بیشک بعد از المپیک، رقابتهای قهرمانی جهان یکی از مهمترین مسابقات کشتی است؛ رقابتهایی که ایران همیشه در قالب یکی از مدعیان در آن حضور پیدا کرده و سال گذشته نیز با کسب سه طلا، سه نقره و یک برنز بر سکوی سوم این مسابقات ایستاد. امسال، اما با توجه به عدمحضور روسیه، شرایط ایران نسبت به سالهای گذشته بهتر خواهد بود و دوبندهپوشان تیم ملی کشتی آزاد ایران فرصت و مهمتر از آن، شایستگی این را دارند بر سکوی نخست قهرمانی بایستند، البته عدمحضور روسها به این معنا نیست که ایران هیچ رقیب دیگری در این رقابتها ندارد. در واقع در غیاب روسها، ایران باید با حواسی جمعتر از قبل راهی این رقابتها شود. مسئله ایران در این رقابتها فقط با روسها نبوده و با کشورهای دیگر، به خصوص در رقابتهای انفرادی مشکلات بیشتری داشته است.
به لحاظ تیمی، رقابت اصلی ایران با امریکا و جمهوریآذربایجان است، اما نباید تیمهایی، چون گرجستان و ترکیه را نیز دستکم گرفت که بیشک این مهم از نظر کادر فنی و خود کشتیگیران هم پنهان نیست و بیتردید با تلاشها و تمرینات خوبی که طی این مدت انجام شده است، میتوان انتظار نتایجی در حد نام و شأن ایران را در رقابتهای قهرمانی جهان بلگراد داشت.
اما بحث رقابتهای کشتی آزاد که به میان میآید، همه نگاهها به سمت حسن یزدانی میچرخد و تیلور.
نه آنکه مسابقات دیگر کشتیگیران جذابیت یا اهمیتی نداشته باشد نه، اما نبرد یزدانی و تیلور بیشک گل سرسبد رقابتهای کشتی آزاد است، به خصوص در رقابتهای حائز اهمیتی، چون قهرمانی جهان. تیلور و یزدانی رقابتی چند ساله دارند و شرایطی برابر، اما با توجه به نتایج آخرین مسابقات تیم ملی کشتی آزاد ایران، روحیه حسن یزدانی به مراتب بهتر از حریف امریکایی است و قطعاً با بررسیهای نقاط تاریک و منفی و همچنین مثبت رقابتهای گذشته به خصوص آخرین نبرد دو کشتیگیر توسط کادر فنی، یزدانی میتواند با آمادگی بهتری به مصاف تیلور برود.
تیلور حریف بسیار قابل احترام و خطرناکی است و به همین دلیل کشتی جذابی است که امیدواریم به سود دوبندهپوش کشورمان تمام شود. در این رقابتها فاکتور تجربه اهمیت بسیاری دارد و خوشبختانه تیم ملی کشتی آزاد ایران جدا از یکیدو کشتیگیر، تجربه زیادی دارد که میتواند به قهرمانیاش کمک کند.
