌نوش بودند و چاي در كشور كشت نمي‌شد. چاي به همراه سماور و فنجان از روسيه به ايران وارد شد. كم‌كم كشت چاي در لاهيجان و شهرهاي ديگر آغاز شد و ايراني‌ها چاي‌نوش شدند و بيش از يك سده اين عادت را پي گرفتند. در كتاب قهوه‌خانه و قهوه‌خانه‌نشيني در ايران، نوشته‌ علي بلوكباشي، اشاره شده كه قهوه احتمالاً در سده‌هاي ۹ و ۱۰ هجري از سرزمين‌هاي اسلامي و امپراتوري عثماني به ايران رسيده و قهوه‌نوشي تقريباً از دوره صفوي رواج يافته است. بزرگ‌ترها حتماً به خاطر دارند كه حتي با رواج چاي‌نوشي، دهه‌ها همچنان پذيرايي با قهوه از رسوم متداول مراسم عزاداري بود و هنوز در جاهايي چون كرمان و يزد ادامه دارد. قهوه‌نوشي ما ايراني‌ها نوعي بازگشت به سنت‌هاي ديرين است.