مردی که ۱۳ سال قبل یکی از بچه محلهای خود را به قتل رسانده بود به احترام اربعین حسینی بخشیده شد.
یکی از روزهای شهریورماه ۸۸ بود که به مأموران پلیس تهران خبر داده شد دو مرد درگیری خونینی را در یکی از خیابانهای شمالی رقم زدهاند.
وقتی مأموران پلیس به محل حادثه رسیدند، دریافتند دقایقی قبل دو مرد ۳۷ و ۴۰ ساله به نامهای فرشاد و احمد به خاطر موضوعی جزئی با هم درگیر شدهاند که در جریان آن احمد با چاقوی طرف مقابلش زخمی و برای درمان به بیمارستان منتقل شده است. همچنین مشخص شد ضارب پس از درگیری به سرعت از محل فرار کرده است.
بدین ترتیب مأموران پلیس برای بررسی موضوع به بیمارستان رفتند که ساعتی بعد مسئولان بیمارستان اعلام کردند تلاش تیم پزشکی برای نجات جان مرد جوان نتیجه نداده و احمد بر اثر شدت جراحات و خونریزی شدید به کام مرگ رفته است.
با اعلام خبر قتل احمد، پرونده وارد مرحله تازهای شد و تیمی از کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی به دستور بازپرس ویژه قتل دادسرای امور جنایی تهران برای تحقیقات درباره این حادثه وارد عمل شدند.
بازداشت قاتل
همزمان با انتقال جسد مقتول به پزشکی قانونی تحقیقات میدانی تیم جنایی نشان داد قاتل و مقتول هر دو بچه یک محل بودند و از مدتی قبل با هم اختلاف داشتند و هر زمانی که یکدیگر را میدیدند برای هم کری میخواندند. گفتههای شاهدان حادثه نیز حکایت از آن داشت که مقتول و قاتل روز حادثه وقتی با هم چشم در چشم میشوند درگیری مرگبار را رقم میزنند.
پس از شناسایی قاتل، مأموران پلیس برای دستگیری او راهی خانهاش شدند، اما مشخص شد وی پس از حادثه به مکان نامعلومی گریخته است.
بدین ترتیب تحقیقات برای دستگیری قاتل ادامه داشت تا اینکه مدتی بعد مأموران پلیس، قاتل فراری را دستگیر و به اداره پلیس منتقل میکنند.
پشیمانی قاتل
متهم پس از دستگیری با اظهار پشیمانی به قتل اعتراف کرد و در توضیح ماجرا گفت: «من و مقتول از مدتی قبل با هم اختلاف داشتیم. البته اختلاف ما خیلی عمیق نبود و به خاطر مسائل جزئی بود. ما هر وقت یکدیگر را داخل خیابان میدیدیم با هم مشاجره میکردیم که معمولاً با میانجیگری دوستان ختم به خیر میشد. روز حادثه داخل خیابان با هم روبهرو و چشم در چشم شدیم و همین موضوع باعث مشاجره لفظی ما شد. او حرفهای نامربوطی زد و من هم عصبانی شدم و درگیری ما بالا گرفت و کتککاری شروع شد. در درگیری چاقویی را از جیبم بیرون آوردم، میخواستم او را بترسانم و به طرفش پرتاب کردم که به بدنش برخورد کرد و خونین روی زمین افتاد. من قصد قتل نداشتم و وقتی با این صحنه روبهرو شدم خیلی ترسیدم و به سرعت فرار کردم، اما فکر نمیکردم که او با ضربه چاقوی من جانش را از دست بدهد. وقتی فهمیدم در بیمارستان فوت کرده، هراسم بیشتر شد، چون میدانستم حکمم اعدام است و باید در زندان در انتظار چوبه دار باشم، به همین خاطر سعی کردم در دام مأموران گرفتار نشوم، اما در نهایت دستگیر شدم و الان هم پشیمانم.»
متهم پس از تحقیقات تکمیلی روانه زندان و مدتی بعد هم در دادگاه کیفری استان محاکمه شد.
در جلسه دادگاه اولیای دم برای قاتل درخواست قصاص کردند و هیئت قضایی هم متهم را به قصاص محکوم کرد.
بخشش قاتل
رأی دادگاه پس از تأیید در یکی از شعبههای دیوان عالی کشور برای سیر مراحل اجرای حکم به شعبه دوم اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران فرستاده شد. در حالی که استیذان حکم متهم از رئیس قوه قضائیه گرفته شده بود و قرار بود قاتل به زودی قصاص شود تیم صلح و سازش دادسرای جنایی به سرپرستی قاضی محمد شهریاری، سرپرست دادسرا جلسات صلح و سازشی را برای جلب رضایت اولیای دم برگزار کردند. پس از این متهم سه بار پای چوبه دار رفت و هر بار با تلاش تیم صلح و سازش موفق به گرفتن مهلت شد و به سلولش بازگشت. در نهایت نیز چند روز قبل متهم قرار بود برای چهارمین بار پای چوبه دار برود و قصاص شود که اولیای دم اعلام کردند به احترام اربعین حسینی قاتل را بخشیدهاند.
یکی از اولیای دم گفت: «به ما خبر دادند که قاتل در زندان توبه و چند جزء از قرآن را هم حفظ کرده است. ما فهمیدیم که او پشیمان شده و اخلاق و رفتارش در زندان مورد تأیید مسئولان زندان است. از طرفی هم خانوادهاش از ما خواسته بودند که او را ببخشیم و ما هم تصمیم گرفتیم به احترام اربعین حسینی او را ببخشیم. او را میبخشیم به شرط اینکه پس از آزادی محل زندگیاش را تغییر دهد و از محله ما برود.»
بدین ترتیب با اقدام خداپسندانه اولیای دم، متهم به زودی از زندان آزاد میشود.
