۳۴ مدال میتوانست عدد دهان پرکن و قابل توجهی باشد، اما نه وقتی که عمده مدالهای کسبشده از کاروان ۶۲ نفره ایران برنز بود! کاروان ایران در حالی با کسب هفت طلا، هفت نقره و ۲۰ برنز به کار خود در تاشکند ازبکستان پایان داد که از هفت طلای کسبشده در این رقابتها یک طلا سهم پاراتکواندو بود و این یعنی تنها شش کاراتهکا از جمع اعزامیها به رقابتهای قهرمانی آسیا موفق به ایستادن بر سکوی نخست شدند و ملیپوشان تیمهای مردان و زنان ایران در بخش کومیته انفرادی بزرگسالان با نمایشی دور از انتظار از رسیدن به مدال طلا بازماندند؛ نتیجهای دور از انتظار که نمیتوان آن را پشت ۳۴ مدال کسبشده یا قهرمانی کومیته تیمی مردان پنهان کرد.
قهرمانی آقایان و دست خالی بانوان
کومیته آقایان در رده نوجوانان دو نقره، یک برنز، در رده جوانان یک طلا، یک برنز و در رده امیدها بدون کسب هیچ مدالی به کار خود پایان میدهد تا دستاورد کومیته آقایان در بخش انفرادی پنج مدال باشد. در کومیته تیمی، اما حضور نامهایی، چون سجاد گنجزاده، مهدی خدابخشی، علیاصغر آسیابری، صالح اباذری، بهمن عسگری، مهدی شهگل و ذبیحالله پورشیب خوشرنگترین مدال رقابتها و قهرمانی را برای ایران به دنبال دارد.
کومیته بانوان در بخش تیمی دستش به مدال نمیرسد، اما در بخش انفرادی موفق به کسب ۱۲ مدال میشود که سهم نوجوانان دو برنز، سهم جوانان دو طلا، یک برنز، زیر ۲۱ سالهها دو نقره، یک برنز و سهم بزرگسالان تنها چهار مدال برنز است!
بانوان سرتر از آقایان
ضعیفترین نمایش ایران، اما در بخش کاتای آقایان رقم خورد، به خصوص در ردههای سنی که هیچ مدالی دست ایران را نگرفت. حمیدرضا محمودی نماینده ایران در رده نوجوانان اوت شد، محمدمهدی نقدی در جوانان هفتم شد و در کاتای تیمی نیز ایران در رده پنجم ایستاد، ضمن اینکه محمد صدرا شیدزی نیز در رده زیر ۲۱ سالهها نهم شد و تنها مدالهای کسبشده کاتای آقایان در بخش بزرگسالان بود که علی زند برنز گرفت؛ مدالی که عیناً در کاتای تیمی هم تکرار شد تا سهم آقایان در کاتا تنها دو برنز باشد و دیگر هیچ!
اوضاع کاتاروهای بانوان، اما اندکی بهتر بود. اگر چه در کاتای انفرادی نوجوانان یکتا داوری پنجم شد، اما ساجده جهانشاهی در رده جوانان برنز گرفت و کاتای تیمی جوانان با ترکیب یکتا داوری، تینا فتاحی و ملیکا سلطانی به گردنآویز طلا دست یافت.
در رده زیر ۲۱ سالهها هم سپیده امینی به مدال نقره دست یافت و در بزرگسالان نیز فاطمه صادقی برنزی شد. در کاتای تیمی بزرگسالان نیز ایران نقره رقابتها را از آن خود کرد.
عملکرد غیرقابل دفاع
ایران با ۶۲ کاراتهکا بیشترین اعزامی را به تاشکند داشت، اما نتایج ضعیف کسبشده در ازبکستان باعث سقوط کاراته بزرگسالان به رده چهارم آسیا شد! این در حالی است که نه فقط کادر فنی که فدراسیون همچنان روی قهرمانی کومیته مردان مانور میکند و عدمنتیجهگیری سایر نفرات تیم را به دلایل غیرفنی روی تاتامی ربط میدهند! اما واقعیت چیزی جز ناکامی ایران در قهرمانی آسیا و همچنین افت فاحش در کیفیت مدالهای کسبشده
نیست!
تیم ملی کاراته بزرگسالان ایران در بخش آقایان در قسمت انفرادی از شش فرصت خود تنها دو مدال برنز کسب کرد و تنها در کومیته تیمی موفق به کسب مدال طلا شد و این یعنی یک فاجعه و ناکامی بزرگ برای ایران در بخش کومیته انفرادی! چراکه ایران در کمیته انفرادی با تمام توان و با تمام نفرات باتجربه خود در بخش بزرگسالان راهی قهرمانی آسیا شد، اما نتیجه حاصله جز تسلیم ستارههای نامدار ایران برابر جوانان سایر کشورها نبود و ادامه این روند، یعنی فاجعهای به مراتب تلخ در بازیهای آسیایی هانگژو!
ادوار گذشته
ایران سال ۲۰۱۸ در اردن به طلای کومیته تیمی دست یافت و در انفرادی نیز به دو طلا (مجید حسننیا و صالح اباذری)، یک نقره (علیاصغر آسیابری) و یک برنز (مهدی خدابخشی) دست یافت. در بخش بانوان نیز حمید عباسعلی قهرمان آسیا شد و شیما آلسعدی به گردنآویز برنز دست یافت و در بخش کاتای تیمی نیز بانوان با کسب عنوان سوم به کار خود خاتمه دادند.
سال ۲۰۱۹ در ازبکستان نیز ایران برای سومین بار متوالی در کومیته مردان بر سکوی قهرمانی آسیا ایستاد؛ عنوانی که در کومیته تیمی بانوان نیز عیناً تکرار شد. در کومیته انفرادی مردان نیز ذبیحالله پورشیب به مدال طلا رسید و بهمن عسگری و سجاد گنجزاده مدال برنز گرفتند. در کومیته انفرادی زنان نیز طراوت خاکسار و حمیده عباسعلی بر سکوی نخست آسیا ایستادند و رزیتا علیپور به مدال نقره دست یافت. در کاتای تیمی نیز مردان قهرمان و زنان سوم شدند. در کاتای انفرادی نیز ایران به واسطه فاطمه صادقی به مدال برنز
دست یافت.
رقابتهای قهرمانی آسیا در سال ۲۰۲۰ به دلیل شیوع کرونا لغو شد، اما در سال ۲۰۲۱ به میزبانی قزاقستان، کومیته تیمی مردان ایران با قبول شکست مقابل میزبان بعد از سالها به عنوان نقره بسنده کرد. با وجود این، اما ذبیحالله پورشیب، کاپیتان تیم ملی ایران به طلای رقابتهای قهرمانی آسیا رسید، علی مسکینی و صالح اباذری به مدال نقره آسیا دست یافتند و پوریا اقدسی و علیاصغر آسیابری نیز صاحب مدال برنز شدند. در بخش بانوان، اما ایران یک نقره و سه برنز کسب کرد و در کومیته تیمی نیز از کسب مدال باز ماند.
بیتوجهی به انتقادات
یک سال قبل که ایران با کسب ۱۴ طلا، ۱۰ نقره و ۱۵ برنز به کار خود در آلماتی پایان داد، بسیاری بر این باور بودند قهرمانی در قزاقستان نباید بزرگنمایی شود و نتیجه کسبشده در قهرمانی آسیا را زنگ خطری جدی برای کاراته ایران میدانستند؛ منتقدانی که شاید امروز کاراته در ازبکستان را میدیدند که تأکید داشتند کسب ۳۹ مدال آش دهانسوزی برای کاروان ۵۹ نفره ایران در قزاقستان نیست، آن هم در شرایطی که این رقابتها با استقبال چشمگیری از سوی کشورهای دیگر مواجه نشده است، اما بیتوجهی به انتقادها باعث شد کار به جایی برسد که کاراته ایران این بار با کسب تنها هفت طلا به کار خود در قهرمانی آسیا پایان دهد.
هر چند این بار هم چشم آقایان تنها قهرمانی کومیته مردان را میبیند و ۳۴ مدالی که ۲۰ تای آن برنز است، اما واقعیت نه فقط افت فاحش کیفیت مدالهای کسبشده که عدمنتیجهگیری پایههایی است که بزرگسالان فردای کاراته هستند. بیشک بیتوجهی به انتقادها بعد از رقابتهای قزاقستان و همچنین فیکس بودن ثابت در تیم ملی طی ۱۰ سال گذشته بدون هیچ تغییر تاکتیکی و تکنیکی و عدمسرمایهگذاری و توجه لازم به پایهها از مهمترین دلایل عدمنتیجهگیری لازم در ازبکستان است، اما این داستان تا مادامی که آقایان قصد قبول مشکلات خود را نداشته باشند، حل نخواهد شد!
