رقابتهای انتخابی تیم ملی کاراته مردان روز چهارشنبه (۲۶ خردادماه) در سالن کبگانیان برگزار شد و با وجود تمامی تمهیدات در نظر گرفته شده از سوی مسئولان فدراسیون کاراته برای از بین بردن ابهامات و حرف و حدیثها، اما باز هم شاهد برخی بیاخلاقیها و حواشی بودیم.
مسئولان فدراسیون کاراته با توجه به تجربه اتفاقات گذشته، در این انتخابی مانیتور بزرگی در سالن نصب کرده بودند تا تمامی اتفاقات تاتامی به نمایش و از بروز حرف و حدیثها جلوگیری شود. در کنار این تصمیم و برخلاف قوانین بینالمللی داوری، بازیکن امکان استفاده از ۲ فرصت کارت کشیدن داشتند و حتی صحنههای مورد نظر نیز روی مانیتور به نمایش گذاشته میشد تا تلاش بیشتری برای شفافیت صورت بگیرد. از طرف دیگر رقابتهای ساعات ابتدایی از رسانه ملی پخش شد و در کنار آن تمامی رقابتها از صفحه اینستاگرام فدراسیون به صورت زنده مورد پوشش قرار گرفت تا خانواده کاراته در جریان اتفاقات مسابقات انتخابی قرار گیرند.
تصمیماتی که به این جهت گرفته شد تا حرف و حدیثها گذشته تکرار نشود، اما باز هم با وجود تمامی این تمهیدات، شاهد اعتراضات زیاد و رفتارهای غیر اخلاقی از سوی برخی بازیکنان کاراته بودیم. رفتارهایی که به جرات در هیچ کدام از انتخابی رشتههای رزمی دیگر و حتی کشتی شاهد نیستند، اما در سالیان اخیر در انتخابیهای تیم ملی کاراته تبدیل اپیدمی شده باشد. ورزشی که اصل اولیه آن احترام است، اما در کشورمان در سالهای اخیر در میدان انتخابی تبدیل به میدانی برای حرمت شکنی شده است.
موضوعی که نیازمند بازنگری جدی مسئولان فدراسیون کاراته در سیاستهای رفتاری خود است تا نه تنها ریشههای این رفتارها را پیدا، بلکه با برخورد جدی اجازه خدشه وارد شدن به حرمت کاراته پرافتخار ایران را ندهد. قطعاً در این اتفاقات فدراسیون متهمان اصلی است که در گذشته و در مقابی بیحرمتیها و اتهامات ورزشکاران سکوت کرد و به راحتی چشمهای خود را بست تا امروز شاهد این باشیم بازیکنان جوانی که در ابتدای مسیر قهرمانی است، راه را به بیراهه رود.
حتی نکته جالب اینکه، پدر یکی از این ورزشکاران که خود از مربیان ملی کاراته ایران است، به جای واکنش به رفتار عجیب فرزند خود (حتی با در نظر گرفتن اشتباه داوری)، خود تبدیل به نقش اصلی ماجرا میشود و از اصل وظیفه خود به عنوان یک مربی را فراموش میکند. اگر در گذشته مسئولان فدراسیون کاراته در مقابل بیاخلاقیهای انتخابی کوتاه نیامده بودند و وظیفه خود را انجام داده بودند، دیگر در روزی که بستر را برای یک انتخابی سالم فراهم کرده بودند شاهد این رفتارها نبودند.
در طرف مقابل به نظر میرسد این روزها بهانههای بازیکنان کاراته ایران از انگیزههای آن قویتر شده است تا در هنگام شکستها به دنبال دستهای پشت پرده و سناریوهای چیده شده باشند و هیچ نقشی برای عملکرد خود قائل نباشند. بازیکنانی که به خوبی میدانند هر کدام از این واکنشها در میادین بینالمللی با اغماض همراه نخواهد شد و جریمههای سنگینی را به دنبال خواهد داشت.
در حال حاضر نیز به نظر میرسد که اگر فدراسیون کاراته به دنبال راهکاری برای برون رفت از اتفاقات اخیر است، باید با تداوم برخورد در روز انتخابی، در سریعترین زمان ممکن با تشکیل کمیته انضباطی در خصوص این نفرات تصمیمگیری کند تا نه تنها به آینده ورزشی این جوانان شایسته کمک کند، بلکه زنگ خطر خود را برای بازیکنان حاضر در رقابتهای انتخابی دو وزن باقی مانده به صدا در بیاورد تا انها دیگر چنین رفتارهایی را انجام ندهند.
