در بحبوبهی آشوبهای اخیر به سادگی مشخص شد که تمرکز جریان برانداز اینبار حول محور یک قشر خاص شکل نگرفته است بلکه اینبار هدف این بود که پله به پله تمام اقشار و طیفهای فکری کشور با شانتاژ رسانهای و پمپاژ اخبارهای ضد و نقیض مور هدف قرار بگیرند. از تحریک عواطف قومیتها بگیرید که ابتدا با مردم کردستان شروع شد و سپس به مردم بلوچستان رسید و بعد از آن درگیر شدن برخی دانشجویان در موج سنگین رسانهای آغاز شد که واکنش دانشجویان حامی جمهوری اسلامی را در پی داشت و حالا مورد عجیب، تمرکز جریان براندازی بر دانشآموزان، خصوصا دانشاموزان دختر معطوف شده است. اگرچه تمام این تلاشها با همراهی تودهی مردم و اکثریت دانشجویان و قومیتها همراه نشد اما وقایعی که در روز یکشنبهی گذشته در دانشگاه شریف رخ داد حاوی نکات کلیدیست و مبین این نکته است که اکنون زنگهشدار برای فضای علمی و دانشگاهی کشور به صدا درآمده است. در روز یکشنبه برخی دانشجویان دانشگاه شریف در اقدامی عجیب و بیسابقه که نظیر آن را در تاریخ دانشگاههای کشور سراغ نداریم از شعارهایی استفاده کردند که به سختی میتوان نام شعار را بر آنها نهاد چراکه فضای دانشگاه را با استفاده از الفاظ رکیک و زشت تبدیل به فضایی مشابه استادیوم فوتبال کردند. فحاشیهایی که حاوی کلمات جنسی بود آنهم در حضور بانوان دانشگاه، در شرایطی که معترضین ظاهرا در دفاع از شعار "زن، زندگی، آزادی" دست به تجمع زده بودند طنز تلخی را به نمایش درآورد. رفتارهای رادیکال و ساختارشکن برخی از دانشجویان که حتی به هم دانشگاهیهای خود هم رحم نکردند و آنها را از فحاشی و هتاکی بینصیب نگذاشتند موجب دخالت نیروهای امنیتی در برقراری نظم و مقابله با رفتارهای عجیب و غریب شد. بلافاصله پس از این اتفاق رسانههای لندننشین با همراهی عدهای از معاندین داخلی و صدالبته برخی از استاتید دانشگاه که چشمشان را روی هتاکیها بسته بودند، با نادیده گرفتن اقدام زشت و ناپسند دانشجویان شریف شروع به تخطئهی نیروهای امنیتی و انتظامی کرده و مثل همیشه با استفاده از تاکتیک مظلومنمایی که دیگر سالهاست نخنما شده سعی در تحت فشار گذاشتن نظام جمهوری اسلامی داشتند. اتفاق عجیبتر اینکه شورای دانشگاه شریف روز پنجشنبه بیانیهای صادر کرد و ضمن محکوم کردن حضور و واکنش نیروهای امنیتی در صحنه، خواستار آزادی دانشجویان بازداشتی و عذرخواهی مقامات مسئول شد اما در این بیانیه حتی یک کلمه به فحاشیها اشارهای نشد؛ در صورتیکه روزهای گذشته برخی از اساتیدی که در زاویه با نظام قرار دارند از این هتاکیها ابراز انزجار کرده بودند. شورای دانشگاه شریف در کمال تعجب نیروهای امنیتی و انتظامی را عامل هتک حرمت به ساحت مقدس! دانشگاه میداند و از دانشجویانش بهعنوان فرهیخته و نخبه یاد میکند و قرار تجمع اعتراضی و برگزاری مراسم سوگ برای این هتک حرمت میگذارد. باید از شورای شریف پرسید که به فرض حضور نیروهای انتظامی هتک حرمت به دانشگاه بوده است اما آیا هتاکی و فحاشی حرمت دانشگاه را زیر پا نگذاشته است؟ یا آقایان نبودند و ندیدند چه گذشت؟ بدیهیست که شورای شریف هم مثل دیگران از وقایع بهطور کامل خبردار است اما آنچه باعث موضعگیریهای یک جانبه و عجیب میشود احساسیست که سالهاست گریبانگیر فضای برخی دانشگاههای کشور خصوصا دانشگاه شریف شده است. یعنی احساس تمایز نسبت به آحاد جامعه و به زبان سادهتر تافته جدا بافته بودن ایشان. این رفتارها حاصل سالها نخبهگرائی در بدنهی فضای علمی کشور است که نتیجه را به اینجا رسانده که عدهای با اتکا بر جایگاه علمیشان، خود را فراتر از قانون قلمداد کنند. در اینکه دانشجویان شریف از سطح علمی بالایی برخوردار هستند شکی نیست اما آیا این مجوزیست برای آشوب و فحاشی و فرار از قانون؟ توجه داشته باشید که این سطح علمی هم در برخی موارد بهوسیلهٔ رفاه مادی برخی دانشجویان به وجود آمده که در سیستم آموزشی معیوب و کنکور با صرف هزینه و شرکت در کلاسهای آموزشی و مدارس باکیفیتتر مجوز حضور در دانشگاههای معتبرتر را اخذ کردهاند. طبق آمار رسمی ۵۵ درصد دانشجویان فنی شریف از دهک دهم جامعه هستند و حتی یک نفر هم از دهک یک در دانشگاه شریف حضور ندارد. سالهاست که نظام آموزشی با اتخاذ سیاستهای نادرست تبدیل به نظام طبقاتی شده و شوراهای دانشگاهها به جای تمرکز به مسائل اینچنینی، بر رفتار زشت و ناپسند برخی از دانشجویانش صحه میگذارند و همچنان نخبهگرائی را در دستور کار خویش قرار میدهند. میگویید چرا نیروهای امنیتی دخالت کردهاند؟ وقتی حراست دانشگاه از پس این اتفاقات بر نمیآید و برخی اساتید بر این رفتارهای ناشایست دامن میزنند انتظار چه واکنشی دارید؟ وقتی وزیر علوم هم در دانشگاه حاضر میشود و کسی وقعی برای صحبتهای ایشان قائل نمیشود و گفتوگو هم نتیجهای ندارد چه میتوان کرد؟ کسی موافق خشونتا ز سوی هیجکس حتی نیروهای امنیتی نیست اما بحث ما در اینجا نقدی بر تفکر نخبهسالار است که خود را فراتر از قانون میبیند.
این تفکر خود برتربین در نهایت منتهی به فاشیسم میشود و ثمرهاش همان فحاشیهاییست که همگان شنیدیم. بهتر است شورای دانشگاه علاوه بر اینکه نگران هتک حرمت دانشگاه از سوی نیروهای امنیتی است فکری به حال اتمسفر دانشگاه شریف هم بکند و به بازنگری وقایع بنشیند و اگر نخبهگرائی اجازه داد بررسی کنند که چه چیزی باعث میشود یک نخبه از الفاظی استفاده کند که در دعواهای خیابانی از اراذل و اوباش شنیده میشود.
