در طول یک قرن گذشته صدها بار آتش جنگ در جهان افروخته شده که در بیشتر موارد این آتشافروزی از ساختمان معروفی در پلاک ۱۶۰۰ خیابان پنسیلوانیا در واشنگتن دیسی طرحریزی و هدایت شده است. آمارهای شفاف همه چیز را آشکار میکنند. از ۲۴۸ منازعه نظامی رخداده در ۱۵۳ نقطه جهان در سالهای ۱۹۴۵ تا ۲۰۰۱ میلادی، دولت امریکا آغازگر ۲۰۱ درگیری بوده است. این بدان معناست که مهاجم یکطرفه ۸۱ درصد جنگها، کاخسفید بوده و امریکا بهطور متوسط هرسال حدود چهار جنگ را بر بشریت تحمیل کرده است؛ روندی که تاکنون ادامه یافته و در قرن بیستویکم نیز اوج گرفته است، بهگونهای که رئیسجمهور سابق امریکا از ۷تریلیون دلار هزینه امریکا در منطقه غرب آسیا و شمال آفریقا سخن گفت. بر اساس گزارشهای اندیشکدههای امریکایی، از زمان تهاجم نظامی امریکا به افغانستان- یعنی بیش از ۲۰ سال قبل- تاکنون، وزارت دفاع امریکا (پنتاگون) بیش از ۱۴تریلیون دلار هزینه کرده است. این پول صرف چه چیزی شده و در جیب چه کسانی رفته است؟ برآوردهای رسمی میگوید طی این سالها بین یکسوم تا نیمی از بودجه به پیمانکاران پنتاگون رسیده است؛ همانها که بهعنوان بخش خصوصی نظامی بزرگترین برنده جنگافروزیهای واشنگتن هستند.
طیفی از مجتمعهای صنعتی نظامی قدرتمند امریکا گرفته تا شرکتهای لجستیک و بازسازی و پیمانکاران امنیتی بدنام، ذینفعان اصلی این بازی کثیف هستند. کارگزاران نظام سیاسی، همگی وامدار سرمایهداران صهیونیست هستند و صنعت تسلیحات ابزارهای زیادی در اختیار دارد تا بر تصمیمات مربوط به بودجه دولت و هزینههای پنتاگون در آینده تأثیر بگذارد. بر اساس دادههای متقن، این صنعت از سال ۲۰۰۱ تاکنون ۲۸۵ میلیون دلار برای کمک به مبارزات انتخاباتی با تمرکز ویژه بر نامزدهای ریاست جمهوری، رؤسای کنگره و اعضای کمیتههای نیروهای مسلح و تخصیص بودجه در مجلس نمایندگان و سنا، یعنی افرادی که بیشترین قدرت را در مورد تخصیص و هزینهکرد پول دارند، هزینه کرده است.
اینچنین است که عملاً فرمان ماشین نظامی امریکا نه در دست دولت بهمعنای متعارف که در چنبره قدرت مافیای نظامی است و این رژیم سیاسی بهطور مافیایی اداره میشود. مافیای کثیف بحرانساز در امریکا برای پیشبرد اهداف خود از همه ابزارهای ممکن استفاده میکند. دهها هزار اندیشمند، متفکر، استراتژیست و تحلیلگر در خدمت این مافیا هستند تا صحنه تحولات را بهگونهای برای مردم امریکا و جهان ترسیم کنند که جنگسالاری واشنگتن اجتنابناپذیر تلقی شود و همه دولتها و ملتهای مستقل، تروریست معرفی شوند و با همکاری غولهای رسانهای و هالیوود جنگطلبی امریکا موجه و مشروع جلوه کند. گزارش مرکز سیاست بینالملل نشان میدهد ۵۰ اندیشکده بزرگ امریکا از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹، یک میلیارد دلار از شرکتهای تسلیحاتی یا دولت ایالاتمتحده دریافت کردهاند و این تنها نوک این کوه یخ است. ۱۲ اندیشکده از ۲۵ اندیشکده برتر امریکا که بیشترین استناد را دارند، پول کلانی را از سازندگان سلاح دریافت میکنند و بیشتر اندیشکدههای مستقر در واشنگتن، مانند مؤسسه بینالمللی مطالعات استراتژیک، مؤسسه بروکینگز، مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی و مؤسسه کشورهای عرب خلیجفارس، مطالبی را تولید میکنند که سیاست خارجی تهاجمی را ترویج میکند. برای مثال مرکز مطالعات امنیت و بینالمللی (CSIS) که یکی از اندیشکدههای پیشرو سیاست خارجی در امریکاست، از میان ۱۷ حامی مالی بزرگ آن، شش حامی از صنایع بزرگ تسلیحاتی هستند. در کنار اینها میلیاردها دلار هزینهکرد مافیای سرمایهداری را در حوزه رسانهها و صنعت سینما نیز باید تحلیل کرد.
اسناد متقنی وجود دارد که نقش مافیای قدرت در امریکا را در اقدامات تروریستی این کشور در اقصینقاط عالم نشان میدهد. بهعنوان نمونه بر اساس تحقیقات انجامگرفته، در بازه زمانی ۲۴ ساعت پس از ترور ناجوانمردانه شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی توسط امریکا، یکشبه داراییهای تنها پنجتن از مدیران صنعت تسلیحاتی امریکا ۷ میلیون دلار افزایش یافت. این فقط یک نمونه است که چگونه مافیای جنگطلب و بحرانساز از آتشافروزی در دنیا جیب خود را پرپول میکند.
فقط در ۲۰ سال گذشته امریکا مستقیماً به تعدادی از کشورهای منطقه غرب آسیا همچون عراق، افغانستان و سوریه لشکرکشی و حدود ۷ تریلیون دلار برای ماشین نظامی خود هزینه کرده که پیامد آن ریخته شدن خون صدها هزار بیگناه در این کشورهاست که در اثر جنگطلبی امریکا و متحدانش به خاک و خون کشیده شدهاند. تفاوتی در اینکه چه کسانی بر کرسی ریاست جمهوری امریکا تکیه زدهاند نیست، دموکرات و جمهوریخواه ندارد، این مافیای بحرانساز و شبکه سرمایهسالاران صهیونیست هستند که فرمان را در دست دارند، البته ماهیت مافیایی رژیم امریکا فقط به حوزه نفوذ صنایع نظامی منتهی نمیشود و در ابعاد گوناگون اقتصاد، سیاست و فرهنگ این کشور قابل مشاهده است. اما نفوذ این شبکه مافیایی در سیاست خارجی تهاجمی امریکا، سرنوشت میلیونها نفر از شهروندان کشورهای دیگر را تحت تأثیر قرار داده است.
