رهبر حکیم و فرزانه انقلاب اسلامی در دیدار اعضای هیئت دولت در روز هشتم شهریور، سالگرد شهادت شهیدان رجایی و باهنر، ضمن اشاره به حمایتها و کمکهای خویش به تمامی دولتها فرمودند: «در مورد این دولت، علاوه بر کمک، بنده با نگاه به این دو ساله میخواهم تمجید هم بکنم. یعنی آنچه تا امروز در این دوسالی که این دولت بر سر کار بوده از عملکرد دولت مشاهده کردهایم، مستوجب این است که ما تقدیر کنیم و تمجید هم بکنیم از دولت.»
تمجید از دولت آقای رئیسی، بعد از دو سال سابقه کاری آن و از زبان رهبری انقلاب که بالاترین سطح اشراف را بر قوا و کارگزاران حکومتی دارند، موضعی شایسته بررسی و درسآموزی است.
بهویژه اینکه متأسفانه دولت آقای رئیسی در این دوسال نهتنها با موج فشار و تخریب از ناحیه بیگانگان و اپوزیسیون خارج از کشور مواجه بوده، بلکه برخی از نیروهای همسو با این دولت هم بعضاً در صف منفیبافان علیه آن قرار گرفته و دولت هم زبان رسانهای متناسب برای پاسخگویی نداشته است.
رمزگشایی از این تمجید، با استفاده از همین فرمایشات امام خامنهای در جمع اعضای هیئت دولت مقدور است که ایشان با اشاره به مدت کوتاه مسئولیت شهیدان رجایی و باهنر، راز تبدیل شدن آنان را به نماد و الگوی مدیریت و مسئولیت در نیت و جهتگیری آنها معرفی کردند و فرمودند: «نکته در نیت آنهاست، در جهتگیری آنهاست. جهتگیری این دو نفر شهید عزیز، جهتگیری انقلابی و الهی بود.»
ایشان با تأکید بر اینکه این دو شهید دنبال رضای الهی بوده و کار را برای مردم دنبال میکردهاند، معتقدند: «پس این مهم است، یعنی اسم رمز دولتهای ما باید این باشد: کسب رضای الهی و کار برای مردم؛ اصلاً باید هدف را در این دو خلاصه کنیم.»
متأسفانه در سالیان گذشته با انحراف در هدف در نزد برخی مسئولان، یا غفلت آنان از هدف، شاهد شکلگیری، جهتگیری و عملکردهایی مغایر با شاخصها و انتظارات بودیم که کمکاری، ترک فعل، تشریفات و تجملگرایی یا همان دوری از انقلابیگری و کار در راه خدا بود.
اما در دولت جدید شاهد بازگشت به این هدف و شاخصهای آن هستیم که عبارتاند از:
۱- کارجهادی و تلاش خستگیناپذیر برای حل مشکلات مردم.
۲- مردمی بودن، تواضع به مردم و حضور خاضعانه در بین مردم.
بالاتر از این، عبور از محافظهکاری ناشی از بهخطر افتادن موقعیت و قدرت است که موجب میشد برخی تصمیمات درست در زمان لازم اتخاذ نشود و مهمترین آن بهتأخیر انداختن تصمیمات درست، ولی چالشی به دوره دوم دولتها بود؛ تصمیماتی از قبیل اصلاح قیمتها و حتی اصلاح رویهها که با نگرانی از تأثیرگذاری آن بر محبوبیت دولت و کاهش آرا به بعد موکول، و در اصل فردای کشور و مردم قربانی منافع امروز دولتمردان میشد. این همان موضوعی است که رهبر حکیم انقلاب، در مقایسه با بعضی از دیگر دولتها، تفاوت آن را مهم دانسته و فرمودند: «طبیعت بعضی دولتها این است که فردا را قربانی امروز میکنند، این دولت این کار را نکرده، کارهای بزرگ و زیربنایی را انجام داده که اثرش ممکن است امروز به طور کامل ظاهر نشود،، اما بالاخره ظاهر خواهد شد.»
این در واقع نوعی ایثار بهنفع پیشرفت و منافع عمومی است که در پیوند با رضای الهی حاصل میشود.
در برخورد با این شرایط دولت، انصاف ایجاب میکند که واقعیتها را نخبگان فکری و سیاسی برای مردم بیان کنند تا مردم با تابآوری و صبوری با دولت همراهی کرده و جامعه دچار التهاب نگردد، چرا که عبور از چنین گردنههایی مستلزم همکاری و مشارکت مردم است.
اما قدرتطلبی و رقابتهای ناسالم سیاسی مانع چنین انصافی بوده و در شرایطی که دشمنان بهدنبال التهاب و آشوبافکنی هستند، برخی رقبا بهدنبال تسویهحساب برآمده و با جنگ ترکیبی دشمن همراه شده و سیاست او را در بیاعتبارسازی مسئولان کمک میکنند.
برای جبران این تهاجم به دور از انصاف و ضعیف دولت در عرصه رسانهای و بیان واقعیتها و همچنین ایجاد آرامش و امید در جامعه است که رهبر حکیم و فرزانه ما نهتنها از اقدامات خوب دولت حمایت میکنند، بلکه از رویکرد الهی و مردمی آن نیز تمجید میفرمایند تا بار ملامتهای بیجا را بر دولت سبک کنند و مشوق ادامه راه و رویکرد الهی و جهادی آن باشند.
