مهمترین مسئلهای که در تیم باید مدیریت شود بحثهای حاشیهای است. حواشی میتواند گریبان تیم را بگیرد، مسائل روحی- روانی میتواند تیم و کادرفنی را تحتتأثیر قرار دهد و حتی باعث دلخوری هواداران شود. هواداران ارومیه از حامیان اصلی تیمملی و والیبال ایران هستند. این بهترین موقعیت برای کسب بهترین نتیجه است تا با یک ثبات تیمی خوب برای مسابقات سختتر آماده شود. بر این باورم توانایی رسیدن به قهرمانی را در این دوره داریم. بچهها در لیگ ملتها هم از نظر روحی و هم از نظر جسمی فشار زیادی را تحمل کردند و پشتسر گذاشتند. حال در قهرمانی آسیا اگر همه به این فکر کنیم که باید برای موفقیت تیمملی بجنگیم، قطعاً موفق خواهیم شد. درست است که کاستیها و سختیهایی وجود دارد، منتها نمیتوان انتظار داشت همیشه همه چیز بابل میلمان باشد. در بحث تکنیکی و تاکتیکی باید بگویم تیم ایران بارها ثابت کرده است اگر مشکل روحی و روانی نداشته باشد، قطعاً مشکل تاکتیکی و تکنیکی هم نخواهد داشت. در این مدت تیم فرصت بازسازی و ریکاوری داشته است و یقیناً بهروز عطایی و کادرش و فدراسیون برنامه ویژهای برای این رقابتها در نظر گرفتهاند. فراموش نکنیم بازیها در شهری برگزار میشود که عاشقان والیبال زیادی دارد و همواره از این رشته حمایت کردهاند. اگر ارتباط خوب بین بازیکنان و هواداران حفظ شود، قطعاً تأثیرات آن را در طول بازیها خواهیم دید. آمادگی روحی و ذهنی در تیم بزرگسالان کار سختی است، ولی فکر میکنم با توجه به تدابیر کادرفنی مشکلی نخواهیم داشت. قبل از شروع مسابقات بحثهایی در خصوص کیفیت هتل، اسکان و غذا مطرح شد و همین مسائل کوچک میتواند به یک حاشیه بزرگ تبدیل شود. اگر حواشی جمع شود، از نظر فنی مشکلی نخواهیم داشت. بازیکنانمان سالها در تیمهای ملی بودهاند و از بعد تکنیکی ضعف ندارند. بعد از اتمام لیگبرتر وقفهای ایجاد شد و بازیکنان به تعطیلات رفتند. پس از آن به تیمملی برگشتند، اما زمان کم بود و بازی تدارکاتی نداشتیم. در لیگ ملتها تا به هماهنگی لازم برسیم، چند باخت را متحمل شدیم و آرامش روانی تیم دچار مشکل شد و متأسفانه در مدیریت این مشکل ناکام بودیم. بدون تعارف باید بگویم در لیگملتها مغرورانه بازی کردیم و این مسئله باید درس عبرت برای تیمملی شود. اتفاقات عجیب در والیبال رخ میدهد؛ تیمملی نوجوانان در قهرمانی جهان تا آستانه باخت به صربستان پیش رفت، اما در نهایت ما پیروز میدان بودیم و ایران نایبقهرمان جهان شد، این نشان میدهد نباید هیچ تیمی را دستکم گرفت و غفلت کرد. ژاپن و چین رقیب ما نیستند! در حقیقت رقیب ما دیدگاه و افکار خودمان است. اگر حرفهای فکر کنیم، نباید از هیچ تیمی غفلت کرد، در حالی که بسیاری از کارشناسان ژاپن را تنها رقیب ما میدانند. مشکل اصلی ما افکار حرفهای ماست. روی کاغذ ژاپن تیم سوم لیگ ملتهاست و بازیهای درخشانی را انجام داده و حتی چین، تایلند و چینتایپه هم حرفهای زیادی برای گفتن دارند. پلهپله باید پیش برویم و اگر حرفهای فکر کنیم، قهرمان میشویم، حتی با حضور ژاپن. ملیپوشان ما ثابت کردهاند با انسجام، شجاعت و انگیزهای که دارند میتوانند کارهای بزرگ انجام دهند، البته به شرط اینکه بزرگ فکر کنیم، حریفان را دستکم نگیریم و از حاشیه دور باشیم. با توجه به حمایتهای هواداران ایرانی و بازیکنان بزرگی که داریم میتوانیم به موفقیت برسیم، به شرط اینکه به توانمندیهای خود باور داشته باشیم و هدف بزرگ را درک کنیم. وقتی ردههای سنی درخشیدند قطعاً تیم بزرگسالان هم توانایی تکرار درخششهای گذشته را دارد.
