بعد از گذشت هفتهها بلاتکلیفی، فدراسیون فوتبال تازه دست به کار ارسال نامه به چند مربی داخلی شده و از هفت گزینه داخلی برای حضور در تیم ملی برنامه خواسته است! اقدامی که بیشک باید هفتهها قبل، بعد از پایان کار ایران در جام جهانی قطر و بدون اتلاف وقت انجام میشد، نه بعد از آنکه حتی برنامهریزیها برای بازیهای دوستانه هم انجام شده است. باوجود محرمانه بودن نامههای ارسالی، اخبار درگوشی حاکی از آن بود که امیر قلعه نویی سرمربی گل گهر سیرجان، فرهاد مجیدی سرمربی الاتحاد کلبا، حسین فرکی مربی سابق تیم ملی، مهدی تارتار سرمربی ذوب آهن اصفهان، جواد نکونام سرمربی مستعفی فولاد خوزستان، ساکت الهامی سرمربی هوادارو حمید مطهری سرمربی نساجی نفراتی هستند که از آنها درخواست برنامه شده است.
حضور نام امیر قلعه نویی در این لیست جای تعجب ندارد. اگر چه او چند فصلی است که رنگ موفقیت به خود ندیده و به رغم هزینههای هنگفت گل گهر موفقیتی کسب نکرده، اما مربی کارنامه داری است، حتی اگر موفقیت هایش برای سالها قبل باشد. درخواست برنامه کردن از حسین فرکی هم اتفاق عجیبی نیست. او نیز تجربه سالها مربیگری را دارد و مهمتر اینکه تجربه سالها حضور در تیم ملی را نیز دارد و به همین دلیل میتوان نیمنگاهی نیز به او برای نشستن روی نیمکت تیم ملی داشت، اما درخواست برنامه کردن از نفراتی، چون تارتار، ساکت الهامی، حمید مطهری، مجیدی و مهمتر از همه نکونام که همین چند روز پیش به دلیل مذاکرات محرمانهای که گفته میشد با تاج داشته است، فولاد را در نیمه لیگ قهرمانان آسیا در قطر رها کرد، هیچ توجیه منطقی و قابل قبولی ندارد.
تارتار بیشک یکی از مربیان موفق سالهای اخیر بوده، با وجود این، اما موفقیتهای او همواره درتیمهای درجهچندم به دست آمده و در تیمهای بزرگ نیز به عنوان دستیار عملکرد فوقالعادهای از خود به نمایش گذاشته، نه نفر اول! این به دلیل عدمتوانمندیهای تارتار نیست. او بیشک مربی توانایی است، اما انتخابش در این مقطع زمانی به عنوان سرمربی تیم ملی تنها باعث سوخت شدن این مهره خواهد شد!
هرچند بسیاری بر این باورند فدراسیون تصمیم نهایی خود را گرفته و درخواست برنامه کردن از هفت گزینه داخلی نمایشی بیش نیست؛ تصوری که پر بیراه هم نیست، خصوصاً که نکونام بیدلیل نبود که فولاد را در نیمه راه و در حساسترین زمان ممکن در قطر رها کرد و به تهران بازگشت، اما دست گذاشتن روی این مورد خاص، توهین به شعور دوستداران فوتبال است چراکه سرمربیای که در حساسترین زمان ممکن به هوای جایگاهی بهتر تیمش را رها میکند، بیهیچ شک و تردیدی نمیتواند گزینه مورد اعتمادی باشد. علاوه بر آن، نکونام هیچ پرونده قابل قبولی ندارد که بتوان با اتکا بر آن او را روی نیمکت تیم ملی نشاند.
در میان نامهای مطرحشده اگر چه فرهاد مجیدی موفقیت با استقلال را در کارنامه دارد و با الاتحاد کلبا نیز بد نتیجه نگرفته، اما هنوز برای نشستن روی نیمکت تیم ملی کمتجربه است، اما جالبترین گزینه در این لیست بیشک حمید مطهری است؛ گزینه جوانی که بعد از سالها حضور به عنوان دستیار در تیمهای مختلف و کنار یحیی گلمحمدی، امسال برای نخستین بار به عنوان نفر نخست، سکان هدایت نساجی را در دست گرفته و در نخستین سال سرمربیگری خود، از سوی فدراسیون فوتبال نامهای دریافت کرده مبنی بر ارائه برنامه جهت حضور در تیم ملی فوتبال ایران. شاید هم به دلیل همین پرت بودن لیست فدراسیون است که بسیاری بر این باورند تاج قبل از این نمایش انتخاب خود را برای نیمکت تیم ملی کرده است؛ مسئلهای که شاید بیارتباط با تصمیم قلعهنویی برای رد کردن پیشنهاد فدراسیون فوتبال نباشد.
اگرچه فدراسیون این روزها روی گزینههای داخلی دست گذاشته، اما از صحبتهای تاج نیز نمیتوان به سادگی گذشت. او چندی پیش مدعی شد فدراسیون مشکل مالی بابت به خدمت گرفتن سرمربی خارجی ندارد؛ ادعایی که با گفتههای قبلی فدراسیون در خصوص مشکلات مالی همخوانی نداشت، ولی شاید تاج روی وعده فیفا در خصوص پرداخت بخشی از مطالبات و درآمدهای ایران در فدراسیون جهانی حساب باز کرده که این گونه مطمئن حرف میزند.
با وجود این هنوز نمیتوان مطمئن گفت نظر تاج روی گزینه داخلی است یا خارجی. هر چند فرکی و یکی دیگر از گزینهها برخلاف قلعهنویی که همان ابتدا خود را کنار کشید، برنامه دادهاند و قرار است نهم اسفند ماه در جلسه هیئت رئیسه فدراسیون برنامه مربیان داخلی بررسی شود، اما بعید نیست سرمربیای که گفته میشود تا ۲۸ اسفند معرفی خواهد شد، ایرانی نباشد و برنامه خواستن از گزینههای داخلی نکته انحرافی داستان باشد.
