يعقوب ربيعي در كانال تلگرامي خود نوشت: دو سال پس از واقعه عاشورا پسر حنظله غسيل الملائكه كه نامش عبدالله بود عليه يزيد قيام كرد. عبدالله ابنحنظله فرد مورد اعتماد مدنيها بود كه حاصل شب زفاف پدرش قبل از شهادت در جنگ احد هست. عبدالله و گروهي از مدينه به شام رفتند تا رفتار و گفتار يزيد را از نزديك ببينند و شخصيت وي را بشناسند و براي مردم مدينه گزارش كنند. زماني كه از شام برگشتند در معرفي يزيد چنين گفتند: «قدمنا من عند رجل ليس له دين، يشرب الخمر و يعزف بالطنابير و يلعب بالكلاب» «از نزد مردي آمديم كه دين ندارد، شراب ميخورد و ساز مينوازد و با سگها بازي ميكند.»
اينكه يزيد دين نداشته نياز به كنكاش عميق در كتب تاريخي نيست و ميتوان از اشعاري كه در زمان حضور رأس حسين(ع) در شام هم سرود اين بيديني را احساس نمود. شعر معروف «لَعِبَتْ هاشِمُ بِالْمُلْك فَلاَ خَبَرٌ جاءَ وَ لاَ وَحْىٌ نَزَلْ لَيتَ أَشْياخِي بِبَدْر شَهِدُوا جَزَعَ الْخَزْرَجُ مِنْ وَقْعِ الاَسَلْ» «فرزندان هاشم (رسول خدا) با سلطنت بازى كردند، و در واقع نه خبرى (از سوى خدا) آمده بود و نه وحيى نازل شده! كاش بزرگان من كه در جنگ بدر كشته شده بودند، امروز مىديدند كه قبيله خزرج چگونه از ضربات نيزه به زارى آمده است!» نشان ميدهد كه يزيد اصلاً چيزي به نام دين اسلام را نپذيرفته است.
به همين دليل بايد نزاع امام حسين(ع) را نزاع دو مكتب دانست نه نزاع دو شخص. به همين خاطر است كه امام حسين(ع) به صراحت ميفرمايد: «مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَهُ». در اين جا هنر زينب شدن و زينبي بودن مشخص ميشود. ورود اسرا به كربلا و خطبه حضرت زينب را بايد مصداق اعلاي جنگ روايتها دانست. شام توسط يزيد ابنابوسفيان برادر معاويه به اسلام گرويده بود و پس از يزيد ابنابوسفيان نيز معاويه و يزيد ابنمعاويه بر آنجا حاكم شده بودند. لذا در شام اسلام اموي حاكميت داشت و اگر زينب(س) در كاخ يزيد خطبه نميخواند هيچ وقت مردم شام اهل بيت(ع) را نميشناختند.
روشنگري زينب كبري(س) يك خطبه عادي نبود چراكه دل شاميان را متزلزل كرد و آنها را با خاندان اهل بيت(ع) آشنا نمود. اين روشنگري به گفته شيخ عباس قمي تا آنجا پيش رفت كه نزديك بود مردم به قصر يزيد بريزند و او را بكشند. لذا هنر اصلي زينب(س) را برتري در جنگ روايتي دانست كه طرف مقابل تلاش داشت تا حسين(ع) و عاشورا را در كربلا دفن كند. و اين نكته درستي است كه اگر زينب نبود كربلا در كربلا ميماند و ميمرد.
