حميد داودآبادي د وبلاگ شخصي خود خاطرات جبهه نوشت:اواسط شهريور ماه 1367، مير حسين موسوي نخست وزير وقت جمهوري اسلامي، در اقدامي بسيار عجيب و بدون دادن هر گونه اطلاعي به حضرت امام خميني به عنوان رهبر انقلاب، از مقام خود استعفا داد که با برخورد امام رو به رو شد.بعدها نامه اي به عنوان استعفا نامه ميرحسين موسوي در جرايد منتشر شد که مطالعه آن، به خوبي مي فهماند که دلايل استعفاي نخست وزير، فقط اينها نمي تواند باشد.آن روزها نامه اي چند صفحه اي از سوي مير حسين موسوي خطاب به حضرت آيت الله خامنه اي – رئيس جمهور وقت – در بولتن ها پخش شد که در آن، موسوي به طور دقيق دلايل استعفاي خود را شرح داده بود.
آن گونه که در آن نامه اشاره شده بود، اصلي ترين علت استعفاي نخست وزير، چيزي نبود جز دخالت هاي غير قانوني و بي منطق حجت الاسلام هاشمي رفسنجاني در امور اجرايي کشور که به هيچ وجه در حيطه اختيارات وي نبوده است. برخي از اعتراضات موسوي شامل اين موارد بود:- ارتباط با برخي کشورها بدون اين که موسوي از آنها مطلع باشد و آورده بود که بايد به عنوان مسئول اجرايي مملکت، در يک ضيافت شام خبر آن را بشنوم.- من همواره با عمليات هاي برون مرزي مخالف بودم و گفته ام که انجام اين گونه عمليات جز تلفات و ضرر براي ما چيزي ندارد، ولي همواره به دستور آقاي هاشمي اين عمليات انجام مي شود.- برخي مدعي شده اند ما از 5 کانال با آمريکا رابطه داريم و من به عنوان نخست وزير کشور، حتي از يک کانال آن نيز مطلع نيستم.
و ...آن چه مسلم است، برخي شخصيت هاي سياسي که آن زمان داراي مسئوليت هاي مهمي بوده اند، امروز به صلاح خويش نمي دانند که متن اصلي و محرمانه مير حسين موسوي منتشر شود.امروز انتظار مي رود سياسيون مملکت، براي روشن شدن حقايق انقلاب اسلامي و دفاع مقدس و نقش اشخاصي که امروز در کمال زيرکي به ثبت و نشر مثلا خاطرات گذشته خود ولي کاملا تحت تاثير اتفاقات سياسي روز مي باشد، نسبت به انتشار اين استعفا نامه اقدام کنند.اين سياست مداران مصلحت انديش!امروز سعي دارند تا ظالمانه، در هر موفقيت پس از انقلاب، نقش خود را پر رنگ کرده و ناکامي ها، شکست ها و برخوردهاي تند و شديد با مخالفين را به گردن امام راحل بيندازند.ادامه جنگ پس از فتح خرمشهر، برخوردهاي تند با مخالفين و برخي موارد ديگر از جمله مواردي است که آنها در آن زمان مقتدرانه در برابر نظرات امام مي ايستادند ولي در نهايت، گناه عدم الفتح ها را به گردن ديگران مي اندازند.ذکر خاطراتي کاملا خصوصي! از حضرت امام که هيچ شاهدي جز راوي حضور نداشته است! و يا اگر شاهدي هم بوده همچون مرحوم حاج سيد احمد خميني، فوت کرده و امروز نيست تا بر کذب يا صحت آن خاطره مذکور شهادت بدهد، از شيوه هاي رايج اين گونه خاطره نويسي است که طي سال هاي اخير بسيار باب شده است.شايد يکي از دلايل اصلي عدم انتشار استعفانامه اصلي، اين باشد که هاشمي رفسنجاني، مخالف و منتقد سرسخت ديروز موسوي، امروز به عنوان مدافع و پشتيبان مير حسين در عرصه سياست وارد شده است.
