پیشبینی یا قضاوت اینکه تیم ملی بسکتبال ایران در جامجهانی چه نتیجهای میگیرد، خیلی ساده نیست، خصوصاً که صعودی را تجربه کردیم که بیشتر دست تقدیر بود تا شایستگیهای صددرصدی خودمان، هر چند این نمیتواند شایستگیهای تیم ملی بسکتبال ایران و توانمندی ملیپوشان آن را زیر سؤال ببرد، اما واقعیت است، درست مثل فاصله بسکتبال ایران با اسپانیا.
فدراسیون زمان زیادی را برای انتخاب کادر فنی و همچنین تزریق نیروی جوان به تیم از دست داد، با وجود این، اما در فرصت کمی که داشت، توانست تدارک خوبی برای آمادهسازی تیم جهت حضور در جامجهانی ببیند و حالا نتیجهگیری در این رقابتها مستلزم این است که بتوانیم پتانسیل بالقوهای را که داریم، بالفعل کنیم، هر چند این موضوع مستلزم آن است که سرمربی تیم به شناخت خوبی از شاگردانش برسد و توانسته باشد در این مدتزمان کم هماهنگی لازم را بین آنها ایجاد کند. اگرچه مربی ترکتبار با کنار گذاشتن جمشیدی از لیست تیم ملی به بهانه فنی نشان داد به شناختی که باید از ملیپوشان بسکتبال ایران دست نیافته است که اگر غیر از این بود، یکی از مهرههای تأثیرگذار تیم به خصوص در حمله را از دست نمیداد؛ بازیکنی که به خوبی با بهنام یخچالی هماهنگ است و چشم بسته او را در زمین پیدا میکند و مهمتر اینکه با توجه به تفکرات دفاعی دمیر، میتوانست خیال او را بابت حداقل ۱۵ تا ۲۰ امتیاز در هر بازی راحت کند چراکه جمشیدی در این مقطع زمانی در اوج آمادگی است و تیم ملی میتوانست به لحاظ شرایط سنی و تجربهای که دارد بهترین خروجی را از او داشته باشد، با وجود این، اما نظر سرمربی تیم چیز دیگری بود و مهم هم نظر سرمربی است، اما بیشک در آستانه جامجهانی میشد این داستان را به شکلی بهتر مدیریت کرد تا تیم در رویداد حائز اهمیتی که پیش رو دارد، لطمه نبیند، خصوصاً که ایران در گروهی که اسپانیا، برزیل و ساحلعاج حضور دارند، کاری بس دشوار را پیش رو دارد و در چنین شرایطی یکی از پنج استارترهای خود را نمیتواند به همراه داشته باشد. مهمترین حریف ما اسپانیاست؛ تیمی که دور قبل بازی قشنگی مقابلش انجام دادیم و خاطره شیرینی از مصاف با آن داریم، اما واقعیت این است که شما هر اندازه که زحمت کشیده باشید، نتیجه خواهید دید. باید واقعبین باشیم. هر چند امیدواریم و انتظار داریم بازیکنان با عملیکردن تاکتیکهای دمیر به خصوص در خط دفاع حریفان، نمایش خوبی داشته باشند، اما قدر مسلم نمیتوان انتظار کسب امتیاز و برتری مقابل اسپانیا و برزیل را داشت و تنها تیمی که شانس برتری مقابل آن وجود دارد، ساحلعاج است؛ تیم دوندای که میتواند ما را تحت فشار قرار دهد، اما در صورت آنالیز دقیق میتوان با برنامههای تدافعی هاکان دمیر حریف را به چالش کشید، هر چند اکثر مربیان روی فاز حمله زوم میکنند، اما با توجه به قدرت حریفان و فرصت اندکی که برای آمادهسازی جهت حضور در جامجهانی بود، سرمربی ترکتبار ایران با تکیه بر دفاع بهترین تصمیم را برای تیمش گرفته است.
