مراسم رونمایی از کتاب و سامانه «بومیسازی شده» آموزش زبان انگلیسی به همت مؤسسه مطالعات فرهنگی، اجتماعی وزارت علوم برگزار شد و باز هم این رهبر معظم انقلاب بودند که شخصاً با ارسال هدیهای از دستاندرکاران این اتفاق بینظیر فرهنگی قدردانی فرمودند. این حرکت غیر منتظره درسهای ویژهای در خود داشت که به زعم نگارنده، نپرداختن به آن در حکم تداوم خسران است.
درس اول این تقدیر، تأکید رهبر معظم انقلاب بر ابتکار عمل به جای انسداد رفتاری است. به عنوان مثال اگر رهبر معظم انقلاب از محتوای کتابهای آموزش زبان انگلیسی انتقاد کرده و آن را تهدیدی برای سبک زندگی ایرانی- اسلامی میدانند، این به معنی نفی و انسداد آموزش زبان انگلیسی نیست، بلکه به مفهوم ضرورت بومیسازی آموزش زبان انگلیسی با داستانها و روایتهای ایرانی و اسلامی است تا ابزاری غربی در خدمت احیای هویتی شرقی قرار بگیرد. جالب است بدانید بومیسازی آموزش زبان انگلیسی در کشورهایی مثل قطر هم مورد توجه قرار گرفته و حتی به آکسفورد هم سفارش آن داده شدهبود، ولی نتیجه لازم بهخاطر عدم شناخت و انطباق فرهنگی، به دست نیامد و کاری که در مؤسسه مطالعات فرهنگی، اجتماعی وزارت علوم انجام شد از این منظر هم جای تقدیر ویژهای دارد.
درس دوم تقدیر رهبر معظم انقلاب از این کتاب آموزشی، درس فراموش نکردن وظایف تاریخی و تمدنی جمهوری اسلامی از سوی مسئولان کشور، در هزارتوی روزمرگیها و مشکلات اقتصادی کشور است، چراکه هیچکدام از شخصیتها و مسئولان کشور نمیتوانند ادعا کنند مشغلههایی بیشتر از رهبری دارند، ولی مکرراً شاهد هستیم که در فضای جنگ اقتصادی از توجه به تبعات روزافزون «جنگ نرم»، جبراً غافل میمانند. پیشنهاد نگارنده درباره ضرورت تشکیل وزارت جنگ نرم در دولت سیزدهم هم دقیقاً بر همین مبنا مطرح شده تا حداقل یک وزیر بهطور تماموقت برنامهها و اهداف «فرهنگیترین رهبر دنیای امروز» را پیگیری کند.
درس سوم و آخر هم درس قدرشناسی و امیدبخشی رهبر معظم انقلاب است تا جوانان کشور که دل در گروی اهداف تمدنساز نظام اسلامی دارند، بدانند که فراتر از اندیشههای مأیوسانه و ناامیدکننده، نگاه پدرانه و مصلحانهای همواره متوجه ابتکار عملها و اقدامات ایجابی آنهاست و تفقد رهبر معظم انقلاب همچون مؤلف کتاب و سامانه «بومیسازی شده» آموزش زبان انگلیسی، یقیناً شامل حال تمامی آنها هم میشود.
