هنوز بازی جا نیافتاده بود که روی یک توپ بلند وحید امیری بهخوبی حرکت کرد و توپ را به سمت مهاجم همتیمی فرستاد که در میانه راه به دست علیرضا ابراهیمی برخورد کرد و بیدرنگ داور نقطه پنالتی را نشان داد. در ادامه میشد وحید امیری را در بطن بیشتر حملات تیم پرسپولیس دید. در دقیقه ۵۱ بازی هم بهخوبی در عمق حرکت کرد و در یک موقعیت تکبهتک سخت، به این خاطر که از سوی مدافعان نساجی تحتفشار بود، ضربهاش به تیرک دروازه نساجی برخورد کرد و در فعل و انفعالات بعدی، در نهایت توپ توسط دانیال اسماعیلیفر تبدیل به گل شد.
وحید نه تنها در کنار، بلکه در نیم فضا هم بازیکن خوبی است و طبیعتا این فصل هم میشود ردپای او را در بازیهای خوب پرسپولیس و همچنین کسب سه امتیازها پررنگ دید. بازیکنی که بدون حاشیه و در جریان بازی تنها و تنها به تکمیل کردن بازی ترکیبی و ایجاد موقعیت روی دروازه حریف فکر و در دفاع هم بهخوبی به تیم کمک میکند. در نهایت باید گفت یکی از دلایل صدرنشینی پرسپولیس و یا قهرمانی این تیم در دور رفت همیشه خوب بودن وحید امیری است. بازیکنی که کمتر دیدهایم دچار فراز و نشیب شود. او از آن دسته از بازیکنانی نیست که بازیاش در یک مسابقه بگیرد و در مسابقه بعدی نه. وحید امیری در حالت بدنی خوب از نظر فنی همیشه ایدهآل است و به طور حتم یحیی در ذهن خود از داشتن چنین بازیکنانی خرسند است. پرسپولیس دقیقا به همین دلیل در هفتههای بدون مهاجم هم بازیها را با پیروزی و در نهایت قهرمانی دور رفت به پایان برد.
