سحرگاه یکشنبه ۱۱ دیماه برای مردی که امید ظفری، قهرمان ووشوی کشور را به قتل رسانده بود، کابوسی هولناک بود. او با وحشتی که شب را در آن سپری کرده بود پای چوبه دار منتقل شد تا حکم قصاص دربارهاش اجرا شود، اما به ناگاه متوجه شد خانواده قهرمان به احترام امام رئوف از قصاص او اعلام گذشت کردهاند.
فرود ظفری، برادر امید که خود از قهرمانان ووشوی کشور از جمله برنده مدال نقره ۶۵ کیلوگرم ساندا در بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ است، درباره افتخارات قهرمانی برادرش به «جوان» میگوید: «ما اهل شهرستان نهاوند در استان همدان هستیم. برادرم دارنده مدالهای طلای بینالمللی طلای انتخاب تیم ملی بود. از جمله سال ۱۳۹۳ در وزن ۷۵ کیلوگرم موفق شد مدال طلای مسابقات بین المللی جام وحدت و دوستی را به دست آورد. زمانی هم که حادثه اتفاق افتاد، عضو تیم شهرداری بندرعباس بود.» وی در شرح حادثهای که منجر به قتل برادرش شد، میگوید: «حادثه سال ۹۶ و در یکی از خیابانهای شهرستان نهاوند اتفاق افتاد. آن زمان برادرم ۲۴ ساله و صاحب پسری یک ساله بود. روز حادثه من در مسابقات المپیک کشورهای اسلامی که در آذربایجان جریان داشت، شرکت کرده بودم و به مدال طلای مسابقات دست پیدا کردم. پنج دقیقه بعد از اینکه مدال طلا را به گردن آویختم، به من خبر دادند برادرم در جریان حادثهای فوت شده است. بعداً متوجه شدم حادثهای در جریان یک نزاع خیابانی و با انگیزهای نامشخص رقم خورده است. برادرم با ضربه چاقو از سوی ضارب جانش را از دست داد که مأموران پلیس متهم را بازداشت کردند و او بعد از محاکمه به قصاص محکوم شد.»
وی درباره تلاش خانواده متهم برای جلب رضایت هم میگوید: «بعد از اینکه رأی قصاص صادر شد، خانواده متهم چندبار برای جلب رضایت به پدرم مراجعه کردند، اما ما اصرار به قصاص داشتیم.»
این قهرمان ووشو درباره روز اعلام گذشت هم میگوید: «سحرگاه روز یکشنبه ۱۱ دیماه ما برای اجرای حکم قصاص به زندان رفتیم. تصمیم به اجرای حکم قصاص داشتیم، اما آنجا با پدرمان حرف زدیم و قرار شد به احترام امام رضا (ع) از متهم اعلام گذشت کنیم. ما بنده خدا هستیم، برای همین برای رضای خداوند و به احترام امام رضا (ع) او را بخشیدیم، چون باورمان این است که خداوند جوابش را میدهد. او در این شش سال شاید روزی هزار بار آرزوی مرگ کرده باشد، مخصوصاً همان شبی که قرار بود قصاص دربارهاش اجرا شود. قبل از اجرای حکم با پدرمان حرف زدیم و او هم اعلام گذشت کرد که روح برادرم و روح مادرم در آرامش باشد. اطمینان دارم اگر قاتل برادرم قصاص میشد، اینقدر آرامش نداشتیم. با این بخشش مطمئنم روح برادرم نیز در جایگاه والایی قرار دارد، البته این را هم بگویم که تصمیم گرفتن در این باره سخت است و من قبل از بخشش در این باره فکر کرده بودم، البته چند نوبت هم با امیرصدیقی، رئیس و علیرضا بهرمن، دبیرکل فدراسیون ووشو مشورت کرده بودم که نظر آنها هم بخشش بود. از صمیم قلب بابت این تصمیم خوشحال هستم و امیدوارم دیگر هرگز هیچ خانوادهای شاهد این قبیل اتفاقات نباشد.»
