تا پیش از این تنها پارالمپیکیها از اعزام کیفی گلایه داشتند، اما با تأکید کمیته ملی المپیک بر اعزام کیفی کاروان به بازیهای آسیایی، قطعاً بر تعداد ورزشکاران منتقد اضافه خواهد شد. اگرچه اعزام بهترینها به تورنمنتهای جهانی و آسیایی شانس کسب مدال را افزایش میدهد، ولی تأکید زیاد روی کیفیگرایی مانع از ظهور استعدادهای جدید میشود و فرصت درخشش را از جوانان باانگیزه میگیرد.
اعزام نفرات و تیمهایی که شانس قطعی کسب مدال هستند از جمله برنامههایی است که در سالهای گذشته توسط کمیته ملی پارالمپیک اجرا شده است. تأکید بر حضور بهترینهایی که قطعاً روی سکوی قهرمانی، نایبقهرمانی و سومی میروند برنامهای است برای افزایش انگیزه، کاهش هزینهها و کسب حداکثری موفقیت. این پروژه در اعزام کاروان جانبازان و معلولین به بازیهای پاراآسیایی جاکاراتا اجرایی شد و کاروان کشورمان بر سکوی سوم قاره ایستاد. این دیدگاه در پارالمپیک توکیو نیز به اجرا درآمد و حالا مسئولان کمیته ملی المپیک درصدد اجرای اعزام کیفی در این کمیته هستند.
بازیهای آسیایی با یک سال تأخیر برگزار خواهد شد. چالشهای متعدد ورزش ایران تمامی ندارد و همانند همیشه کمبود بودجه فدراسیونها را با مشکلات زیادی مواجه کرده است. از طرفی با نقلمکان خسرویوفا از پارالمپیک به المپیک، انتظار میرفت رویکرد کیفیگرایی در این کمیته نیز اجرایی شود. با تأکید دبیرکل کمیته المپیک روی این مسئله، کاروان ورزش ما در هانگژو براساس همین رویه اعزام خواهد شد. مناف هاشمی در گفتوگوی تلویزیونی روی این مسئله تأکید کرد: «باید در خصوص کاروان اعزامی به مسابقات بازیهای هانگژو بگویم اعزام کاروان به این بازیها به صورت کیفی خواهد بود، چراکه ما مجبور هستیم در حوزه کیفیسازی، فدراسیونهای مدالآور را به این مسابقات اعزام کنیم و با توجه به برنامهریزی که برخی از رشتههای ورزشی دارند و میتوانند نتیجه خوبی را کسب کنند آنها را به این مسابقات اعزام خواهیم کرد.» نکته جالب توجه اینکه کیفیگرایی در خصوص بانوان اعمال نخواهد شد: «ما تنها در بخش بانوان است که نظر کیفی نداریم، چراکه شرایط بانوان با آقایان فرق میکند و تمام تلاش خود را کردهایم که ۳۵ درصد کاروان را به بانوان اختصاص دهیم.»
تفکر کیفیگرایی فرصت حضور در مسابقات برونمرزی را از تیمها میگیرد. بودجه در نظر گرفته شده برای ورزش در لایحه ارائه شده به مجلس انتقادهای زیادی را به همراه داشت. بسیاری از اهالی ورزش معتقدند میزان افزایش بودجه این حوزه هیچ تناسبی با میزان تورم و افزایش نرخ ارز نداشته است. جدا از اینکه ورزش ما سال بسیار شلوغ و حساسی را پیشرو دارد باید تأکید کنیم که فدراسیونها پیش از این نیز برای تأمین بودجه اعزام تیمها به مسابقات برونمرزی با کمبودها و مشکلات زیادی دست و پنجه نرم میکردند. هندبال یکی از رشتههای موفق ورزش کشور محسوب میشود. با این وجود چالشهای مالی همواره تیمهای هندبال را با چالش روبهرو کرده است. تیم هندبال ساحلی رقابتهای قهرمانی آسیا را پیشرو دارد، اما به گفته رئیس فدراسیون هنوز ارز مورد نیاز آن تأمین نشده است. پاکدل که هفته گذشته دوباره به عنوان رئیس فدراسیون هندبال انتخاب شد در گفتوگویی تلویزیونی از کمبود بودجه گلایه کرد: «شرایط سخت شده است. اگر حمایت کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش را نداشته باشیم در تمام رشتهها دو اتفاق میافتد؛ اول اینکه بحث ارز فدراسیونها را دنبال کنند. دو هفته است که بانک ملی ارز فدراسیونها را نداده است. چهار روز دیگر تیم ساحلی ما به مسابقات قهرمانی آسیا میرود، اما ما نتوانستهایم ارزش را بگیریم. ممکن است نتوانیم به این مسابقات برویم. اگر این حمایت نباشد امکان حضور مربی خارجی برایمان سخت خواهد بود.»
علیرضا پاکدل در حالی از اجرای طرح اعزام کیفی در هندبال صحبت کرد که هنوز نتوانسته موانع ادامه همکاری با وویوویچ، سرمربی تیم بزرگسالان را مرتفع کند: «اتفاق دوم این است که شاید مجبور شویم در سال ۱۴۰۲ به سمت اعزامهای کیفی و پرورش گلخانهای ورزشکاران برویم. دو، سه روز دیگر قرار است با وویوویچ مذاکره کنیم. سعی میکنیم تکلیف او تا چند روز دیگر مشخص شود. در حال حاضر گزینه دیگری نداریم. اگر مشکل ارز حل نشود بحث مربی خارجی در هندبال منتفی خواهد بود. داریم با سازوکار جدید مذاکره میکنیم. یک پلن خاص است که باید تکلیفش مشخص شود. اگر مبلغ کل ورودی فدراسیون از طریق اسپانسر، کمیته المپیک و وزارت ورزش را بدهیم باز هم شاید نتوانیم یک سال از قرارداد وویوویچ را پوشش دهیم.» با این تفکر دیگر خبری از برنامهریزی طولانیمدت نخواهد بود و فدراسیونها به صورت گلخانهای تنها برای موفقیت چند ورزشکار و تیم سرمایهگذاری خواهند کرد.
افزایش نرخ ارز کمر تیمها را شکسته و این مسئله موجب شده است علاوه بر کمیتهها، فدراسیونها نیز به فکر کیفیگرایی بیفتند. ملاک اصلی اعزام کیفی کسب مدالهای خوشرنگ است، درحالیکه بسیاری از تیمهای اعزامی در رشتههای مختلف اگرچه شانس مدال و رفتن روی سکو را نداشتند، اما با درخشش خود در رقابتهای بینالمللی و کسب نتایج مطلوب شگفتیساز شدند. اگر قرار باشد برای اعزام، گرفتن مدال یک ضرورت باشد قاعدتاً در بسیاری از رشتهها دیگر خبری از اعزام تیمهای پایه نخواهد بود. همچنین ورزشکاران انفرادی و تیمی زیادی منتظرند با حضور در تورنمنتهای خارجی پاسخ اعتماد مربیان و مسئولان را بدهند و تجربه حضور در میادین را پیدا کنند. منتها کیفیگرایی صرف قطعاً آرزوهای آنها را نقش بر آب خواهد کرد و حسرت مسابقه با رقبای خارجی به دلشان خواهد ماند.
