مشکل اصلی و دغدغه تمامی کارکنان و اعضای شوراهای حل اختلاف عدموجود رابطه استخدامی عزیزان با بدنه و مجموعه دستگاه قضاست.
عنوان واژه افتخاری در قانون شوراها برای اعضا و رئیس شعب که دارای مدارک تحصیلی عالیه هستند، تعیین شده و آنها با صرف انرژی و وقت زیاد، باعث کاهش حجم ورودی پروندهها به دادگاه و دادسرا میشوند. ارجاع پروندههای کیفری و جرائم تعزیری درجه ۷و ۸ به شوراها که سعی در صلح و سازش آنها نیز میشود، وظیفه شوراها را در حالی دوچندان کرده است که عزیزان حاضر در شورا از کمترین مزیتها و امتیازات شاغلان در دستگاه قضا نیز محروم هستند.
بدتر اینکه عدمتصمیمگیری قاطع و صریح مسئولان قضا و نمایندگان مجلس این پیچیدگی و سردرگمی را در رسمی کردن و استخدام کارکنان شورا دوچندان کرده است. در حالی حقالزحمه این عزیزان ۳یا ۴میلیون تومان است که خط فقر را ۳۰میلیون تومان عنوان کردهاند و بدتر اینکه حداقل حقوق کارگری ۷میلیون تومان تعیین شده است که این موارد باعث دلخوری و ناراحتی آنهایی میشود که در شوراهای حل اختلاف تمام فکرشان کاهش بار ورودی دادگاهها بوده است. از طرفی وجود نظارت قوی در شوراها مثل معاونت بازرسی و حفاظت و پیگیری قصور و اشتباهات کارکنان با رویکرد استخدامی مشکلات را برای همکاران افتخاری دوچندان کرده است. کاش ریاست عالیه قوای مقننه و قضائیه به این سؤال پاسخ دهند که با وجود همه موارد مطرح شده، چه توجیهی برای حقوقهای ناچیز این خانواده ۱۵هزار نفری وجود دارد؟!
*کارشناس ارشد حقوق جزا و جرمشناسی
