دانشگاه همیشه محلی برای تضارب آرا و بیان منطقی نظرات به صورت علمی بوده و انتقادات و نظرات مخالف در فضایی آرام مطرح و به بحث گذاشته میشد، بیش از هر چیز اینکه عدهای از دانشجویان چه در دانشگاه شریف و چه در خواجه نصیر و سایر دانشگاهها آنقدر تهی از معنا شده باشند که حتی قادر به بیان خواستههای خود نباشند، باعث شگفتزدگی است، حتی اگر خواستهشان در سطح اختلاط دختر و پسر در سلف دانشگاه باشد. وقتی در شریف، دانشجویان پسر برترین دانشگاه کشور برای مختلط کردن سلف دانشگاه لگدپراکنی میکنند یا در خواجهنصیر وقتی یک مقام عالیرتبه دولتی برای گفتگو با دانشجویان حاضر میشود، اما دانشجو به جای بیان نظرات به هوچیگری میپردازد، یعنی هیچ برای ارائه نداشتهاند، البته تعمیم این رفتارها به کلیت دانشگاه جفایی است در حق دانشجویانی که در تلاش هستند در این دوران به خوبی تحصیل کنند و بعد از فارغالتحصیلی برای کشور خود خدمت کنند و این را خوب میدانند که هزینه تحصیل آنها از بیتالمال است. اما این سؤال پدید میآید که دلیل این رفتارهای ساختارشکنی و این فحاشیهای جنسی و رفتارهای بعضاً خلاف عفت و حیا چیست؟ چرا آنها که دم از آزادی بیان میزنند، موقع عمل کردن شبیه دیکتاتورها میشوند و با هر ترفندی اجازه نمیدهند سخن مخالف خود شنیده شود، حیازدایی از جامعه و دانشگاه از اهداف دشمن است، اینکه میگوییم دشمن به معنای حضور یا ارتباط مستقیم نیست، اما دست دشمن در این قضایا پنهان نیست. رهبر معظم انقلاب در دیدار با نخبگان فرمودند: «دانشگاه جلوی سلطه دشمن را میگیرد، یک رکن مهم پیشرفت کشور دانشگاه است و در دانشگاه هم عمدتاً نخبگان علمی هستند. اینکه شما میبینید در مقاطع مختلف- نه فقط حالا دیروز و پریروز- تلاش شده که دانشگاهها و کلاسها تعطیل بشود، بچهها سر کلاس نروند، استاد نرود و... این ناشی از این است که دانشگاه نقش اساسی دارد. حالا آن کسی که استاد را تلفنی تهدید میکند که اگر بروید چنین و چنان- او حالا خودش معلوم نیست عامل اصلی باشد، عامل پشت صحنه مهم است- این به خاطر آن است که هر چه دانشگاه را بتوانند لنگ و تعطیل و خراب و ناقص کنند، برای دشمنان کشور و برای دشمنان پیشرفت کشور مغتنم است.»
سالهاست دشمن به صورت پنهان و علنی با استفاده از ابزارهای رسانهای این پروژه را به پیش برده که در این میان غفلت مسئولان و همچنین نبود راهکار برای مقابله با این پروژه مزید بر علت شده است. در سالیان اخیر شبکههای اجتماعی نقش اصلی در این حیازدایی داشته است، این به آن معنا نخواهد بود که فضای مجازی مقصر است که در این ماجرا هم غفلت از این فضا باعث شده است راهکار دشمن زودتر عملی شود. همچین نباید نقش خانواده و سیستم آموزشی را هم نادیده گرفت که ایرادات بسیار در نظام آموزشی باعث سطحی شدن دانشجو و دانشآموز شده و مانعی برای تعلیم و تربیت درست بوده، امروز هم برای تغییر در سیستم آموزشی دیر است؛ سیستمی که به جای آموزش کاربردی و درست دانشجو صرفاً به تستزنی توجه کند و این روش غلط یکی از دلایل رفتارهای دانشجویان در این روزهاست، در خانواده هم به دلیل سبک زندگی برگرفته از مدرنیته تربیت به درستی انجام نشده و سبب شده است اخلاق و ارزشها به کنار برود، خانوادهها در این روزها باید به بچههای خود این نکته را یادآوری کنند آن کسی که از این تجمعات استفاده میبرد، دشمن است و این رفتارها به هیچ جا نمیرسد. دلیل دیگر استیصال و درماندگی این افراد است که میدانند این آشوبها سرانجامی ندارد و به جایی نخواهد رسید، نمیرسد، لج کردهاند که تمام توان خود را به کار گرفتند و فقط بیآبروتر شدند، در نتیجه نعره بیآبرویی میزنند. گندی که با فحاشیهای رکیک و جنسی به خودشان زدند پاکشدنی نیست، نه تنها پشیمان نمیشوند که به آن افتخار هم میکنند، از همه تقلاها و به قول خودشان زحماتشان برای این به اصطلاح انقلابشان همین به یادگار خواهد ماند: بیآبرویی و البته بیحیایی و شکستن قبح این ضدارزشها در محیطی که جای نخبگان علمی بوده است. این اتفاقات باعث شده است اگر مطالبات برحقی در دانشگاهی باشد به حاشیه برود و دانشجو در این فضا، امنیت روانی خود را هم از دست میدهد.
