محمدرضا کارگذار، کارشناس انرژی در گفتگو با «جوان» پیرامون آخرین وضعیت توسعه مرزیترین لایه مشترک گازی با قطر گفت: میدان گازی پارسجنوبی بزرگترین منبع گازی جهان است که روی خط مرزی مشترک ایران و قطر در آبهای خلیج همیشه فارس قرار گرفته است و بخش ایرانی آن از اصلیترین منابع انرژی کشور به شمار میرود. فاز ۱۱ میدان پارسجنوبی که در دولت گذشته معطل توتال فرانسه مانده بود و در هشت سال پیشرفت چندانی نداشت، طی دو سال اول دولت سیزدهم آماده افتتاح شد.
وی ادامه داد: فاز ۱۱ پارسجنوبی از بزرگترین پروژههای گازی کشور است و به عنوان آخرین فاز دریایی این میدان مشترک به حساب میآید، توسعه این فاز به ۲۰ سال قبل برمیگردد و در آن سالها این فاز کنار فاز ۱۲ برای اجرای برنامههای مایعسازی گاز طبیعی در نظر گرفته شده بود و مذاکرات برای برداشت گاز از این بخش از میدان با شرکتهای خارجی در جریان بود. در آن زمان شرکتهای ایرانی در کنار شرکتهای خارجی حضور داشتند ولی فاز ۱۱ به سرانجام نرسید و به دلیل خروج امریکا از برجام با یک اشاره توتال فرانسه و سپس سیانپیسیای چین همکاری خود را قطع کردند و فاز ۱۱ بدون حرکتی رو به جلو ناتمام باقی میماند.
این کارشناس انرژی پیرامون ابتکار مهم دولت سیزدهم در زمینه انتقال سکوی ۳ هزارو ۲۰۰ تنی فاز ۱۲ و قرار دادن آن روی فاز ۱۱ پارسجنوبی افزود: با روی کار آمدن دولت سیزدهم تکیه بر توان داخلی و مهندسی بومی در دستور کار قرار گرفت و شرکت پتروپارس عهدهدار توسعه فاز ۱۱ شد؛ فازی که برای توسعه احتیاج به دو سکو داشت و ساخت آن کمتر از پنج سال زمان میبرد تا اینکه ابتکار جدید و ایدهای بهصرفه شکل گرفت و آن هم جابهجایی سکو بود که هم در زمان و هم در هزینه صرفهجویی بسیار برای کشور به همراه داشت. جابهجایی سکوی ۳ هزارو ۲۰۰ تنی فاز ۱۱ به عنوان سنگینترین سکوی پارسجنوبی با ابتکار متخصصان ایرانی به ثمر نشست.
وی تصریح کرد: جابهجایی سکوی فاز ۱۲C در حالی صورت گرفت که این فاز به دلیل سالها برداشت مداوم گاز از آن در شرایط افت فشار قرار گرفته بود و برخلاف اظهارات برخی از منتقدان باقی ماندن این سکو در محل فاز ۱۲ دیگر نمیتوانست نفعی برای کشور داشته باشد و نکته مهمی که در فرایند جابهجایی و نصب این سکو میتوان در نظر داشت، اهمیت عنصر زمان و توجه درست مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران به مقوله تصمیمسازی بموقع است که توانسته است با وجود تجربه ناکافی شرکتهای داخلی این طرح را در کوتاهترین زمان ممکن به سرانجام برساند. تصمیم بهنگام شخص مدیرعامل برای جابهجایی سکو و آغاز عملیات تولید زودهنگام که جایگزین سیاست برداشت یکپارچه از کل فاز ۱۱ شده، باعث شده است تنها با حفر چهار حلقه چاه این طرح کلید بخورد، این اقدام علاوه بر کاهش زمان باعث شده است این طرح زودتر به درآمدزایی برسد و همچنین نگرانیها از ناترازی گاز و احتمال کمبود گاز در زمستان را کاهش دهد. ناگفته نماند که این کار و جابهجایی سکو با خلاقیت چهار شرکت ملی نفت ایران، نفت و گاز پارس، پتروپارس و مهندسی و ساخت تأسیسات دریایی انجام شده است.
