مهدي محمدي در رشته توئيتي نوشت: تمجيد كمسابقه رهبر انقلاب از دولت آقاي رئيسي بيگمان مدال درخشاني بر سينه دولت است و بابت آن بايد به برادران و خواهراني كه لايق اين تمجيد بودهاند تبريك گفت. همچنان كه تحسين بيسابقه رهبر انقلاب از مجلس در واپسين سال مسئوليت آن، و به كار بردن تعبير انقلابي در توصيف آن، موهبتي بيمثال براي مجلس و نمايندگان آن است. در هر دو مورد، اين تمجيد و تحسين با تذكرات و توجهاتي همراه بوده كه چه بسا مهمترين بخش كلام رهبر حكيم انقلاب است و براي دولت و مجلس مسئوليت مضاعف ايجاد ميكند. درباره دولت، تذكر اصلي ضرورت آشكار شدن نتايج زحمات زيرساختي در معيشت مردم و درباره مجلس، ضرورت تمام كردن كارهاي ناتمام در مهلت باقي مانده است. اگر راست بگوييم و اهل تكليف باشيم، اين وظيفههاي بر زمين مانده اولويت شماره يك تا آخرين لحظه مسئوليت است.
طبعاً نه درباره دولت و نه درباره مجلس، اين تمجيد و تحسين به معناي مسدود شدن باب انتقاد نيست بلكه بدان معناست كه اولاً انتقاد بايد چارچوب داشته باشد و ثانياً برخورد انتقادي نميتواند مضمون اصلي «رويكرد انقلابيون» به ارزيابي كارنامه دولت و مجلس باشد. ميتوان به دولت انتقاد كرد اما اگر كسي كارنامه دولت را يكسره خسارت و ناكامي خواند ديگر نميتواند ادعاي انقلابي بودن داشته باشد. همچنانكه ميتوان به مجلس از بسياري جهات انتقاد كرد اما اگر كسي مجلس را غيرانقلابي يا بالاتر از آن فاسد خواند، طبعاً نميتواند مدعي انقلابي بودن و پيروي از رهبري باشد. در هم نياميختن مرزها و مغشوش نكردن مفاهيم در اين روزگار صعب، شرط انقلابي بودن و انقلابي ماندن است و اين طبعاً با بدخلقي، كينه توزي و خود را دائر مدار حق دانستن و يمين و يسار را تكفير كردن نميخواند. بايد به خود بپردازيم قبل از آنكه ديگران به ما بپردازند.
