به گفته عضو هیئت علمی دانشگاه علوم قضایی طبق قانون و اصلاحات صورتگرفته آن، به راحتی امکان برخورد با فعالان فضای مجازی که مردم را تشویق به فعالیت در سایتهای شرطبندی و قمار میکنند، وجود دارد، اما برای اعمال مجازات سنگینتر علیه آنها نیازمند تعریف دقیق حقوقی و ضابطهمند از واژگان موجود در این حوزه هستیم.
احسان بابایی در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه آیا قوانین فعلی ما بازدارندگی کافی علیه سلبریتیهایی را که تشویق و ترغیب به فعالیت در سایتهای شرطبندی میکنند، دارد یا خیر، میگوید: در قانون تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ جرمانگاری قمار صورت گرفته و در اسفند ۱۴۰۱ اصلاحاتی در این قانون انجام و دایره جرمانگاری از قمار فراتر رفت که شرطبندی هم شامل آن شد. افزون بر این ارتکاب قمار و شرطبندی علاوه بر فضای واقعی، فضای مجازی را هم در برگرفت که این دو اصلاحیه، خلأهای موجود آن را برطرف کرد.
به گفته وی، قانونگذار در جرمانگاری صرفاً به بستر ارتکاب جرم و جایگاه فرد توجه کرده است، مثل مجرم دانستن فردی در قامت سرگروه مجرمانه یا مجازات کسی که در پوشش امور خیریه مرتکب چنین جرمی شود، اما در قانون فعلی، مجازات سنگینتری برای افرادی که به عنوان بلاگر و سلبریتی دست به چنین اقدامی بزنند، وجود ندارد.
بابایی بیان میکند: مسئله این است که لزوماً نمیتوانیم این عناوین را جرمانگاری کنیم. مانع، دشواری و ابهام این است که عناوین شناختهشده حقوقی وجود ندارد و حدود و ثغور آن دقیق نیست، در نتیجه به نظر میرسد بر اساس همین ابهام، قانونگذار «سلبریتی» و «مشهور بودن» را در جرمانگاری دخالت نداده است، هر چند باید گفت قانونگذار ابزار ارتکاب جرم در مورد واژگان را مورد توجه قرار داده است و خلأ قانونی وجود ندارد.
این حقوقدان معتقد است: ما ضمانت اجراهایی داریم که همانها از ایجاد جذابیت برای ارتکاب جرم در فضای مجازی جلوگیری میکنند، مثل ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی که منع اشتغال وجود دارد و ممکن است دادگاه در مجازات تکمیلی فرد را برای مدتی مشخص از ادامه فعالیت در فضای مجازی منع کند.
