استقبال مردم از شعار دولت مردمی به دلایل زیادی صورت گرفت که مهمترین آن احساس مثبت به دولتی از جنس خود مردم بود. دولتی به رنگ مردم که بتواند فهم دقیقی از مشکلات و نیازهای آنها داشته باشد. دولتی که آرمان انقلاب اسلامی و مورد انتظار انقلابیون بود. دولتی که اگر شعار عدالت و مبارزه با فساد داد، در رفتار و عمل همسویی و همخوانی داشته باشد. دولتی که با تبختر با مردم برخورد نکند. محرومان را، ولی نعمت خویش دانسته و رضایت خدا را در گرو رضایت آنها بداند و در یک کلام دولتی که با دولتهای غیرمردمی متفاوت باشد.
تفاوت در مدیریت میدانی و حضور میان مردم
مدیری که به میان مردم رفته و با آنها نشست و برخاست میکند، با مشکلاتشان از نزدیک آشنا شده و در صحنه و با سرعت راهکار مناسب را تشخیص داده و تصمیم میگیرد. مدیری که حاضر نیست رنج سفر بکشد و از پشت میزش برخیزد، مردم را از لنز دوربین شناخته و با مشکلاتشان از طریق گزارشها آشنا میشود. چنین مدیری نمیتواند درد و رنج مردم را حس کند، نه به هنگام تصمیم میگیرد و نه دقیق دستور صادر میکند. مردم هم وقتی در مشکلات و سختیها، حوادث و بحرانها، سیل و زلزله مسئولان را کنار خود میبینند، دلگرم شده به حل مشکل امید پیدا میکنند. مسئولان و مدیران محلی هم پای کار میآیند. در چنین دولتهایی اگر هیچ نتیجه عملی برای مردم نداشته باشند، این اطمینان خاطر را به مردم میدهند که در جریان مشکل آنها بوده و از هیچ کوششی دریغ نخواهند کرد. آنچه برای مردم غیرقابل تحمل و باور است اینکه رئیس دولت بگوید که از برخی اتفاقات حتی دولتساخته بیخبر بوده است.
تفاوت در سادهزیستی و پرهیز از اشرافیگری
دولت مردمی یعنی دولتی از جنس مردم نه یک طبقه خاص. دولت مردمی نمیتواند به طبقات دارا و اشراف تعلق داشته و بیتالمال را برای تجملگرایی هزینه کند. دولت اشرافی نمیتواند با فساد و نجومیبگیران مبارزه کند. دولت مردمی مانند همه مردم مشی میکند. سادگی در زندگی شخصی دولتمردان و محیط کاریشان هویداست. برای هر رفت و آمد و نشست و برخاست میلیاردی هزینه نمیکند. دولت مردمی متعلق به تودهها و همرنگ اقشار پایین جامعه است.
تفاوت در باور به مردم و مردممداری
دولتی که مردم را باور داشته باشد نه تنها به حمایت آنها دلگرم و از پشتوانه مردمی برخوردار است، بلکه میان دولت و مردم فاصلهای نمیبیند. دولتی که مردم را باور داشته باشد، پای مردم را به صحنه باز میکند، چون یقین دارد با مردمی کردن امور مشکلات حل میشود، لذا دولت مردمی بنبست ندارد. خودش را برای مردم میداند، لذا در واگذاری منابع و اموال دولت به مردم دست و دلبازی میکند و از انحصاری کردن امکانات و محرومسازی مردم جلوگیری میکند.
تفاوت در امکان ارتباط با دولت و دسترسی آسان
یکی دیگر از تفاوتهای مهم دولت مردمی، دسترسی آسان مردم به دولتمردان و امکان انتقاد و بیان گلایههاست. دولت مردمی برج عاجنشین نیست که حتی نزدیکان و دولتمردان هم نتوانند با وی ارتباط بگیرند. دولت مردمی هم امکان ارتباط و ملاقات را به شکل حضوری و غیرحضوری فراهم میسازد و هم گوش شنوا و سعه صدری برای استماع شکوائیههای مردمی دارد.
سفرهای استانی شاید یکی از بهترین محملهای ارتباط مردم با رئیس دولت است که دولت سیزدهم موفق شد در طول یک سال به همه استانها سفر و با میلیونها تن از مردم ارتباط برقرار کند. برای نمونه در آخرین سفر رئیسجمهور به استان کرمان بیش از ۲۰ هزار نفر به نمایندگان دولت مراجعه کردند و حدود دو برابر این تعداد از طریق تماس با سامانه ۱۱۱ موفق به ارتباط و انتقال خواسته خود شدند. ضمن آنکه ۲۰۰ نفر نیز به جمعآوری نامههای مردم پرداختند.
