روزنامه دنیای اقتصاد نوشت: «به نظر میرسد تیمهای مهم فوتبال ایران همچنان ترجیح میدهند به جای این که درون زمین با هم پیکار کنند و دوئلهای خوب و جذابی رقم بزنند، بیرون از زمین به هم بتازند. به همین دلیل هم هست که فوتبال باشگاهی ایران بیشتر از متن، حاشیه دارد. جدیدترین بهانه درگیری، داستان حضور شهریار مغانلو در سپاهان است.
این بازیکن نیمفصل دوم لیگ بیستم به پرسپولیس پیوست و نمایشهای خوب و موثری هم در این تیم داشت. با این حال مدیران باشگاه نتوانستند او را حفظ کنند. مغانلو که تحت قرارداد سانتاکلارا بود، سر از سپاهان درآورد و باشگاه اصفهانی در عوض محمد محبی را به این تیم منتقل کرد. جدایی مغانلو زهر خط حمله پرسپولیس را کاهش داد و باعث شد مدیران وقت باشگاه بهشدت تحت فشار انتقادات قرار بگیرند. حالا، اما مجید صدری، مدیر سابق سرخپوشان، به دفاع از خود برخاسته و گفته: «ایشان وقتی میخواست به باشگاه سپاهان برود، باشگاه سانتاکلارا با توجه به این که ابتدا ما درخواست ادامه همکاری داشتیم، به ما نامه زد که برای رضایتنامهاش چیزی حدود ۳۰۰ و خردهای یا ۴۰۰ هزار دلار پرداخت کنیم. حالا البته حضور ذهن ندارم، اما ما به ۱۰۰ هزار دلار راضی بودیم تا به شکلی این مبلغ را فراهم کنیم. باشگاه سپاهان، اما این مبلغ را برای رضایتنامه داد و یک عدد خیلی بالا یعنی چند برابر چیزی که ما مد نظرمان بود به مغانلو برای قرارداد خودش داد. بالاخره بحث اقتصادی است و آنها (مغانلو) حق دارند؛ و البته یک بازیکن هم به آن باشگاه داد (محبی). یعنی در حقیقت ما حساب کردیم چیزی حدود ۴۰-۳۰ میلیارد مغانلو تمام شد! خب کجا دارم که ۴۰ میلیارد به مغانلو بدهم؟»
این ادعای بزرگ، اما با واکنش باشگاه سپاهان همراه شد. تیم اصفهانی بیانیه تند و تیزی منتشر کرد و در آن مدعی شد هیچ پول اضافهای بابت جذب مغانلو به سانتاکلارا نپرداخته است؛ چرا که باشگاه پرتغالی راضی شده صرفا در ازای جذب محمد محبی، شهریار را آزاد کند. ما که نفهمیدیم روایت کدام باشگاه دقیقتر است. آن چه، اما در عمل اتفاق افتاده این است که نه مغانلو در سپاهان درخشش فصل گذشته را تکرار کرده و نه محبی در پرتغال آنقدرها موفق بوده است.»
